Χαρτοπόντικας

Γραφές κι αναγνώσεις

Διάλογος δίπλα στην βιβλιοθήκη

-Δεν καταλαβαίνω. Δεν λέω εντυπωσιακά τα βιβλία σου, έτσι πως τα έχει στοιβαγμένα μέχρι το ταβάνι. Και τ’ άλλα, τα σκόρπια στο πάτωμα, στο τραπεζάκι, στην κρεββατοκάμαρα, στην άλλη βιβλιοθήκη ή στην τρίτη…
Αλλά πως να στο πω…
Υπάρχει μια εκζήτηση σ’ όλα αυτά.
Η αναζήτηση της γνώσης, η αισθητική αγωγή, η λεπτή τέρψη τέλος δεν μπορεί να είναι τόσο κραυγαλέα.
Δεν μπορεί να επιδεικνύονται.
Κι έπειτα τι αποκομίζεις απ’ όλα αυτά;
Πόσα θυμάσαι;
Τι σου μένει;

-Οντως δεν καταλαβαίνεις. Δεν πρόκειται για αναζήτηση γνώσης ή -πως το είπες- αισθητική αγωγή και λεπτή τέρψη. Πολύ περισσότερο για επίδειξη. Δεν σε κάλεσα να στα δείξω. Δεν σε κάλεσα καν. Μόνος ήρθες.
Εχεις περπατήσει ποτέ σε άδεια παραλία με τα μάτια καρφωμένα στην άμμο ψάχνωντας για κάποια λάμψη από ένα μικρό όστρακο, ένα λαμπρό πετραδάκι, ένα ημιπολύτιμο;

-Και ποιος δεν το ‘χει κάνει…

-Και δεν νοιώθεις μια χαρά μόλις το βρείς -ότι βρεις- τέτοια που να σου δίνει τρεις ελεύθερες ανάσες πριν το πετάξεις πάλι;

-Ναι, κάπως έτσι.

-Ε, έτσι κι εγώ. Δεν διαβάζω. Δεν μορφώνομαι. Ψάχνω το τσίμπημα εκείνο που θα κεντρίσει την ψυχή μου να δρασκελίσει μια μέρα ακόμα κι ένα χαμόγελο.

Advertisements

Single Post Navigation

20 thoughts on “Διάλογος δίπλα στην βιβλιοθήκη

  1. Πολύ ωραίος και ακριβής τρόπος να περιγράψεις τη βιβλιομανία μας. Δε το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι, για τη μια στιγμή. Αν και μερικά βότσαλα τα παίρνουμε μαζί μας.

  2. Λιτός και περιεκτικός. Καλησπέρα φίλτατε.

  3. @πασκουάλε ντι αμπελο Με επισκέπτονται οι εφιάλτες του Δρ Χάρτο!!!! Μαμαααααααα

  4. τελικά το δημιούργημά σου θα σε καταπιεί!

    συμφωνώ με τον πασκουάλε!

  5. Μου αρέσει κάθε μη οφελιμιστική στάση, πόσο μάλλον αυτή…

  6. τα βιβλία είναι όργανα ηδονής
    όπως ο Σκρουτζ έκανε βουτιά στα δολλάρια, φαντάσου μια βουτιά σε αρχαία χειρόγραφα χαμένα και σβησμένα απ το καιρό με εικόνες και χρώματα που προδίδουν ότι οι άνθρωποι πάντα συγκινούνται με τα ίδια πράγματα

  7. Εμένα πολύ μου άρεσε τούτο!

  8. Ο χαρτόκοσμος με συγκινεί. Βέβαια η μάνα μου μου λέει συνέχεια τι τα θέλεις, εσύ θες ένα διαμέρισμα για να τα βάλεις

  9. Κι εμένα μου άρεσε,

    αν και εχω πάψει προ πολλού να ψάχνω στην άμμο…

  10. Μ άρεσε πολύ.

    Κάπως έτσι παίζεται το παιχνίδι.

    Κάποιοι ψάχνουν αυτό το κάτι που θα τους κάνει το κλικ να βγάλουν άλλη μια μέρα, κάποιοι πάλι ψάχνουν μια μάσκα μια βιτρίνα να βολευτούν να βγάλουν άλλη μια μέρα.

  11. Όταν μου είπαν τι τ’αράδιασες εδω πάνω έτσι επιδεικτικά (τα βιβλία σου) δεν τόλμησα ν’απαντήσω οτι, καλύτερα αυτά, παρά άδεια κρυστάλλινα ανθοδοχεία…
    Ενω είναι τόσο απλό, το είπε πολύ ωραία ο not-the boy-next-door: ΕΜΑΣ ο χαρτόκοσμος μας συγκινεί (ε,χαρτοπόντικα??!!).

    Μάλλον δεν θέλει τόσα λόγια, χαλάω το υπέροχο κείμενό σου, χαρτοπόντικα.
    Όποιος έχει σπίτι γεμάτο βιβλία, είτε στιβαγμένα, είτε αραδιασμένα, ξέρει πολύ καλά το γιατί, τα έχει απο ανάγκη, σαν οξυγόνο, δεν μπορεί αλλιώς.

  12. Νο1)θα συμφωνήσω απόλυτα με τη Ντολ
    Νο2)Alcimede μερικά μόνο;; Όλη την παραλία του Καστανά στη μήλο κουβάλησα πίσω στη Θεσ/κη
    Νο3)κ.χαρτοπόντιξ πολύ ευχάριστη έκπληξη αυτός ο τρόπος γραφής σας)
    καληνύχτα

  13. Σας ευχαριστώ όλους.

    Κρότκαγια, έτσι δεν γίνεται πάντα;;

    Συμμαθητριούλα θένκς!

    Νυκτίπολε, μεταφορικά ή κυριολεκτικά.

    Ντάλια, «βάζω μάσκα για να βγάλω τη μέρα» ενδιαφέρουσα αντίθεση

    αλκιμήδεια Οταν το έγραφα σκέφτηκα την εξης εκδοχή για το πετάνε: πίσω στην άμμο ή σε μια τσέπη

    μπεμπελάκ Ειναι αλήθεια μη ωφελιμιστική; Δεν ξέρω

    μάρκο το να σου πέφτει δολάριο στο κεφάλι δεν πονάει. Η Μπριτάνικα όμως;; 🙂

    νοτδεμποϊνεξτντορ Εγώ τα εβαλα σε διαμέρισμα 🙂

    λεμονάκι καιρό είχαμε να σε δούμε. Ναι, μερικά «χάρτινα» λουλούδια έχουν το πλεονέκτημα να μην μαραίνονται

    αλκυόνη Ευχαριστώ

  14. @basiliki Καλησπέρα. Ότι και νάναι αυτό τελικά που δίνουν, έχουμε ομοφωνία στο ότι είναι καλό

  15. ναι, η γωνιά στο αγαπημένο βιβλιοπωλείο… με τις ώρες, χαιδεύεις τα εξώφυλλα, φλερτάρεις με το εσωτερικό των σελίδων, φυλλομετράς, μυρίζεις το χαρτί.

    διαβάζεις πότε λίγο από το τέλος, πότε την αρχή, στο άλλο κοιτάς τον συγγραφέα.

    και όταν έρχεται η σωστή ώρα, όπως σε όλα τα πράγματα, διαλέγεις το σωστό για σένα, βιβλίο…

  16. This post has been removed by the author.

  17. τα βιβλια δινουν ζωη με την λεπτη μυρωδια γνωσης που βγαζουν, ακομη και οταν ειναι απλα στιβαγμενα…

  18. Μεταφορικά χαρτοπόντικα, μεταφορικά. Έχω κρατήσει τα πιο σπάνια βότσαλα και τα μελετάω, τα χαϊδεύω, τα παίζω, βέβαια καμιά φορά πέφτει κανένα καινούργιο από τον ουρανό, αλλά μόνο από τον ουρανό…

    Την καλημέρα μου, μου αρέσει νομίζω το μπλογκ σου

  19. @Αλεξάνδρα Κάποιοι το βιβλιοπωλείο το κάνουν σπιτι τους και κάποιοι το σπίτι τους βιβλιοπωλείο 🙂

    @Νυκτιπολος Σ’ ευχαριστώ. Κι ο ουρανός είναι η πιο μεγάλη παραλία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: