Προσοχή ακολουθεί ποστ γκρίνιας!

 

Πάω ο καλός σου φορτωμένος τρεις τσάντες με μπουκάλια γυάλινα και βάζα , στο πρόσφατα αφιχθέν στην περιοχή μας σημείο ανακύκλωσης -όχι κάδο, τα άλλα, τα πιο χάι τεκ, που σου δίνουν και απόδειξη- κι αφού ρίξω στον καιάδα τα γυαλικά που περίσσευαν κάτι χρόνια, κάνω να φύγω φουσκωμένος από οικολογική περηφάνεια κι αντικρίζω αυτό:

 

Οι αγαπητοί ανακυκλωτές, όσα απίδια/σκουπίδια δεν πιάνει ο σάκκος ανακύκλωσής τους, λύνουν το λουρί και τ’ αμολάνε ελεύθερα. Αλλά επειδή δεν είναι σκυλιά ή πουλιά, κάθονται κει και λουφάζουν ή φωνάζουν. Όπως το πάρει κανείς. Εμένα με ξεκούφαναν. Μήπως ν’ ανακυκλώσουμε τους ανακυκλωτές πρώτα;