Χαρτοπόντικας

Γραφές κι αναγνώσεις

Οι Αλήτες του Ντάρμα

Jack Kerouak

Αν δεν έχεις ταξιδέψει με ωτοστόπ με άξεστους φορτηγατζήδες, πλανόδιους πωλητές και ξενύχτηδες που επιστρέφουν στην πόλη τους…

Αν δεν έχεις κοιμηθεί κάτω από το φως των αστεριών με τα κουνούπια και τα μυρμήγκια συντροφιά, σ’ ένα σλήπιν μπαγκ που μουσκεύει από την υγρασία…

Αν δεν έχεις ψήσει τον καφέ σου σε φωτιά από σκουπίδια και ξύλα…

Αν δεν έχεις μεθύσει παρέα με τυχαίους αλήτες συντροφιά…

Αν δεν θεωρείς μια τέτοια ζωή αφορμή για την αγιότητα και κανόνα για την υπερβαση, τότε μάλλον δεν ανήκεις στους Αλήτες του Ντάρμα, την εκλεκτή αυτή χορεία των τρελών ποιητών και μποέμ που ασπάζονταν το βουδισμό με την ίδια ζέση που ασπάζονταν τα στήθη τυχαίας ερωμένης.

 

Οι “Αλήτες του Ντάρμα είναι το πιο φιλοσοφικό βιβλίο του Τζακ Κέρουακ, της εμβληματικής αυτής φιγούρας των μπήτνικ.


Το βιβλίο καλύπτει διάστημα ενός περίπου χρόνου και περιγράφει τη ζωή του συγγραφέα και κυρίως τη φιλική του σχέση με τον Γκάρυ Σνάϊντερ (στο βιβλίο αναφέρεται ως Τζάφι Ραϊντερ), επίσης μπήτνικ, ποιητή, βουδιστή, με λίγα λόγια Αλήτη του Ντάρμα, όπως ο Κέρουακ.

 

Δεν έχω σκοπό να γράψω κάποια βιογραφία εδώ. Τα βαριέμαι αυτά. Μπορείτε να δείτε τους συνδέσμους προς την Wikipedia για περισσότερες πληροφορίες.

Ούτε έχω σκοπό να κάνω φιλολογική κριτική στο βιβλίο. Επίσης το βαριέμαι. .

Ο λόγος που ασχολούμαι μ’ αυτό το θέμα, είναι αυτή η απορία, σύγχυση, συγγένεια αλλά και απόσταση, θαυμασμός και αποστροφή που μου έχει αφήσει.

Κυρίως αυτό που δεν μπορώ να κατανοήσω είναι η τόσο μεγάλη διάδοση του βουδισμού στις γραμμές των μπήτνικ κι η χαλαρή αντιμετώπισή του (στο βιβλίο εναλλάσσονται συνεχώς περιγραφές στιγμών διαλογισμού, συμπαντικής κατανόησης και αρμονίας με άγρια μεθύσια και ήπια όργια).

Αν ζούσα το ’50 στην Αμερική, μεσούντος του Μακαρθισμού και του ψυχρού πολέμου, μπορεί και να θεωρούσα την πρόταση του Κέρουακ για μια ζωή αλήτη πιστού στα δόγματα του βουδισμού και της μπουκάλας, σαν το μόνο εφικτό.

Αν πάλι ήμουν είκοσι χρονών, μπορεί να έχωνα το βιβλίο μέσα στο σάκο μου και να το είχα προσκεφάλι στις περιπλανήσεις μου.

Στην εποχή και στην ηλικία που ζω, μου μένει μόνο η πικρή γεύση μιας χαμένης γενιάς κι ενός χαμένου παραδείσου

Advertisements

Single Post Navigation

18 thoughts on “Οι Αλήτες του Ντάρμα

  1. Κάτι τέτοια posts με τρομάζουν.. με φέρνουν μπροστά σε ένα άπατο χάσμα…

    σόρρυ:-)

  2. Με βάζεις στον πειρασμό να το διαβάσω. 🙂

  3. Αυτή η εποχή της ταχύτητας (απο την κατάψυξη στα σκουπίδια) να δείς πως εμπνέει για μια τέτοια (με σημερινα δεδομένα ) ζωή.

  4. @i-adespoti Ενδιαφέρον συγκερασμός των ποστ μου στην απάντησή σου. Δεν τόχα σκεφτεί έτσι. Καλωσηρθες

  5. κατά μία έννοια, όλες οι γενιές είναι χαμένες.και όλοι οι παράδεισοι έχουν αρχή και τέλος.

    είμαστε εδώ με υλικό περιτύλιγμα.το γεγονός ότι μπορούμε να κυτάμε και προς τ αστέρια, και να ονειρευόμαστε και να βιώνουμε εκστατικά καμία φορά, δε σημαίνει ότι μπορούμε να νικήσουμε το νόμο της βαρύτητας.

    κανένας λόγος για πίκρα όμως.έτσι είναι και όπως λέει κι ο Κέρουακ στο τέλος του βιβλίου «τι καλά που δεν είμαστε αθάνατοι!γιατί αν ήμασταν τότε τίποτα γύρω μας δε θα ταν αλήθεια»

    οι Αλήτες του Ντάρμα είναι από τα πολύ αγαπημένα μου βιβλία, όχι μόνο για το γράψιμο, τη δομή, την ιστορία.είναι γιατί μ έφερε σε επαφή με το Ζεν και την παραδοξολογία του(που όμως καταγράφει τόσο καλά την πραγματικότητα) και όλη αυτή τη φιλοσοφία που περιγράφει.

    πιστεύω ότι έχει λειτουργήσει έτσι για πάρα πολλούς μιας και τον καιρό που γράφτηκε αυτό που σήμερα λένε New Age δεν υπήρχε.πιστεύω ότι μαζικοποίησε με την καλή έννοια τη βουδιστική φιλοσοφία στη Δύση και έτσι αποτελεί μια από τις πρώτες γέφυρες στη συνάντηση των δύο κόσμων(Ανατολής και Δύσης).

    κατα τ άλλα και επί της ουσίας τα είπε πάλι η αδέσποτη όλα.

    «όταν φτάσεις στην κορυφή συνέχισε ν ανεβαίνεις» λέει κάπου.

    τον έχουμε ανάγκη μεγάλη τον Κέρουακ σ αυτόν τον αιώνα του της παραφροσύνης, του Μπους και του Λάντεν.μην τον υποτιμάς.

  6. @mosaic Με παρεξήγησες. Κι εμένα είναι αγαπημένος ο Κερουακ.Κι από πολύ παλιά μάλιστα. Από τα χαϊκού του που γνώρισα το 1979 σε μια φτηνή έκδοση/μετάφραση.

    Αυτό δεν αναιρεί την απορία μου για την αντίφαση της ζωής του. Ο Βουδισμός των μπητ είναι γραφική υπόθεση, φιλολογική, φολκόρ. Δεν είναι ουσία. Κι αυτό είναι το στοιχείο της απορίας μου.
    Ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο να καταθέσεις μια τόσο λεπτομερή άποψι

  7. @rodia Τι χάσμα εννοείς;

    @αλεπού Ναι, παρά τις γκρίνιες μου, αξίζει τον κόπο

  8. @padrazo Ωραία να ανταλλάξουμε βιβλία γιατί το On the Road δεν τόχω διαβάσει 🙂

  9. Ο Κέρουακ μου αρέσει…

    Περιγράφει μια ‘χαμένη’ γενιά. Μια γενιά ανθρώπων που τα πάθη τους τελικά τους οδηγούσαν σε μεγαλύτερα αδιέξοδα από αυτά που ξεκίνησαν να έχουν. Ναι, ένας μπερδεμένος άνθρωπος, μπορεί να μπερδεύει έννοιες και ηθικές, να πιστεύει στην καθαρότητα σώματος και πνεύματος και μετά να πίνει ναρκωτικά… Είναι όλα τόσο εύκολα όταν παρακμάζεις… Γι’αυτό και τα βιβλία του είναι ακόμα επίκαιρα.

  10. εχω διαβασει μονο το «στον δρόμο». από τότε και επειδή οι εικόνες είναι κινητήρια δύναμη αρχισα να ταξιδεύω με αυτοκίνητο. Θα διαβασω και αυτό. ετσι κι αλλιως το θρ΄γσκευμα δεν αναγράφεται στις ταυτότητες

  11. Με εκπλήσσει η άποψη σου.
    Γιατί ο βουδισμός των μπητ είναι γραφική υπόθεση, φιλολογική, φολκλόρ, επειδή συνδυάζεται με την ζωή χωρίς κανόνες και τον άκρατο ερωτισμό;
    ίσα-ίσα εγώ θεωρώ μια τέτοια ζωή άκρως μυστικιστική επειδή είναι ακραία, παθιασμένη και υπερβολική, όπως είναι και ο γνήσιος μυστικισμός (σαλοί για τη δόξα του θεού)

  12. @markos-the-gnostic Εγραψα πουθενά εγώ για άκρατο ερωτισμό;;;;
    Για απάντηση θα δεις στο επόμενο ποστ…

  13. @bebelac Εστέτ? Μουά? Τι λέτε μαντάμ! Καλωσόρισες..

    @ippotis Αχνταρμάς όντως

  14. Καλά, σε φαντάζομαι εσένα τον εστέτ, παρέα με αλήτες,όπως λες, να ανάβεις φωτιά με σκουπίδια και να έχεις το σάκο σου προσκεφάλι, αξύριστο και ρακένδυτο και έχω πεθάνει στο γέλιο ….

  15. Ax νταρμα(ς). Την καλημέρα μου.

  16. @alexandra Στην ίδια γραμμή πλεύσης είμαστε 🙂

    @dwdeka Δεν κατάλαβα Χριστό!

  17. Παράθεμα: Οι αλήτες του Ντάρμα |Τζακ Κέρουακ | Απ'όλα (με sos)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: