Χαρτοπόντικας

Γραφές κι αναγνώσεις

Ο Πόε στη Ζάκυνθο

Καθώς ξεφύλιζα τα άπαντα του Εντγκαρ Άλλαν Πόε, ανακάλυψα τούτο το μικρό ποίημα του 1837, το αφιερωμένο στο Τζάντε. Στη Ζάκυνθο!

Διαβάζοντάς το η έκπληξή μου ήταν διπλή: αναφέρεται σε ένα ελληνικό νησί όχι απ’ αυτά που συχνά αναφέρονται στη δύση λόγω αρχαιολατρείας, χρησιμοποιεί το Βενετσιάνικο όνομα κι όχι το αρχαίο ελληνικό, και το συνδέει με το γνωστό του θέμα της πεθαμένης κόρης. Αναρωτιέμαι τι ήξερε για την Ελλάδα του τότε που μόλις είχε αποκτήσει την ανεξαρτησία της και τι -αν κάτι- ήξερε για το Σολωμό. Κι επίσης γιατί τοποθετεί την χαμένη αγαπημένη του εκεί. Έψαξα λίγο στο ιντερνετ αλλα δεν βρήκα κάτι. Διαφωτιστές ευπρόσδεκτοι!

TO ZANTE

 

FAIR isle, that from the fairest of all flowers,
Thy gentlest of all gentle names dost take
How many memories of what radiant hours
At sight of thee and thine at once awake!
How many scenes of what departed bliss!
How many thoughts of what entombed hopes!
How many visions of a maiden that is
No more – no more upon thy verdant slopes!
No more! alas, that magical sad sound
Transfomring all! Thy charms shall please no more
Thy memory no more! Accursed ground
Henceforth I hold thy flower-enamelled shore,
O hyacinthine isle! O purple Zante!
«Isola d’oro! Fior di Levante!»

 

 

Το μεταφράζω πρόχειρα εδώ (και την ιταλική φράση στο τέλος):

ΣΤΟ ΤΖΑΝΤΕ

Όμορφο νησί , που από τ’ ωραιότερο λουλούδι
το ευγενικώτερο από τα ευγενή ονόματα παίρνεις!
Πόσες πολλές μνήμες από πόσες ακτινοβόλες ώρες
ξυπνούν με μιας στη θέα σου κι ότι δικού σου!
Πόσες σκηνές ευδαιμονίας που έφυγε!
Πόσες σκέψεις από θαμμένες ελπίδες!
Πόσα οράματα μιας κόρης που δεν υπάρχει πια
– που πια δε βρίσκεται πάνω στις θαλερές πλαγιές σου!
Όχι πια! αλοίμονο, τι θλιμμένος μαγικός ήχος
τα μεταμορφώνει όλα! Οι χάρες σου πια δεν ευχαριστούν!
Ούτε κι η μνήμη πια! Καταραμένο χώμα πλέον
θα θεωρώ το λουλουδοστόλιστό σου ακρογιάλι,
Ω νησί του υάκινθου! Πορφυρό Τζάντε,
«Χρυσό νησί! Άνθος του Λεβάντε!»

Advertisements

Single Post Navigation

28 thoughts on “Ο Πόε στη Ζάκυνθο

  1. Κύριε χαρτοπόντιξ μου,
    βαλθήκατε να με κάνετε φανατική αναγνώστρια του μπλογκ σας!
    Μεγάλη δημιουργικότης!
    Να συνεχίσετε παρακαλώ, τώρα που με κακομάθατε!
    :-))

  2. Μόλις έψαξα σε ένα βιβλίο, που αγόρασα προσφατα:
    The Complete Illustrated Works of Edgar Allan Poe,
    εκδόσεις Bounty Books,
    αλλά δεν βρήκα κάτι σχετικό.

    Θα το ξαναψάξω σε άλλες πηγές, όμως, γιατί με βάλατε σε αγκάθια τώρα.

  3. Κύριε Πόντιξ, ξεσκονίζετε το κομμάτι της βιβλιοθήκης σας που είναι αφιερωμένο στην ποίηση;
    Μας εντυπωσιάζετε με τα άγνωστα highlights που παραθέτετε!

    (έκανα κι εγώ μια μικρή έρευνα, χωρίς αποτέλεσμα μέχρις ώρας δυστυχώς).

  4. Ποντίκι,
    Εύρηκα, εύρηκα. Για δες εδώ:
    http://www.usna.edu/EnglishDept/poeperplex/zante.htm

  5. Ομολογώ, φίλε Χαρτοπόντικα, ότι κι εγώ ξαφνιάστηκα. Έχω σχεδόν μια ολόκληρη βιβλιοθήκη με Πόε (άσχετα αν έχω να τον διαβάσω χρόνια ολόκληρα) αλλά δεν είχα ιδέα για το συγκεκριμένο κείμενο. Ποιος ξέρει πού αλλού την έχει ταξιδέψει τη χαμένη του κόρη…

  6. @alepou Mπράβο. Ξέρουμε τώρα για ποιάν είναι. Δεν ξέρουμε γιατί όμως

    @Χρήστος Φασούλας Δες το λινκ της αλεπούς. Είναι ενδιαφέρον

  7. εμένα δεν μου ανοίγει το λινκ!!!!

  8. ευτυχώς που υπάρχει και η αλώπηξ και μας διαφωτίζει
    ακούστε όμως και μια συμπληρωματική άποψη:
    «Η γιαγιά (εκ της μητρός) της ερωμένης του Πόε ήταν επικεφαλής του χαρεμιού του σουλτάνου Μουσταφά Γ’, γύρω στο 1770. Η κυρία αυτή, λόγω της θέσης της, διόριζε τον βοεβόδα της πόλης των Αθηνών και καθόριζε την πολιτική της πόλης. Μια μέρα λοιπόν έκανε ένα ταξίδι στην Αθήνα, όπου γνώρισε ένα Ζακυθηνό. Ερωτεύθηκαν αλλήλους αλλά η θέση της δεν επέτρεπε παρά μόνο μίαν πεταχτήν επαφήν η οποία κατέληξε εις καρπόν κοιλίας. Το κορίτσι που γεννήθηκε στην αυλή του Σουλτάνου, μορφώθηκε στην Αγγλία και μετά έζησε στην Αγγλοκρατούμενη Ζάκυνθο, όπου και υπανδρευθείσα ένα άγγλο αξιωματούχο, κύριο της υψηλής κοινωνίας απέκτησε μια πανέμορφη κόρη. Η κόρη αυτή μεγάλωσε από μικρή στη Βοστώνη, όπου και γνώρισε γύρω στο 1827 τον Πόε, υπό το όνομα Henri Le Rennet. Ο έρωτας τους, που κράτησε λίγο λόγω του σύντομου θανάτου της από ‘άγνωστη αιτία’, δεν ανακοινώθηκε ούτε στην ανηψιά και σύζυγο του Virginia Eliza Clemm. Το γεγονός αυτό κρυβόταν μέχρι τη στιγμή του θανάτου του Πόε, όπου ψιθύρισε Elmira (και όχι Reynolds όπως υποστηρίχθηκε αργότερα), προδίδοντας πια την πιο στενή του αγαπημένη, την Elmira Royster από το Zante».
    Μια ιστορικά δυνατή άποψη αλλά όχι κατ’ ανάγκη πραγματική.

  9. @alcimede Αρχίζω να πιστεύω ότι ο λόγος που χρησιμοποίησε τη Ζάκυνθο είναι το όνομα που παραπέμπει σε υάκινθο. Μ’ αυτή την έννοια ήθελε να πει την αγαπημένη του υακινθια κόρη.

    @krotkaya Ξεσκονίζω τη μνήμη μου βασικά αυτές τις μέρες. Όσο για το λινκ, δεν πιστεύω να πατάς αυτό στα σχόλια: κοπυ παστε στο μπράουζερ

    @Μαρκος Δέχομαι την ιστορία αμφισβητόντας όμως την ύπαρξη βοεβόδα στην Αθήνα

  10. χ/π
    και ο βοεβόδας και όλα τα άλλα είναι ιστορημένα ελεγμένα

  11. συγνώμη ιστορικά ελεγμένα εννοούσα

  12. Να σου πω δεν έχω όρεξη να σχολιάσω Πόε και Ζάκυνθινθο.
    Σχολιάσα όμως Τριστάν Κορμπιέρ.
    Μην τυχόν και δεν το δεις επειδή είναι περασμένο!

  13. Α, μα να το ψάξουμε τότε.

  14. copy paste το κανω! μα για χαζη μ’εχεις;;

    Μάρκο δηλώνω εντυπωσιασμένη!

  15. @lucyluce Αναγνώστρια απλή σας θέλουμε. Οι φανατισμοί δεν μας αρέσουν 🙂
    ‘Εψαξα κι εγώ τα άπαντα (εκει το βρήκα άλλωστε, αλλά δεν υπάρχει καμία επεξήγηση.

    @bebelac Τα σχόλια τα βλέπω στο μεϊλ ανεξάρτητα αν είναι από το πρώτο ποστ ή το τελευταίο. Δεν υπάρχει λόγος να γράφεις σχόλιο όταν δεν θές να σχολιάσεις

    @αλεπού Be my guest!

  16. μη που πεις ότι το ποίημα σκιάς όναρ είναι δικό σου και μείνω…

  17. Μα προφανώς μια ζακυνθινιά του έκλεψε τη καρδιά! Το κάνουν αυτό οι ιόνιες κόρες.

  18. δεν το ήξερα το ποίημά του αυτό… και τον αγαπώ αυτόν τον μυστήριο ποιητή.

    και ποιους δεν έχει επιρρεάσει.

  19. @krotkaya Ασε ανέμενε συνέχεια. Εχω φάει ήδη τρεις ώρες ψάχνοντας. θα τα δεις σε επόμενο ποστ

    @μαρκος Γιατι βρε Μάρκε; Τόσο καλό ή κακό είναι;

  20. Τι κοινό έχει ο Πόε και η caretta-caretta;
    Είναι ερωτευμένοι με τον κόλπο του Λαγανά…

  21. @ροϊδης Και επηρεάζει…

  22. όπως συμβαίνει αρκετές φορές, εντελώς συντονισμένο με δικές μου σκέψεις και εικόνες

  23. Και εγω παρόλο που εχω διαβάσει παλιότερα πολύ Πόε, δεν ειχα ιδεα για αυτο το ποιημα.
    Μπράβο που το βρηκες.

  24. Χαρτοπόντικα μήπως ξέρεις που μπορώ να βρώ «Την συνομωσία σαλτιμπάγκων» του Αλμπέρ Κόσερυ; Μετά μεγάλης δυσκολίας βρήκα τρία βιβλία του (Τους «Τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας», «Ζητιάνοι και περήφανοι», «Ξεχασμένοι από το Θεό»). θα σου είμαι ευγνώμων γιατί είναι ο αγαπημένος μου συγγραφέας. Ευχαριστώ.

  25. @vita mi barouak Μπα δεν είναι αυτό. Το κοινό είναι ότι τους αρέσει να σέρνονται στη θάλασσα

    @ρεγγίνα ευχαριστώ

    @ηλιογράφος Καλωσήρθες. Δεν χρειαζόταν να σβύσεις το προηγούμενο σχόλιο. Το βλέπω έτσι κι αλλιως στο μεϊλ.
    Ομολογώ δεν έχω ιδέα για την ερώτησή σου αλλά επδιδή curiority killed the cat, εγώ ως ποντικός είμαι ελεύθερος να την εξασκώ. Γι αυτό έψαξα λίγο στο ίντερνετ. Καπληκτική περίπτωση ο φίλος σου. Βιος καταραμένου. Απ’ αυτούς που με ιντριγκάρουν. Δεν έχω διαβάσει τίποτα. Προφανώς ψάχνεις κάτι στα ελληνικά όπου δεν μπορώ να βοηθήσω. Αλλά στα γαλλικά υπάρχει αυτό στην ιστοσελίδα του fnac, που σημαίνει ότι μπορεί να το παραγγείλεις και στο ελληνικό fnac.

    http://www.fnac.com/Shelf/article.asp?PRID=315205

  26. This post has been removed by the author.

  27. Μήπως είχε διαβάσει το ποίημα του Ugo Foscolo «A Zacinto» (1802-1803), και αυτό τον ώθησε να γράψει γι’ αυτό το νησί; (η θεματολογία βέβαια είναι διαφορετική):

    A ZACINTO

    Né più mai toccherò le sacre sponde
    ove il mio corpo fanciulletto giacque,
    Zacinto mia, che te specchi nell’onde
    del greco mar da cui vergine nacque

    Venere, e fea quelle isole feconde
    col suo primo sorriso, onde non tacque
    le tue limpide nubi e le tue fronde
    l’inclito verso di colui che l’acque

    cantò fatali, ed il diverso esiglio
    per cui bello di fama e di sventura
    baciò la sua petrosa Itaca Ulisse.

    Tu non altro che il canto avrai del figlio,
    o materna mia terra; a noi prescrisse
    il fato illacrimata sepoltura.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: