Ένας φίλος μου είπε ότι έβαλα το κεφάλι μου στο ντορβά. Είμαι αφελής και δεν κατάλαβα γιατί. Μιλάγαμε για το καινούργιο ομαδικό μπλογκ που άνοιξα, το gr-metablogging.

Εμένα η πρόθεσή μου ήταν καταρχήν να χωρίσω τους αμνούς από τα ερίφια: για τα ποστ μου μιλάω. Όσα έχουν ιστολογικές αναφορές να πάνε αλλού, κι εδώ να μείνουν τα πιο … δεν ξέρω γω τι.

Μετά, λέω “και γιατί να μην έχω παρέα;”, να πίνουμε και κανένα ουζάκι (άντε και τσίπουρο Padrazo) που και που.

Έστειλα κάτι προσκλητήρια γάμου δεξιά κι αριστερά και κάποιοι ανταποκρίθηκαν.

Τώρα, άμα είστε στο blogroll μου και δεν πήρατε πρόσκληση, μη σας πιάσουν τα παράπονα. Κάποιους θεωρώ ότι δεν τους ενδιαφέρει από χέρι. Κάποιους άλλους βαριόμουνα να ψάξω τα emails.

Πάντως το μαγαζί έχει ανοιχτή φιλοσοφία. Μάλλον υπερβολικά ανοιχτή. Αιτείτε και δοθήσεται υμίν.