Βέβαια η Mirandolina έχει ενεργοποιημένο το RSS Feed στο blog της που σημαίνει ότι οποιοσδήποτε Feed Reader μπορεί να την διαβάσει. To monitor είναι επίσης ένας feed reader, δημόσιος μεν, αλλά επι της ουσίας καμιά αλλαγή.
Τι ενοχλεί τη Mirandolina και την όποια Mirandolina; Η δημοσιότητα; Μα αυτή είναι η ουσία του blogging.
Δεν γουστάρει να φαίνεται στο μόνιτορ; Ωραία. Ας κλείσει το RSS.
Αυτή την επιλεκτική δημοσιότητα δεν την καταλαβαίνω.
Φανταστείτε ένα συγγραφέα να απαγορεύει σε μέρος του κοινού να διαβάζει το βιβλίο του. Ή μια εφημερίδα που για να την αγοράσεις στο περίπτερο να πρέπει να προσκομίσεις πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων.
Νομίζω όλα αυτά είναι αποτέλεσμα παρελθούσας αμετροέπειας στην μπλογκόσφαιρα, η οποία εξελίχθηκε σε χυδαίες προσωπικές επιθέσεις που έχουν γεμίσει τον κόσμο πικρίες δεξιά κι αριστερά.
Αλλά όποιος διαλέγει να αγωνιστεί στην αρένα πρέπει να ξέρει προκαταβολικά ότι δεν θα εισπράξει μόνο χειροκρότημα αλλά και πεινασμένα λιοντάρια και το δείκτη του καίσαρα να δείχνει προς τα κάτω.
Sic transit gloria mundi.
Ιανουαρίου 7, 2007 at 2:36 μμ
Κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια, αγαπητέ χαρτοπόντικα, τολμώ να ισχυρισθώ ότι το πρόβλημα, για το οποίο να ξεκαθαρίσω ότι δεν θεωρώ πως φταίει καταρχήν ο vrypan, είναι ότι το μόνιτορ ανεδείκνυε προτιμήσεις (μέσω των linkblogs) και δημιουργούσε την εντύπωση ότι κάποια blogs είναι ιδιαίτερα δημοφιλή (μέσω του buzz). Δεν επρόκειτο απλώς για ένα aggregator, επομένως. Αυτό συχνά οδήγησε σε συμπλεγματικές επιθέσεις, συχνότατα μονομανιακές, που είναι θεμιτό κάποιος να μην αντέχει σε κάποιες φάσεις της ζωής του. Και τότε, ζητεί να εξαιρεθεί αυτής της ψυχοφθόρου διαδικασίας. Η αντίδραση, όμως, του vrypan (: κλείσιμο του μονιτορ) είναι μάλλον υπερβολική. Και το post του όπου μας λέει, εν ολίγοις, πως η μιραντολίνα φταίει που έκλεισε εκείνος το μόνιτορ είναι άδικο (ελπίζω πως δεν είναι και εμπρόθετα κακεντρεχές, αλλά οι αντιδράσεις που προξένησε είναι ενδεικτικές).
Ιανουαρίου 7, 2007 at 2:45 μμ
@Le Nonce Και τα έντυπα αναδεικνύουν προτιμήσεις και δημιουργούν αντιπαλότητες (το ανάλογο του linkblog είναι οι στατιστικές κυκλοφορίας). Δεν άκουσα ποτέ όμως κανένα δημοσιογράφο να ζητάει να κλείσει η αντίπαλη εφημερίδα.
Κι, επιτέλους, το Digg έγινε τέρας δημοσιότητας ακριβώς εξαιτίας αυτής της λειτουργίας που επιτρέπει να αξιολογεί ο κόσμος (καλά ή κακά) μια καταχώρηση.
Δεν υπάρχει κανένα θέσφατο και καμιά δικαιοσύνη στις αποφάσεις και τις προτιμήσεις του κόσμου. Τι θα κάνουμε λοιπόν; Θα απαγορεύσουμε στην Ομηρόλη να γράφει επειδή πουλάει περισσότερο από τον Παπαδιαμάντη;
Ιανουαρίου 7, 2007 at 2:50 μμ
μα το αντιθετο λεει ο τζορτζ. Το σωστό παράδειγμα είναι το εξής: να πει ο Νταλάρας (που είναι και ποιοτικος και δημοφιλης) να αφαιρεθούν οι δισκοι του απο συγκεκριμμένα δισκοπωλεία γιατί από εκεί τους ψωνίζει ο Πανούσης κι έπειτα του επιτίθεται με εμπάθεια. Δε ξέρω υπερβολές είναι όλα αυτά…
Ιανουαρίου 7, 2007 at 2:56 μμ
@μαινμενου Το ξέρω,αλλά παίρνω το παράδειγμα της ‘αδικίας’: επειδή αναδεικνύονται ‘δημοφιλή’ κάποια μπλογκ (ενώ μπορεί να μην είναι είτε δημοφιλή είτε ποιοτικά) θα πρέπει να ‘θεσμοθετήσουμε’ ούτως ώστε να αποφεύγεται αυτή η ανάδειξη;
Ιανουαρίου 7, 2007 at 3:10 μμ
οχι συμφωνω απολυτα μαζι σου.
Νομιζω οτι δεν εχουμε καταλαβει τη λειτουργια του μεσου. Δεν εκθετουμε καποιο εργο στα μπλογκ, εκθετουμε τον εαυτο μας. Ο Τζορτζ που εχει γραψει τοσα γι αυτο το θεμα θα έπρεπε να το ξερει.
Ενα μπλογκ δεν ειναι οπως ενα βιβλιο ή ένα άρθρο σε εφημερίδα ή μια έκθεση φωτογραφίας. Αυτά άπαξ και τα εκθέσεις παύουν, σε ένα βαθμό να σχετίζονται με σενα. Η κριτική κυρίως θα πέσει πάνω τους κι όχι πάνω στο πρόσωπο σου. Σε κάποιον μπορεί να αρέσει η μια δουλειά σου κι όχι η άλλη. Στα μπλογκς όμως δεν έρχεται πότε το τελος, το έργο είσαι εσύ. Και θα κρίνεσαι όσο υπάρχει το μπλογκ σου. Είναι βάναυσο μέσο, ψυχοφθόρο.
Οι πικρίες που περιέγραψες στο ποστ σου είναι αναπόφευκτες. Είναι μια αρένα που είμαστε όλοι και θηρία και θεατές και μελλοθάνατοι και Καίσαρες.
Ιανουαρίου 7, 2007 at 3:24 μμ
Δεν έχω ακόμα καταφέρει να συνειδητοποιήσω τι συμβαίνει.
Έλεος!
Ιανουαρίου 7, 2007 at 3:27 μμ
@μεϊνμενου Αυτό που λες συμφωνεί με το ποστάκι μου το επονομαζόμενο “Εσπερας προκείμενο”. Το βελτιώνει μάλιστα θα έλεγα
Ιανουαρίου 7, 2007 at 3:28 μμ
@Μαύρος Γάτος Μήπως πέρασες έξω από το μόνιτορ και του ‘φερες γρουσουζιά;
Ιανουαρίου 7, 2007 at 3:49 μμ
paidia as sygkentrwthoume oloi s ena blog gia na anaptyxoume tis apopseis mas.Etsi apo blog se blog xanomaste.
http://about-monitor.blogspot.com
Ιανουαρίου 7, 2007 at 3:50 μμ
“Και τότε, ζητεί να εξαιρεθεί αυτής της ψυχοφθόρου διαδικασίας”
Πουθενά δεν αναφέρθηκε από τη Μιραντολίνα η πρακτική των linkblog ώς αιτία για την οποία ζητά να εξαιρεθεί το blog της από το Μόνιτορ.
Μην δέχεστε ως θέσφατο αυτό που λέει ο Νονς.
Ιανουαρίου 7, 2007 at 4:03 μμ
Κάποιος μπορεί να συμφωνεί ή να διαφωνεί με το σκεπτικό της Μιραντολίνα. ΟΚ έως εδώ.
Όμως από την άλλη θα πρέπει να γίνει απόλυτα σεβαστή η επιθυμία μιας blogger να μην θέλει πλέον να εμφανίζεται το μπλογκ της στο μόνιτορ.
Πόσο χρόνο παίρνει γι’αυτή τη διαδικασία; ελάχιστο…
Περαιτέρω, είναι απαράδεκτο να γίνεται δημόσια διαπόμπευση (αναγκαστικά εκεί οδηγεί η ιστορία, όταν ο συμπαθής Παναγιώτης βγαίνει και λέει” κοιτάξτε τι μου έκανε η Μιραντολίνα. Έκλεισα το μόνιτορ εξ αιτίας της…”) και να δημιουργείται κλίμα ομαδικού διαδικτυακού λυντσαρίσματος.
Ιανουαρίου 7, 2007 at 4:31 μμ
Return επαναλαμβάνεσαι. Τα ίδια έγραφες και στου Παναγιώτη και σου απάντησε ο ίδιος. Αν δεν κατάλαβες τι σου απάντησε, γιατί δεν το ξαναδιαβάζεις;
Εκεί είναι ακόμη.
Ιανουαρίου 7, 2007 at 4:40 μμ
Δεν θέλω να ασχοληθώ με την ουσία της διένεξης, με το ποιός έχει δίκιο, ο Παναγιώτης ή η Μιραντολίνα που σύμφωνα με τον Vrypan είναι η πέτρα του σκανδάλου. Και δεν θέλω όχι γιατί δειλιάζω να πω την γνώμη μου, αλλά γιατί δεν θέλω να ξανακάνω το ίδιο λάθος και να πάρω θέση χωρίς να έχω τις απαραίτητες πληροφορίες και τεχνικές γνώσεις, που δεν τις έχω.
Θέλω όμως να σού πω, Παναγιώτη, ότι ακόμα κι αν έχεις τα χίλια δίκια του κόσμου, νομίζω πως δεν έχεις το ηθικό δικαίωμα να κλείσεις το monitor, τουλάχιστον όχι χωρίς κάποιον ΣΟΒΑΡΟ λόγο. Γιατί το monitor, με την συμμετοχή και με την στήριξη όλων ημών των 2000 περίπου, έγινε το αδιαμφισβήτητο επίκεντρο του ελληνικού blogging. Δεν είναι δηλαδή πιά ένα παιχνιδάκι σου, που το ανοίγεις και το κλείνεις όποτε κάποιος σε εκνευρίζει, δίκαια ή άδικα.
Από την άλλη, είναι παράλογο το να καταστρέφεις κάτι που χτίστηκε σιγά σιγά και που δίκαια κέρδισε το στάτους της αυθεντίας, σαν το συνώνυμο του ελληνόφωνου blogging,
Θέλω να πω ότι θεωρώ απαράδεκτες τις ειρωνίες της Μιραντολίνας για “Δερβέναγες του ελληνόφωνου ίντερνετ” και περί του ότι “αν άνοιγες την πόρτα της εξόδου από το monitor θα έμεναν τρεις κι ο κούκος”. Πέρα όμως από την προοπτική της επιχειρηματικής εκμετάλλευσης του θέματος, που είναι απόλυτα σίγουρο ότι θα είχε πολλά να σού αποφέρει, αν όχι σήμερα, σιγουρα αύριο, θα έβγαζες πολλά λεφτά από το monitor, και θα σού άξιζε απόλυτα, και γιατί όχι, υπάρχει νομίζω και μια ηθική υποχρέωση απέναντι σε όλους εμάς.
Μια θρακιώτικη παροιμία λέει ‘θύμωσε ο τσομπάνης κι έκοψε το πράμα του’… εσύ θύμωσες κι έκοψες ολονών μας το πράμα μαζί. Κυρίως όμως το δικό σου.
Αν επιμείνεις να το κλείσεις, σίγουρα σε λίγο κάπου θα ξεφυτρώσει ένα νέο monitor. Ίσως ήδη να έχει γίνει αυτό! Το μοναστήρι να’ ναι καλά, και το μοναστήρι είναι ο Blogger.com και το WordPress, και ΟΧΙ το monitor. Και τότε όλοι εμείς που τώρα θλιβόμαστε γιατί έκλεισε το στέκι μας, θα πούμε “Το Monitor πέθανε, ζήτω το νέο Monitor!” Έτσι είναι η ζωή. Δεν της αρέσουν τα αδιέξοδα. Συνεχίζεται.
Ελπίζω να κατάλαβες ότι όλα αυτά τα λέω τελείως φιλικά, και με συναίσθηση της υποχρέωσης που έχω και εγώ προσωπικά απέναντί σου σαν δημιουργό του στεκιού μου τόσον καιρό. Αλλά επίσης πρέπει να καταλάβεις ότι η κίνησή σου ήταν τελείως άτοπη, και να κάνεις πίσω όσο είναι καιρός. Σε κάθε περίπτωση, να είσαι καλά.
Ιανουαρίου 7, 2007 at 6:00 μμ
@όλους Δεν νομίζω πια ότι χρειάζεται να σχολιάζω αφού η κουβέντα είναι μάλλον δημόσια παρά αφορά τα όσα (φτωχά) έγραψα.
Το ποστ παραμένει ανοιχτό στην κουβέντα όσο δεν λαμβάνει τη μορφή τηλεοπτικών παραθύρων.
Σ’ αντίθετη περίπτωση θα κατεβάσω τα ρολά.
Ιανουαρίου 7, 2007 at 6:06 μμ
Υπάρχουν δύο περιπτώσεις. Η Μιραντολίνα να έχει δίκιο ή άδικο.
Αν έχει δίκιο, ας την σβήσει ο Παναγιώτης και ας τελειώσει το θέμα. Αν χρειάζεται δέκα λεπτά, ας τα διαθέσει, αντί να κλείσει το μόνιτορ!
Αν έχει άδικο, τότε, πολύ απλά, έχει δίκιο ο Παναγιώτης, που όμως λέει ότι κλείνει το μόνιτορ λόγω αρχών. Αλλά “συνέπεια στις αρχές μου” δεν σημαίνει σε καμμιά περίπτωση άτακτη υποχώρηση. Σημαίνει ΚΡΑΤΩ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΤΙΣ – όποιες – ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ.
Και ποιές συνέπειες δηλαδή; Αν, επαναλαμβάνω, αν έχει δίκιο ο Παναγιώτης, σιγά μην τού έκανε μήνυση η Μιραντολίνα, θα γινόταν η ίδια ρεζίλι των σκυλιών!
Ιανουαρίου 7, 2007 at 7:04 μμ
Φίλε μου Πόντικα ελπίζω να μην ήταν τα δικά μου σχόλια που σε ενόχλησαν τόσο ώστε αν μιλάς για τηλεπαράθυρα! Αν όμως ήταν, σε παρακαλώ χωρίς κανέναν ενδοιασμό και χωρίς καμμιά απολύτωςπαρεξήγηση να τα διαγράψεις το γρηγορότερο.
Σ;)
Ιανουαρίου 7, 2007 at 7:13 μμ
@Μαύρος γάτος Δεν με ενόχλησε κάτι συγκεκριμένα. Απλώς ξέρω τι μορφή παίρνουν συνήθως κάτι τέτοιες κουβέντες. Αν μ’ είχες ενοχλήσει θα είχα βάλει λουκέτο
Ιανουαρίου 7, 2007 at 7:21 μμ
Αγαπητέ Πόντικα, πολύ καλό μου έκανε που ο VryPan έκλεισε το monitor: κάθισα και ανακάλυψα blogs που λόγω ευκολίας του Μόνιτορ είχα ξεχάσει ή δεν γνώριζα ποτέ.
Τώρα, όταν ξανανοίξει (γιατί θα ξανα-ανοίξει, μην έχεις αμφιβολία καμία), ελπίζω να λυθούν προβλήματα μεγεθών -τύπου linkblog- ή ζητήματα δημοφιλίας (τύπου buzz). Το φάγωμα βεβαίως δεν πρόκειται να σταματήσει.
Ιανουαρίου 7, 2007 at 7:38 μμ
Επανέρχομαι για να γίνω πιο σαφής. Μίλησα για “συμπλεγματικές επιθέσεις, συχνότατα μονομανιακές” οι οποίες γίνονται εδώ και καιρό εναντίον κάποιων από εμάς. Δεν πρόκειται για απλές αντιπαλότητες, πρόκειται για ψυχωτικές επιθέσεις που προσωπικά δεν έχω ξανασυναντήσει, αν και σαραντάχρονος τρόπος, πουθενά, αγαπητέ Χαρτοπόντικα.
Οι μονομανείς συμπλεγματίες, αγαπητέ main menu, ξεκινούν τις επιθέσεις τους περιοριζόμενοι στο blog και προχωρούν σε πιο προσωπικές επιθέσεις εκτός διαδικτύου. Ακόμη και αν κανείς αρνείται να απαντήσει, ακόμη και αν συνεχίζει απλώς να γράφει αποφεύγοντας να αναμειγνύεται με όλη αυτή τη ρυπαρότητα, οι επιθέσεις δεν σταματούν – ίσως εάν κανείς σταματούσε να γράφει, να σταματούσαν και οι επιθέσεις. Αλλά εγώ προσωπικά δεν θα τους κάνω αυτό το χατήρι. Και ελπίζω, ούτε η μιραντολίνα.
Δήλωσα εξ αρχής ότι κρίνω εξ ιδίων τα αλλότρια, διότι δεν ξέρω εάν αυτά που εγώ διακρίνω ισχύουν και στην περίπτωση της μιραντολίνας. Εικάζω, όμως, ότι ο λόγος που ήθελε να φύγει από το μόνιτορ ήταν ο ίδιος για τον οποίο θέλησε να κλείσει το blog της. Και εγώ επίσης θέλησα να φύγω από το μόνιτορ και το έπραξα δια της μετακομίσεως – ο λόγος είναι ότι έχω πειστεί πως η παρουσία μου στο μόνιτορ ήταν το κύριο αίτιο των επιθέσεων που δεχόμουν: πόσα linkblogs έβαζα και σε ποιούς, πόσα δεχόμουν και από ποιούς, αν είχα ή δεν είχα μεγάλη γραμματοσειρά, και άλλες γελοιότητες. Κάποιοι, κρίνοντας ομοίως εξ ιδίων, πιστεύουν ότι ασχολούμαι, και μάλιστα ενεργητικά, με την … επιφάνειά μου στο μόνιτορ, λες και περίμενα, μετά τόσα χρόνια επιτυχούς σταδιοδρομίας στη δουλειά μου και προσωπικής ευτυχίας στη ζωή μου, να λιπανθεί ο βίος μου από τα μόνιτορ!
Από κει και πέρα, το κλείσιμο του μόνιτορ από τον vrypan πιστεύω ότι όλοι συμφωνούμε πως ήταν μια υπερβολική αντίδραση. Και ελπίζω ότι το μόνιτορ θα επανακάμψει.
Συμφωνώ, όμως, με τον return ότι το post του vrypan σχετικά με το κλείσιμο ήταν ένα μεγάλο λάθος, μία δημόσια διαπόμπευση. Είναι ψευδές ότι το μόνιτορ έκλεισε λόγω της μιραντολίνας και όποιος ξέρει γράμματα και κάνει τον κόπο να διαβάσει την σχετική αλληλογραφία θα το καταλάβει. Λέει η μιραντολίνα: “Εάν παρ όλα αυτά συνεχίζεις να υποστηρίζεις ότι το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι ή να αφήσεις το feed μου ή να κλείσεις το μόνιτορ, ε, κλείσε το μόνιτορ. Αν έχει …τόσο σοβαρά προβλήματα διαχείρισης, μην το ξανανεβάζεις αν δεν προβείς σε ριζικό refactoring.” Νομίζω ότι είναι σαφής η ειρωνία. Ωστόσο, στη χώρα των εντυπώσεων, των διαστρεβλώσεων, και της παρανάγνωσης, δηλαδή στη λεγόμενη μπλογκόσφαιρα, όλα αυτά σερβίρονται ως “η κακόβουλη μιραντολίνα μας έκλεισε το μόνιτορ” και γίνονται πιστευτά!
Ντροπή!
Ιανουαρίου 7, 2007 at 7:55 μμ
@Γιουτζίν, LeNonce Παιδιά να ξεκαθαρίσω κάτι: εγώ στο ποστ μου αναφέρθηκα με κάποια αγανάκτηση στο γεγονός ότι κάποιος ζητάει να βγει από ένα RSS Aggregator. ΑΥΤΟ είναι που θεωρώ εξοργιστικό. Από κει και πέρα δεν απέδωσα ευθύνες ούτε στον Παναγιώτη ούτε στη Μιραντολίνα γιατί τα λοιπά δεν θεωρώ ότι με αφορούν. Και ναι Γιουτζίν, κάπου θα ξεφυτρώσει το μόνιτορ.
Σαν επαγγελματία του χώρου του ίντερνετ, με εξοργίζει το να μπαίνει ένα σωρό κόσμος και να ζητάει να αλλάξουν τα αυτονόητα που ισχύουν για εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως.
Και καταλαβαίνω πολύ καλά το φόρτο των προσωπικών επιθέσεων που αναφέρεσαι George, και σ’ αυτό η Μιραντολίνα κι εσύ θα με βρείτε συμπαραστάτη. Αλλά, ρε παιδιά, δεν είναι η τεχνολογία που φταίει για την κακοήθεια, είναι η κακοήθεια η ίδια που απλώς βρήκε εύκολο πεδίο δράσης. Κι αυτή δεν αντιμετωπίζεται με τεχνικά μέσα (μπαίνω, βγαίνω, σβήνω, γράφω κτλ). Αντιμετωπίζεται μόνο με ηθικό ανάστημα.
Ιανουαρίου 7, 2007 at 8:18 μμ
Κι αυτή δεν αντιμετωπίζεται με τεχνικά μέσα (μπαίνω, βγαίνω, σβήνω, γράφω κτλ). Αντιμετωπίζεται μόνο με ηθικό ανάστημα.
Μπράβο Χαρτοπόντικα. Χειροκροτώ με χέρια και πόδια και ουρά!
Σ;))))))))
Ιανουαρίου 7, 2007 at 8:23 μμ
διαβασα το ποατ σου χαρτοποντικα που μου επισημανες. συγγνωμη που σχολιαζω εδω αλλα νομιζω ειναι σχετικο. Νομιζω οτι υπαρχει μια λογικη ανακολουθια. Η ζωη δε μπορει να ταυτιστε με τη τεχνη απλουστατα γιατι η ζωη ειναι αντικειμενο της τεχνης και αρα τα δυο πρεπει να ειναι απεναντι. Ακομα κι αν βαλουμε μια καμερα πανω απο εναν ανθρωπο και το βγαλουμε σε ταινια δε θα εχει ταυτιστει η ζωη με τη τεχνη. Μια οψη της ζωης θα γινεται τεχνη οπως παντα. Εχει κατι εξαιρετικες πραγματειες ο Παζολινι πανω στον κινηματογραφο και το ρεαλισμο. Στην προκειμενη οσο αφορα τα μπλογκς εχουμε να κανουμε πιστευω με σιμουλακρα ανθρωπων, δλδ περσονες, μορφες που φερουν τη μορφη του αληθινου αλλα δεν ειναι. Αν αυτο γινοταν με προγραμματα ρομποτακια, οπως στο Σιμς, θα ηταν αθωο κι ακινδυνο, εφ’ οσον γινεται ομως με ανθρωπους δεν ειναι. Αναπαριστουμε τη ζωη μας ψηφιακα, χωρις να τη ζουμε.
Για να τελειωνω γιατι δε λεγονται αυτα σε σχολια αλλα ελπιζω να με καταλαβεις…το προβλημα δε το εχει η τεχνη αλλα η ζωη. Θελω να πω οτι η ζωη μας γινεται αντιγραφο ζωης χαρη του θεαματος. Ο Καλλιτεχνης ειναι ενας, ο μπλογγερ. Κι εμεις σαν αιγυπτιοι δουλοι, του χαριζουμε το χρονο μας για να φτιαξει τη ψηφιακη πυραμιδα του.
Ιανουαρίου 7, 2007 at 9:57 μμ
του Δόγη, του Δόγη…
Ιανουαρίου 7, 2007 at 10:08 μμ
@μεϊνμενού εγώ δεν μίλησα για ταύτιση αλλά για διήθηση. Στην περίπτωση που η λέξη δεν είναι κατανοητό θυμίζω ότι η διήθηση είναι η διαδικασία που μια μεμβράνη επιτρέπει εν μέρει σε ένα υγρό να περνάει από τη μια μεριά της στην άλλη, αλλά αφήνοντας πίσω κάποιες από τις ουσίες που κουβαλάει.
Κι επίσης, δεν είπα ότι το blogging είναι τέχνη, αλλά ότι η ανάδειξη ενός νέου τύπου-ήρωα (εν μέρει πραγματικού, εν μέρει φανταστικού) είναι αυτό που είναι τέχνη κι ότι συμβαίνει ανεξάρτητα από τη θέληση του ιστολόγου. Τα λοιπά offline αν θες, μη ζαλίζουμε και τον κόσμο
Ιανουαρίου 7, 2007 at 10:09 μμ
@markos-the-gnostic Άλλο ποστ σχολιάζεις
Ιανουαρίου 7, 2007 at 11:01 μμ
ναι χαρτοποντικα μου φαινεται οτι μπορει να λεω και κοτσανες…φορτωσα βλεπεις…:)))
Ιανουαρίου 8, 2007 at 2:32 πμ
“Δεν γουστάρει να φαίνεται στο μόνιτορ; Ωραία. Ας κλείσει το RSS.
Αυτή την επιλεκτική δημοσιότητα δεν την καταλαβαίνω.”
Αυτή είναι μία λογική θέση, αλλά θα πρέπει να λάβεις υπ’ όψιν σου ότι οι μέχρι τώρα αντιδράσεις αυτής που προκάλεσε την διακοπή με τις απειλές της, δεν ήταν λογικές.
Ας μην είμαστε λοιπόν απαιτητικοί, κάποιων ανθρώπων το μυαλό δεν μπορεί να προχωρήσει από ένα σημείο και πέρα.
Ιανουαρίου 8, 2007 at 2:46 πμ
Γελάω με τις ψωνάρες που εγραφαν μπλογκ για να τους βλεπουν οι αλλοι στο μονιτορ!
Ιανουαρίου 8, 2007 at 2:49 πμ
Χαρτοπόντικα, μόλις διάβασα και τα σχόλια και επανέρχομαι.
Απορώ πώς επιτρέπεις μέσα στο μπλογκ σου να καταφέρεται αορίστως ο Νονς σε άλλους bloggers. Νομίζω ότι οφείλεις να τους προστατεύσεις. Όπως έχεις διαπιστώσει ποτέ δεν τους αναφέρει “ονομαστικά”, ενώ δεν δίστασε να κάνει το ίδιο όταν αναφέρθηκε στην προσωπική ζωή πολιτικών και δημοσιογράφων. Από αυτό μόνον μπορεί ο καθένας να αντιληφθεί την υποκρισία.
Δεν έχεις αντιληφθεί ότι αυτό είναι μία αγαπημένη του μέθοδος για να αιτιολογεί τις ύβρεις που κατά καιρούς εκτοξεύει αυτός και η παρέα του; Ίσις, Μιραντολίνα και ο ίδιος.
Eλπίζω να μην λογοκρίνεις αυτό το σχόλιο με την πρόφαση των παραθύρων. Αν επιτρέπεις στον Νονς να τα ανοίγει, οφείλεις να το επιτρέψεις και σε άλλους.
Και ότι εκτιμάς την ευθύτητα από τις ύπουλες τακτικές.
Η δική τους αλαζονεία και οι απειλές για δικαστικές περιπέτειες της μιραντολίνας είναι που έφεραν τα πράγματα ως εδώ.
Ιανουαρίου 8, 2007 at 5:27 πμ
Σχολιάζω τον τιτλο σου απαντώντας: Οχι τελείως, ευτυχώς!;-)
Ιανουαρίου 8, 2007 at 5:28 πμ
Καλή χρονιά είπαμε; Ψιλοχάθηκα αυτές τις μέρες…
σμουτς!
Ιανουαρίου 8, 2007 at 6:10 πμ
Κρίνοντας κι’ εγώ λοιπόν εξ’ ιδίων τα αλλότρια, λέω ότι η όποια δημοφιλία μου προσέφερε το monitor ΔΕΝ οδήγησε σε επιθέσεις εναντίον.
Επί της ουσίας τώρα (γιατί η ουσία βέβαια δεν είναι το ποιος επιτίθεται σε ποιον και πώς), ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε το θέμα η mirandolina ήταν επιεικώς λάθος.
Το RSS feed ΔΕΝ ανήκει στον κάτοχο του blog. Πολύ απλά τα πράγματα.
Δείτε και το διαφωτιστικότατο post στο e-roosters.
Ιανουαρίου 8, 2007 at 9:16 πμ
κάτι που είχα γράψει παλιά.. στις 2 Ιανουαρίου 2006: “ένας κόμβος, το GNU και οι παρανοήσεις”
εδώ: http://rodiat2.blogspot.com/2006/01/gnu.html
Ιανουαρίου 8, 2007 at 9:43 πμ
“Ηθικό ανάστημα”; Το πιο σύντομο ανέκδοτο της μπλογκόσφαιρας! Να είσαι καλά, χαρτοπόντικα, με έκανες και γέλασα!
Ιανουαρίου 8, 2007 at 10:42 πμ
Καλημέρα. Κάπου, κάτι, κάποιος πάτησε και ήρθε σε μένα από σένα και χάρη στα στατιστικούλια βρέθηκα σε σένα.
Για μένα αυτή είναι και η λογική του blogging. Οι άνθρωποι που μαζεύονται στο blog μου ίσως να μην είναι πολλοί, αλλά ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν στο blog μου. Όπως και εγώ τι κάνω στα δικά τους. Από στόμα σε στόμα, ή από blog σε blog. Έτσι το βλέπω εγω.
Ξέρεις πολύ καλά πως υπάρχει και η δυνατότητα να μην “στείλεις” το blog σου στο μόνιτορ και σε κάθε μόνιτορ. Όπως επίσης και το μόνιτορ έχει την δυνατότητα να σβήσει το blog από την λίστα του, ώστε να μην το παρακολουθεί. Οπότε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αν δεν θες να γίνεις διάσημος, απλά δεν γίνεσαι διάσημος.
Το rss είναι μια λύση, αλλά το βρίσκω χαζό. Έχω κοντά 30 blogs που παρακολουθώ και το rss σώζει ζωές.
Για τις επιθέσεις δεν έχω να πω πολλά. Υπάρχει πάντα η δυνατότητα να σβήσεις ένα σχόλιο αν δεν σου αρέσει, όπως και να μην απαντήσεις σε ένα ποστ αν δεν σου αρέσει.
Το blog είναι δικό σου, όχι του κόσμου όλου. Είναι blog, όχι forum, ούτε chat.
Δίκιο για όλα λοιπόν. Καλά ξεκινήσαμε. Συμφωνούμε…
Ιανουαρίου 8, 2007 at 4:59 μμ
@artois Απορώ πώς επιτρέπεις μέσα στο μπλογκ σου να καταφέρεται αορίστως ο Νονς σε άλλους bloggers.
Αφού είναι αόριστα πως να το απαγορεύσω; Ποιον θίγει αμα δεν τον κατονομάζει;
@Rodia Γειά σου και σε σένα Ροδιά. Καλή χρονιά
@LeNonce Η ειρωνεία δεν είναι απάντηση. Αν νομίζεις ότι δεν υπάρχει ηθικό ανάστημα πουθενά στην μπλογκόσφαιρα σημαίνει ότι ούτε εσύ διαθέτεις, άρα καλώς σε εγκαλούν. Αν έστω και μόνο ένας να διαθέτει (ας πουμε εσύ, αν έτσι πιστεύεις) τότε αυτό που λέω μπορεί να έχει ισχύ. Γιατί λοιπόν με ειρωνεύεσαι;
@Nemertes Καλωσήρθες. Νομίζω είσαι το διπλανό μου μπλογκ στο wordpress, εξ ου και το λινκ.
Κατά τ’ άλλα νομίζω ότι έγινε τηλεοπτικά παράθυρα η κουβέντα πλέον και κοβω τα σχόλια. Ότι ειπώθηκε, ειπώθηκε…
Ιανουαρίου 10, 2007 at 4:52 μμ
[...] Monitor. What’s next? in.gr? 21. PANIC ROOM – Παράπλευρες απώλειες… 22. Χαρτοπόντικας – Μα έχουμε τρελαθεί τελείως;;; 23. Crazy Monkey – Σταματήστε το ουέμπ να κατέβω 24. Η [...]