με τα εκπαιδευμένα πιτσιρίκια που φώναζαν συνθήματα κατά του μνημονίου και της χούντας (της ποιάς;) αλλά κατά βάθος είναι θλιβερό…
Μαΐου 29, 2011
Χαρτοπόντικας
Γραφές κι αναγνώσεις
Μαΐου 29, 2011
με τα εκπαιδευμένα πιτσιρίκια που φώναζαν συνθήματα κατά του μνημονίου και της χούντας (της ποιάς;) αλλά κατά βάθος είναι θλιβερό…
Μαΐου 30, 2011 at 12:01 πμ
Εγω δεν γελασα. Νομιζω επισης οτι τα πιτσιρικια δεν χρειαζεται να ειναι εκπαιδευμανα.. αρκει να μιμουνται!
Χούντα σημαινει μικρη μειοψηφια (μια χουφτα, που λενε) αρα μαλλον σωστος ο προσδιορισμος. Λιγοι αποφασιζουν σημερα.
Μαΐου 30, 2011 at 7:24 πμ
Μαρίνα, δεν ήσουν εκεί. Ήταν υπερβολικά συντονισμένα κι ακριβή για να είναι ένα παιχνιδάκι μίμησης. Κι επίσης, δε νομίζεις ότι πρέπει να είμαστε πιο φειδωλοί στους χαρακτηρισμούς μας; Χούντα είναι στρατιωτική δικτατορία κι όχι μια κυβέρνηση δημοκρατικά εκλεγμένη που μπορεί να αυθαιρετεί μπορεί όχι. Είναι δείγμα ανωριμότητας αυτό που συμβαίνει γύρω μας που με το παραμικρό εκτοξεύονται κατηγορίες για δοσίλογους, εθνικές μειοδοσίες, προδοσίες, χούντες κτλ.
Μαΐου 30, 2011 at 9:57 πμ
Πράγματι, δεν τα ειδα τα συγκεκριμένα και δεν εχω λογο να αμφισβητω την εικονα που δινεις.
Σωστο το περι χουντας: λανσαριστηκε στα στρατιωτικα καθεστωτα της Ν. Αμερικης, αλλά πώς να περιγραψει κανεις μονολεκτικα αυτο που συμβαινει σημερα; Κανει μια… αναδρομη στο παρελθον(!) και βρισκει τα λεκτικά εργαλεία.
Με τη λέξη “χούντα”, σκέφτομαι όχι μόνο τα κυβερνητικα στελέχη αλλά όλους τους πολιτικους παράγοντες που συμμετέχουν (και συνδράμουν, συνδιοργανώνουν) αυτό το θέατρο του παραλόγου που ζούμε σήμερα.. όχι στη θέση του θεατή, αλλά του κομπάρσου.. βρισκόμαστε κι εμείς (θελημενα ή κατα τυχη) στη σκηνή και μάλιστα σε έργο όπου ο ρόλος του κομπάρσου είναι –όσο κι αν ειναι οξύμωρο–πρωταγωνιστικός!