Χαρτοπόντικας

Γραφές κι αναγνώσεις

Ο Πόε στη Ζάκυνθο: Η έρευνα


Χεχε, τελικά τίποτα δεν αξίζει όσο ένα καλό μυστήριο! Και δεν μιλάω για τα μεγάλα μυστήρια που δεν υπάρχει ελπίδα να τα λύσουμε, π.χ. από που ερχόμαστε, που πάμε και γιατί δεν έχει ξενάγηση η διαδρομή…
Ούτε για τ’ άλλα, τα μακάβρια: ποιος σκότωσε τον/την τάδε.
Ή τα πικάντικα: ποιανού παιδί είναι ο δείνα και με ποιόν τάχε η μάνα του.
Ή τα της απληστίας: που είναι ο θησαυρός των Εβραίων της κατοχής.

Εμένα μου αρκούν μικρά φιλολογικά μυστήρια, όπως π.χ. αυτό: Γιατί έγραψε ο Πόε για το Τζάντε ερώτημα που έθεσα στο προηγούμενο ποστ. Σαν έλληνας το βρίσκω σημείο διασύνδεσης με τον μεγάλο αμερικάνο συγγραφέα και μια απάντηση την θεωρώ εφικτή αλλά όχι εύκολη. Τελικά για άλλη μια φορά είναι το ταξίδι που μετράει κι όχι η Ιθάκη.

Καταρχήν να πούμε ότι δεν υπάρχει καμία αναφορά του ίδιου ή του καιρού του στο συγκεκριμένο ποίημα. Οτιδήποτε έχει γραφτεί είναι μετά το θάνατό του.

Ας πάμε όμως δυό βήματα πίσω: Η Αλεπού βρήκε το πρώτο στοιχείο εδώ. Το κείμενο μας δίνει δυό πληροφορίες: ότι το ποίημα αναφέρεται σε ένα άδοξο νεανικό ειδύλιο με την Elmira Royster κι ότι σχετίζεται με ένα παλαιότερο ποίημα μέσω της αναφοράς στο Τζάντε, με το Αλ Αράαφ. Παραθέτω τα σχετικά αποσπάσματα:

And thy most lovely purple perfume, Zanthe!

Isola d’oro!– Fior di Levante! («Al Aaraaf)

____________________________________

O hyacinthine isle! O purple Zante!

«Isola d’oro! Fior di Levante!» («To Zante»)

Το επόμενο που βρήκα είναι από δω και μας λέει ότι τον ιταλικό στίχο τον βρήκε ο Πόε σε ένα βιβλίο του Σατωβριάνδου, τον οποίο δεν εκτιμούσε σαν μυθιστοριογράφο αλλά θαύμαζε σαν ταξιδιωτικό συγγραφέα.
Ο Σατωβριάνδος στο Itineraire de Paris a Jerusalem πέρασε κι από το Τζάντε όπως μπορείτε να δείτε σ’ αυτό το διάγραμμα το ταξιδιού του.
Κάπου εκεί η έρευνά μου έπιασε πάτο γιατί δεν μπόρεσα σ’ όλες τις άλλες ιντερνετικές αναφορές να βρω κάτι πιο διαφωτιστικό. Ωσπου έπεσα εδώ όπου ούτε λίγο ούτε πολύ ο έλληνας yanni ισχυρίζεται ότι έχει λύσει το μυστήριο του ποιήματος: αφορά ένα άγνωστο και συγκαλυμμένο ταξίδι του νεαρού Πόε στην Ελλάδα, με αντικείμενο την βοήθεια της Ελληνικής Επανάστασης που όμως τέλειωνε τότε!!! Παραθέτει ορισμένες σκέψεις και παρατηρήσεις που έχουν ενδιαφέρον αλλά τα ισχυρά στοιχεία λείπουν παντελώς.

Βρήκα πάντως αυτήν την υπόθεση πολυ γλαφυρή και άξια να την κάνει κάποιος μυθιστόρημα.

Καθώς γράφω αυτές τις γραμμές, συνειδητοποιώ ότι την μέρα που θα δημοσιευτεί το ποστ συμπίπτει με την επέτειο του θανάτου του Πόε (7/10/1849), πράγμα που δεν είχα στο νου καθόλου, καθως τα πάω πολύ άσχημα με ημερομηνίες κι επετείους.

Κι επειδή είναι επέτειος, αξίζει να αναφερθεί κι η ιστορία που λαμβάνει χώρα από το 1949 (χρονιά που συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από το θάνατό του) στον τάφο του στην Βαλτιμόρη.

Ξημερώματα της 19/1 , επετείου του γενεθλίου του, ένας άγνωστος με μαύρο παλτό, φουλάρι και καπέλλο, πολύ νωρίς το πρωί, σχεδόν νύχτα, πηγαίνει στον τάφο του ποιητή κι ακουμπά ένα μισογεμάτο μπουκάλι κονιάκ και τρία κόκκινα τριαντάφυλλα. Στέκεται λίγο σιωπηλός κι ύστερα χάνεται.Κι αυτό συνεχίζεται ως τις μέρες μας.
Ο άγνωστος έχει πάρει το παρατσούκλι «The Poe Toaster» από το toast (:πρόποση) στο οποίο παραπέμπει το μπουκάλι του.
Προσωπικά νομίζω ότι πρόκειται για διαφημιστικό κόλπο των δημοτικών αρχών της Βαλτιμόρης αλλά βρίσκω γοητευτικό αυτό το λίγο αφελές μυστήριο.

Τελικά δεν λύσαμε κανένα μυστήριο (αν υπάρχει) αλλά είπαμε: το ταξίδι…

Advertisements

Single Post Navigation

20 thoughts on “Ο Πόε στη Ζάκυνθο: Η έρευνα

  1. Χαρτοπόντικα σ’ευχαριστώ πολύ. Αν ασχολείσαι (ή θελήσεις να ασχοληθείς) με τη φωτογραφία και έχεις κάποιες απορίες θα χαρώ πολύ να σε εξυπηρετήσω.

  2. Καλημέρα ποντίκι!
    μου άρεσε αυτή η σύμπτωση με τις χρονολογίες. Και στον Πόε θα άρεσε, είμαι σίγουρη!

  3. Σας προσφέρουμε συνεργασία στο βλογ μας «Έγκλημα και Τιμωρία». Έχετε δυνατότητες, με λίγη εξάσκηση θα γίνετε πολύ καλός.

  4. @alepou Καλημέρα με μια μέρα διαφορά. Ήμουν άρρωστος χτες.

    @cd Ευχαριστώ αλλά δεν μ’ αρέσουν τα εγκλήματα. 🙂

    @ηλιογράφος Δεν ξέρω αν σε βοήθησα. Αν έχω όμως κάτι σχετικό με φωτογραφία θα σε ρωτήσω

    @krotkaya Καλό λογοπαίγνιο!

  5. μπράβο και στο ποντίκι και στην αλεπού!
    είστε γάτες!

  6. δεν καταλαβαίνω γιατί δεν περιελήφθη η δική μου άποψη – λύση που υπάρχει στο προηγούμενο ποστ. Εθεωρήθη μήπως ανυπόστατος;

  7. είναι παράπλευρο το θέμα και περισσότερο ακαδημαικό παρά πραγματικό:

    όλη σου (σας) η έρευνα ‘εγινε στο ιντερνετ. Πως μπορείτε να εμπιστευτείτε τις πηγές σας, και να είστε σίγουροι για την αξιοπιστία τους;

    Αν μια φήμη μεταφέρεται εκατοντάδες φορές γρηγορότερα και αν στηριζόμαστε στην μαζική ευφυία πηγών όπως η Βικιπέδια μήπως τελικά στηριζόμαστε στο common sense που έχει λιγότερη σχέση με την πραγματικότητα από όσο έχει ο φάντης με το ρετσινόλαδο;

    Και αν όντως έχουν έτσι τα πράγματα, μήπως η ιστορία που γράφεται σήμερα είναι περισσότερο εφήμερη και επιρρεπείς σε αλλαγές από ότι ήταν/είναι η ιστορία της λίθινης εποχής.

    Για κάθε περίπτωση ύστερα από όλα αυτά, εξαιρετικά και τα δύο ποστ και η έρευνα για τον Ποε.

  8. @markos Γιατί το λες αυτό; 🙂

    @basileios Ευλογο το ερώτημά σου αλλά ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου. Για δύο λόγους.

    α. Γιατί ας πούμε η Βικιπέδια είναι εκφραστής του common sense κι οχι η Μπριτάνικα; Οι λόγοι που φαντάζομαι έχεις κατά νου είναι η συλλογικότητα της συγγραφής και η έλλειψη (νομικής) ευθύνης για ανυπόστατη γνώση. Για το πρώτο έχω να αντιτείνω ότι η Μπριτάνικα έχει ειδικούς που η ειδικότητά τους πιστοποιείται από ένα πανεπιστημιακό και επαγγελματικό τίτλο και τους χρησιμοποιεί σε σχέση εξαρτημένης εργασίας με όλες τις συνέπειες κι επίσης η ίδια είναι υπόλογη στο νομικό καθεστώς της χώρας στην οποία εκδίδεται για κάθε διασπορά ψευδών γνώσεων κτλ
    Αρα η γνώση της Μπριτάνικα καθοσιώνεται από ένα κοινωνικό και πολιτικό σύστημα. Και τελικά επίσης εκφράζει το common sense γιατί σε μέσο όρο ειδημόνων μόνο αυτό μπορεί να παραχθεί από τα διάφορα ετερόκλητα πεδία. Είναι όμως αυτό το θέσφατο της γνώσης; Ας μη ξεχνάμε ότι το ιντερνετ ξεκίνησε από επιστήμονες που ήθελαν να επικοινωνήσουν καλύτερα, κι η κίνηση του ανοιχτού λογισμικού συντηρείται από την επιστημονική κοινότητα που δεν θέλει φραγμούς στη γνώση, παρότι προσκόπτει συχνά στο νομικό καταστημένο.

    β. Στο θέμα της αξιοπιστίας των πηγών ισχύει ότι ισχύει γενικά στην ιστορική φιλολογική έρευνα: η αρχή της επαλήθευσης των πηγών. Αν αναφέρω ποιά είναι η πηγή όποιος τρίτος μπορεί να ερευνήσει και να δει αν λέει όντως η πηγή αυτά που λέω.
    Ένα ιστορικό κείμενο που εκδίδεται βάσει ενός κώδικα που βρίσκεται στο Βατικανό, είναι το ίδιο απρόσιτο όσο κι η πηγή της ιντερνετικής πηγής, αλλά είναι εφικτό, αν κάποιος δεν φείδεται μέσων, να επαληθευτεί. Μ’ αυτή τη λογική η έρευνα στο ιντερνετ, είναι νόμιμη. Αν δεν ηταν, τότε όλη η ιστορική / φιλολογική έρευνα θα κατέρρε κάτω από την ίδια συλλογιστική

  9. το σχόλιο ηθελημένα άνοιγε τους ασκούς του αιόλου από ότι κατάλαβες και δεν είχε σχέση με την δικιά σου έρευνα.

    τελικά φτάνει κανείς στο όριο της ‘σχετικότητας της γνώσης’ με αυτά και με αυτά. Απλώς με το ιντυερνετ τα πράγματα είναι πιο έντονα κατά έναν τρόπο. Και στα δύο επιχειρήματα που αναφέρεις θα μπορούσε κάποιος να αντιτάξει πως πιο εύκολα χειραγωγείς μια ‘μάζα’ ανθρώπων παρά μια σειρά ‘εκλεκτών’ που σκοπός τους είναι η γνώση (και αντίστοιχα πιο εύκολα ανατρέχεις στις πηγές των ‘εκλεκτών’ από την οποιαδήποτε πηγή του Tom Dick and Harry).

    Ακούγεται ελιτιστικο; Φυσικά και είναι.

    Δεν σου κρύβω πάντως πως εγώ δεν έχω διαμορφωμένη άποψη 100% γι αυτό το θέμα, και ίσως στο μέλλον να το ‘καταλάβω’ καλύτερα.

    Τωρα απλώς συζήτηση κάνουμε.

  10. Συγχαρητήρια πού ανακάλυψες τό θεματάκι μου. Επρεπε όμως νά επιμένεις κάπως περισσότερο πρίν τό σχολιάσεις (άν καί κατά πόσον τεκμηριώνω τό θέμα μου πού δέν είναι μόνο ο Πόε).

    Αντε γειά!

  11. Ελπίζω πώς είσαι γενικά καλά στήν υγεία σου καί πώς η έλειψη ανταπάντησης στό παρόν ωφείλεται αποκλειστικά καί μόνο στό πονόψυχο «άντε γειά» μου.

    Σκέτη επιφάνεια ρέ γαμώτο?

  12. @Yanni Χαίρομαι που ανακάλυψες ότι σε ανακάλυψα αλλά δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς περιμένεις να σου απαντήσω (και που δεν το έκανα γιατί απουσίαζα). Δεν ερεύνησα ιδιαίτερα το θέμα σου (από το οποίο μόνο ότι έχει σχέση με τον Ποε και την Ζάκυνθο μ’ ενδιαφέρει), κι η αναφορά μου που σε ενόχλησε οφείλεται στο γεγονός ότι δεν παρουσιάζεις αυτό που λένε hard evidence. Οι εκ συμπερασμού αποδείξεις, μπορεί να είναι αληθείς μπορεί όχι (δεν τις θυμάμαι άλλωστε μετά από τόσους μήνες), αλλά σε γεγονότα που έχουν γίνει κοντά διακόσια χρόνια πριν, ακόμα και το τι θα μπορούσε να είναι hard evidence είναι συζητήσιμο. Και το «σκέτη επιφάνεια ρε γαμώτο» δεν το καταλαβαίνω. Γιατί θα έπρεπε να πεθαίνουμε από ενδιαφέρον να ανακαλύψουμε την αλήθεια στο θέμα; Με ιντριγκάρισε κάποια στιγμή και μετά το ξέχασα. Τι το μεμπτό δηλαδή;

  13. Ανώνυμος on said:

    Κύττα λοιπόν:

    Τσαντίστηκα πού χαρακτήρισες τό θέμα μου κατάλληλο γιά μυθιστόρημα. Ξόδεψα πολύ χρόνο καί έρευνα γιά νά τό φέρω σέ πέρας βλέπεις καί, ακόμα, δέν εκτιμώ πιά καθόλου τούς μυθιστοριογράφους.

    Αν επέμενες θά καταλάβαινες πώς τό θέμα μου αφορά καίρια τήν ιστορία, τόν πολιτισμό (άς πούμε) καί τή θρησκεία ΗΠΑ, Γαλλίας καί Ελλάδας καί όχι μόνο τόν Πόε πού, τελικά, αποκαλύπτω πλήρως, καλά τεκμηριωμένα.

    Λέω «τελικά» γιατί, όπως εντωμεταξυ διαπίστωσα, εσύ έμεινες στό πρώτο μέρος μόνο τής έρευνας πού πράγματι δήλωνα πώς ολοκλήρωσα περί τόν Σεπτέμβρη τού 2006 γιά νά τήν ξαναπιάσω πάλι δυό μήνες μετά καί νά τήν ολοκληρώσω διαδικτυακά μόλις πρόσφατα.

    Συνεπώς απαλλάσεσαι, μόνο μερικώς όμως αφού…

    Δέ γίνεται νά ξεχωρίσεις τό έργο τού όποιου ποιητή από τό βίο του, τόν κύκλο του, τήν εποχή του, έτσι, καί αφού ο Πόε είχε έναν ελληνα Κοκκίνη αδελφό ( William Henry «Poe») καί έναν ακόμη αμερικάνο Κοκκίνη κολητό του στή Φιλαδέλφεια (όταν έγραφε τό «Σοννέτο στή Ζάκυνθο») καί αφού ο πατρυιός του (καί συνάμα αδελφός του) Αλλεν ήταν ανακατεμένος στήν περίφημη παραγγελία τών ελληνκών φρεγατών, όλα αυτά(μαζί καί οι άλλοι «ρομαντικοί γρίφοι» τού 18ου, εξίσου αναπόσπαστοι από τήν ιστορία, τέχνη καί Πόε, καί κάποια ακόμα σπαρταριστά) πού αποκαλύπτω πάνε «πακέτο» κι’αν εσένα δέν σέ ενδιαφέρουν δικαίωμά σου μέν αλλά μήν μοστράρεις σά θέμα σου ότι καί καλά ερευνάς τόν Πόε καί δή τό ταξίδι του στή Ζάκυνθο δηλώνοντας παράλληλα ότι σέ ενδιαφέρει μόνον ο Πόε καί τίποτε άλλο.

    «Σκέτη επιφάνεια» συνεπώς, μένει καί…τρέχα γύρευε!

    Οσο γιά τόν Σολωμό «σου» (είσαι «σολωμίζων» γάρ) μή σκιάζεσαι: Η διελεύκανση τού φονικού τής Ζακύνθου τόν απαλλάσει καί αυτόν μερικώς, όπως θά δείς, αφού τήν υψηλή εποπτεία τής όλης επιχείρησης είχαν οι γάλλοι συγγενείς τού Κοκκίνη θύματος, μεγαλοευεργέτες έκτοτε, ιδρυτές τού νοσοκομείου Cochin στό Παρίσι καί υφυπουργοί, αρμόδιοι γιά τό 1922, αργότερα.

    Απευθύνθηκα στούς απογόνους τους καί στό Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών (καί βέβαια στό Υπουργείο Πολιτισμού μας!!) γιά όλα αυτά, ζήτησα συνεργασία ώστε έγκαιρα νά μέ διαψεύσουν άν γίνεται, πολύ θά τόθελα βλέπεις νάταν αλλοιώς τά πράγματα….

    Δέν τόκαναν όμως καί τώρα, μετά τίς δημόσιες επώνυμες αποκαλύψεις μου , άς μού κάνει όποιος θέλει αγωγή γιά σπίλωση μνήμης σολωμών καί λοιπών ιχθύων!

    Μυθιστόρημα έ?

    Οι αλήθειες μου εείναι τέτοιες πού μόνο Κινέζος εκδότης ενδέχεται νά βρεθεί, «δυτικό» δέ βλέπω, τούς έρχονται βαρειές.

    Μέ τήν ευκαιρία¨

    1.Πιστεύω ότι σέ αναγνώρισα, δέ σέ πήγαινα παλαιότερα μά μελέτησα προχτές τά προηγούμενά σου διαδικτυακά καί μπορώ νά πώ ότι κάπου μέ αγγίξαν τά πηγαινέλα σου.

    2. Αλήθεια, τί σέ ώθησε νά αναζητήσεις τόν Πόε στή Ζάκυνθο τότε πού ξεκίναγες τόν «πόντικα»?

  14. @Yanni aka anonymous

    Έχω μείνει κατάπληκτος. Μερικές διευκρινήσεις και θα σταματήσω να ασχολούμαι με το θέμα:
    α. Τον ‘πόντικα’ δεν τον ξεκίνησα όταν έγραφα για τον Πόε αλλά έξη μήνες πριν όπως πολύ εύκολα μπορείς να δεις στο ημερολόγιο του μπλογκ.
    β. Προφανώς αγνοείς τι εστί μπλογκ για να μου λες:
    «μήν μοστράρεις σά θέμα σου ότι καί καλά ερευνάς τόν Πόε καί δή τό ταξίδι του στή Ζάκυνθο δηλώνοντας παράλληλα ότι σέ ενδιαφέρει μόνον ο Πόε καί τίποτε άλλο». Αυτό είναι το προσωπικό μου ημερολόγιο και γράφω ότι θέλω κι όπως το θέλω. Αμα νομίζεις ότι σε θίγω σαν προσωπικότητα ή υπόληψη, δικαστήρια υπάρχουν μπορείς να απευθυνθείς.
    γ. Η αναφορά μου στο μυθιστόρημα δεν ήταν για να χαρακτηρίσω μυθεύματα τα όσα λες αλλά γιατί πραγματικά έχει τη στόφα μυθιστορήματος η ιστορία, και μάλιστα μυθιστορήματος απ’ αυτά που θα μ’ άρεσε να διαβάσω κι ας τα έβγαζε Κινέζος εκδότης.
    δ. Πιστεύεις ότι με αναγνώρισες; Νομίζω ότι το έχεις χάσει. Δεν έχει ιδέα ποιος είμαι και μόνο αν είσαι του συγγενικού ή φιλικού μου περιβάλλοντος μπορεί να με ξέρεις γιατί δεν είμαι δημόσιο πρόσωπο ούτε το όνομά κι η δραστηριότητά μου έχουν γίνει κατά κανένα τρόπο δημόσια, πρόσφατα ή παλιότερα.
    ε. Τι με ώθησε να αναζητήσω τον Πόε στη Ζάκυνθο; Η ποίηση. Διάβαζα τα ποιήματά του, με παραξένεψε η αναφορά και ασχολήθηκα λιγάκι παραπάνω. Κανένα μυστήριο.
    στ. Σολωμός και σολωμικός; Μακάρι να ήξερα τι λες..

    Και μια συμβουλή: αν θες να πείσεις κάποιον για όσα λες να είσαι λιγότερο εριστικός

  15. Βολεύεσαι μπερδεύοντας τήν αμεσότητα μέ τήν εριστικότητα, δανείζεσαι εύκολα (τήν αναφορά μου στήν δυνατότητα τών θιγομένων τής δικαστικής προσφυγής),τό «προσωπικό ημερολόγιό» σου εσύ τό εκθέτεις στή δημόσια θέα καί συνεπώς κριτική αρνείσαι ότι είσαι σολωμίζων(χαιρετίσματα στόν Μίκη Θ. πού «τρομάζει μόνο τούς μεγάλους»), αναφέρεσαι στόν (μοναδικό!) Ν.Δήμου, αντεπιτίθεσαι μέν αλλά επιμελώς αμελείς νά αναφερθείς επί τής ουσίας τής κριτικής μου στήν «έρευνά σου»…..

    Μένω ώς έχω διορθώνοντας μόνο ένα δικό μου προηγούμενο: Ο Τζών Αλλεν ΔΕΝ ήταν αδελφός τού Εντγκαρ «μας» όπως εκ παραδρομής αναφέρω. Ηταν γυιός όμως τού Ντέιβιντ Πόε σήνιορ καί όχι τζούνιορ.

    Αντε γειά λοιπόν καί, όταν βρώ τόν κινέζο εκδότη, θά σού στείλω κόπια μέ ειδική αφιέρωση!

  16. Τελικά

    ¨Φαίνεται ότι, παρεξηγώντας τήν ταυτότητά σου, κατάφερα νά επιτεθώ στό μόνο ελληνόγλωσσο πού όχι μόνο ανακάλυψε τό θέμα μου αλλά καί τό σχολίασε θετικά στό μπλόγγ του.

    Εχεις φυσικά κάθε δικαίωμα νά διαβάζεις καί νά σχολιάζεις κόσμια όποιον καί ότι θές καί ακόμα νά μένεις στήν επιφάνεια, χαρακτηριστικό- καί ασφαλιστική δικλείδα -νεότητας.

    Πάσχω από υποβρυχιακό σύνδρομο προφανώς!

    Θά χαιρόμουν άν διάβαζες τό Β μέρος τής έρευνάς μου.

    Γειά.

  17. @Yanni Χαίρομαι που άλλαξες στάση και κατάλαβες το λάθος σου.
    Αλλά μην εξακολουθείς να βγάζει συμπεράσματα: δεν είμαι καθόλου νέος.

    Θα προσπαθήσω να διαβάσω την έρευνά σου μόλις λασκάρω από πιεστικά θέματα που με κρατάνε μακριά κι απ’ αυτό το μπλογκ

  18. Ως «καθόλου νέος» άρα, κατανοείς γιατί αλλάζω συχνά στάση καί-πολύ-σπάνια, άποψη.

    Γιά νά διευκολυνθείς στό νέο σου ταξίδι πρός τήν αλήθεια, βλέπε σχόλιά μου κάτωθι…

    http://www.terresdecrivains.com/ROUSSEAU.html#forum1883

    καί προχώρει…

  19. Διορθώνω, μέ καθυστέρηση, λάθος μου: Ο Εντγκαρ Αλλεν Πόε ήταν γυιός τού στρατηγού Ντέιβιντ Πόε (όχι εγγονός του όπως τόν θέλουν) καί όχι ο πατρυιός του Τζών Αλλεν όπως αναφέρω πιό πάνω.

    Καλημέρα

  20. Χάθηκες καί εντωμεταξύ άλλαξε η διεύθυνση τού 18 άνωθεν σέ

    http://www.terresdecrivains.com/spip.php?article76#4H

    αυτή.

    Νά τά λέμε έ?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: