Χαρτοπόντικας

Γραφές κι αναγνώσεις

Σαν να μην πέρασε μια μέρα

Το 1982 είχα γράψει το παρακάτω ποίημα. Παρότι σαν γραφή δεν το εγκρίνω πιά, βρίσκω πολύ ειρωνικό το γεγονός ότι είναι επίκαιρο…

Εσπερινός στο Λίβανο

Πως γέρνουν τα δέντρα τα υψίκορμα
Τα βάρυνε το δάκρυ στα φύλλα
καθώς κοιτάν την εγκατάλειψη
που ‘γινε το ψωμί της μάνας,
το γάλα του παιδιού
κάτω από τα μάτια των όπλων.Πόσο αίμα αθώο!

Το αίμα υψώνει μια κραυγή
που ανατριχριάζει ο αιθέρας

 

Αγκομαχάει το χώμα
το χώμα που άγια πόδια χάιδεψαν
και μπότες τσαλακώνουν
Κι η ψυχή μου σ’ ένα εσπερινό στο Λίβανο
κερί ανάβει μιαν ευχή
που βγήκε από το ζύμωμα της λύπης

Advertisements

Single Post Navigation

4 thoughts on “Σαν να μην πέρασε μια μέρα

  1. Θέλουμε και τα άλλα

  2. όντως σαν «γραφή» δεν εγκρίνεται
    Πέρα απ αυτό όμως ήθελα να σου «αφήσω» ένα στίχο
    «Ο ποιητής ένας προφήτης…..»
    Καλή σου μέρα–>

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: