Χαρτοπόντικας

Γραφές κι αναγνώσεις

Η … Δυτική Ελλάδα

Επισκέφτηκα σήμερα την έκθεση «Ο φιλικός κύκλος του Γκρέκο στο Τολέδο» στο  Μουσείο Μπενάκη. Η έκθεση ξεκίνησε το Νοέμβριο του 2014 στα πλαίσια του έτους Γκρέκο. Το θέμα της είναι μάλλον ειδικού ενδιαφέροντος καθώς δεν έχει πολλά έργα του Γκρέκο αλλά περισσότερο βιβλία και βιογραφικά στοιχεία των ανθρώπων που τον περιστοίχιζαν και στήριξαν στην εκεί ζωή του. Ανάμεσα σ’ αυτούς ήταν και κι ο αδελφός του  και κάποιοι  άλλοι Έλληνες. Αυτοί είναι που μου τράβηξαν την προσοχή περισσότερο. Όχι γιατί είχαν κάποιο ειδικό ενδιαφέρον αλλά γιατί, πως να το κάνουμε, είναι παράξενο ν’ ακούς για Έλληνες να δραστηριοποιούνται τον 16ο και 17ο αιώνα σ’ αυτή την μακρινή και τόσο ξένη στην κουλτούρα πόλη.

Αρκετοί απ’ αυτούς του Έλληνες ήταν αντιγραφείς ελληνικών χειρογράφων, δουλειά που έκαναν κατά παραγγελία ντόπιων ουμανιστών. Γιατί, μην ξεχνάμε, είμαστε λίγο μετά την αναγέννηση, κι η Ελλάδα (η αρχαία) έχει ζήτηση. Κι οι τότε επίγονοι της εμπορεύονται αυτό το παρελθόν για να βιοποριστούν όπως κι εμείς σήμερα με τα μουσεία και τις αναστηλώσεις αρχαίων μνημείων.

Αυτή η ελληνική παρουσία και δραστηριότητα στην Ιβηρική θυμίζει μια όψη που παρελθόντος μας που έχει θαφτεί μέσα σε μια νεώτερη και πιο μονοκόματη αφήγηση: πως ο Ελληνικός χώρος  κι ευρύτερα το ελληνικό στοιχείο, δεν «θάφτηκαν» παντού κι ομοιόμορφα κάτω από τον οθωμανικό ζυγό, για τρακόσια χρόνια. Υπάρχει μια Ελλάδα, αρκετά μεγάλη, που δεν γνώρισε πρακτικά ποτέ τέτοιο ζυγό (τα Εφτάνησα) και μια άλλη που τον γνώρισε για δύο αιώνες κι όχι τρεις (Ρόδος και Κρήτη).

Είναι η Ελλάδα που ζούσε υπό Βενετική κυριαρχία και που είχε άλλες δυνατότητες σε σχέση με την Τουρκοκρατούμενη.

Αρκεί να θυμηθούμε ότι ο Εθνικός μας ποιητής, ο Διονύσιος Σολωμός, είναι γέννημα αυτής της Ελλάδας, ότι σπούδασε στην Πάδοβα όπως κι οι περισσότεροι τότε σπουδαγμένοι Έλληνες, κι ότι δεν έζησε ποτέ στο νεώτερο ελληνικό κράτος.

Έχουμε ακούσει πάρα πολλά για την Ελλάδα που «κατοικούσε» στην Ανατολή, καιρός να θυμηθούμε κι αυτήν που διαβίωνε στη Δύση, την πολιτισμικά Δυτική Ελλάδα.

Ακόμα λίγο

Χρόνια παρατημένο αυτό το μπλογκ, δεν παύει να είναι το αγαπημένο μου.

Έπιασα σήμερα να το χαζεύω. Συμπεριφέρθηκα λίγο σαν κηπουρός και «ξεχορτάριασα» τα παρτέρια από τα σπασμένα links (εικόνων κυρίως). Κι ύστερα σκέφτηκα: «τι έγραφα εδώ;»

Συνήθως για πράγματα που διάβασα ή είδα και για χώρους που επισκέφθηκα. Μ’ αυτή τη σειρά. Δεν είναι κόπος να το επαναλάβω.

Οψώμεθα.

Δεύτερος άνεμος

Henry Miller Asleep and Awake (1975)

Πως ξεθωριάζει η μνήμη…

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή με πιάνει το καλλιτεχνικό. Και μιας κι η μέρα το επιτάσσει, στο μυαλό μου γυρίζει το πέρασμα του χρόνου. Να μια προσπάθεια ‘πειραγμένων’ φωτογραφιών που προσπαθούν ν’ αποδώσουν την ιδέα της μνήμης που ξεθωριάζει.

Photo Credits:
Berlin Ellliott
Mark Boucher

Δημοσιεύθηκε στο deviantArt

Post Navigation

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 27 other followers