Χαρτοπόντικας

Γραφές κι αναγνώσεις

Ποιητικά Αεροπλάνα

Το αεροπλάνο, παρότι ένα άψυχο μάτσο λαμαρίνες, πιστόνια  και κηροζίνη, έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης για πολλούς συγγραφείς και ποιητές. Ο Σαιντ Εξυπερύ είναι σίγουρα ο πιο γνωστός αεροπόρος λογοτέχνης. Κι ο Μικρός Πρίγκηπας το βιβλίο που ο Εξυπερύ φιγουράρει πλάι στον ηρωά του με το αεροπλάνο του.

Σ υγκινητικό αυτό γιατί είναι σαν να πήρε την πραγματικότητά του μες την φαντασία του.

Ένα άλλο γνωστό βιβλίο που έχει γραφεί από αεροπόρο, είναι ο Γλάρος Ιωνάθαν. Συγκλονιστική εμπειρία όταν το διάβαζα και έβλεπα στο σινεμά στα δεκαέξι μου. Δεν τολμώ να το ξαναδώ ή διαβάσω γιατί είμαι βέβαιος ότι δεν θα είναι έτσι τώρα. ´Εχω διαβάσει κι άλλα βιβλία του Ρίτσαρντ Μπαχ, γεμάτα πάντα αεροπλάνα αλλά με πολύ λιγώτερη έμπνευση και φρεσκάδα.

Το να ανακαλύψω ένα κομμάτι λογοτεχνίας σχετικό με τ’ αεροπλάνο στα ελληνικά γράμματα είναι κάτι λίγο σα βίτσιο. Έπεσα όμως τυχαία πάνω του:

Ο Άγγελος Σικελιανός, στο Αγιορείτικο Ημερολόγιό του, στις πρώτες πρώτες εγγραφές έχει την εξής καταχώρηση:

7 Οκτωβρίου 1914

Στα θρονιά των Κραναών, δειλινό. Ο ασύρματος, το αεροπλάνο. Άστραφτε γυρίζοντας στον ήλιο. Γλάροι επερνούσαν από κάτου. Η Πειραϊκή χερσόνησος. Το υδροπλάνο πέφτοντας στον κόλπο της Ελευσίνας.

Κραναία πόλις και Κρανααί είναι η Αθήνα. Κραναοί οι κάτοικοι της Αττικής.

Ο Σικελιανός είχε πρωτοπετάξει το 1910 στη Ρώμη. Στην Αθήνα γνώρισε τον παλαίμαχο (πότε πρόλαβε;) αεροπόρο Θάνο Βελούδιο που τον ξενάγησε μια δυό φορές στο σκάφος του. Η παραπάνω ημερολογιακή αναφορά μάλλον από αυτές τις πτήσεις προέρχεται.

Φαίνεται πως η εμπειρία της πτήσης τον είχε ενθουσιάσει κι εμπνεύσει. Έτσι έγραψε το ακόλουθο σονέτο που βρίσκεται στο δεύτερο τόμο του Λυρικού Βίου.

Πετώντας

Των φτερών τη λαχτάρα την άκρατη

στα ξένα πρωτογνώρισα, στη Ρώμη…

Ω βύθισμα στης αύρας την αφράτη

βουή, ιεροί της λευτεριάς μου δρόμοι!

 

Ποτέ η καρδιά δεν ήταν γεμάτη.

Και την καρδιά μου την γιόμιζε ακόμη,

πόκραξα αιφνίδια από την κορφή της: «Να τη

η Ελλάδα, της χαράς το σταυροδρόμι!

 

«Εκεί φέρε με, εκεί! Στα φωτονήσια

κυβέρνα την ορμή την ελυμπίσια,

σύντροφε, στο διαμάντι της ημέρας!

 

«Μονοχέρι, σαϊτα κι ολόϊσα,

κει που τα πρώτα γέλια μου ανάβρυσα!»

Μα τα λόγια μου θέριζεν ο αγέρας…

Είναι άγνωστο ποια πτήση είχε εμπνεύσει αυτό το ποίημα

Advertisements

Single Post Navigation

15 thoughts on “Ποιητικά Αεροπλάνα

  1. Με τόσα αεροπλάνα, μου ξύπνησες επιθυμία για ταξίδια!

  2. Και πως να μην εμπνέει το να μπορείς να πετάξεις και να θεωρήσεις το κόσμο από ψηλά, βυθισμένος στο γαλανό του ουρανού;

  3. Οι φουτουριστές πριν βγουν στην σκηνή για να απαγγείλουν ποίηση, συνήθιζαν να ζωγραφίζουν στο μάγουλό της ένα αεροπλάνο!

  4. Τα δύο αγαπημένα μου, ο Γλάρος και ο Μικρός Πρίγκιπας!!!!
    Δεν την ήξερα τη σύμπτωση αυτή όμως!

    Αυτό όμως που με φέρνει στο wordpress θέλω δε θέλω μ έχει εκνευρίσει!:p

  5. @alepou εμένα πάλι αυτή η επιθυμία δεν κοιμάται ποτέ 🙂

    @αλκιμήδη Αυτονόητον!

    @vita mi barouak Στο μάγουλό τους εννοείς; Αν όχι σε ποιανής;

    @mavridalia Είδες;;; Όσο για το wordpress γιατί κορίτσι μου δεν αλλάζεις τα link σου απλώς αλλά μπαίνεις μέσω blogspot?

  6. θυμήσου τις περιγραφές του Εξυπερύ για τις πτήσεις του…
    μάλλον είναι η πιο χαρακτηριστική περίπτωση ανθρώπου που η φαντασία και η πραγματικότητα έδεναν σε ένα…

  7. Μ’ αεροπλάνα και βαπόρια, αλλά και με τρένα, ακόμη και αυτοκίνητα…Τελικά κάθε τι που μας παίρνει μαζί του και μας ταξιδεύει δεν μπορεί παρά να είναι ποιητικό. Για την ακρίβεια αυτό είναι ο ορισμός της ποίησης. Isn’t it?

  8. έγραψες για τον αγαπημένο μου Σικελιανό και με έφτιαξες σήμερα.

  9. @markos-the-gnostic Μόνο από τις περιγραφές για τις πτήσεις μπορεί να βγάλει κανείς τόσο γενικό συμπέρασμα;

    @bebelac «Τελικά κάθε τι που μας παίρνει μαζί του και μας ταξιδεύει δεν μπορεί παρά να είναι ποιητικό»
    Συμφωνώ απολύτως! Ακόμα και το Travel plan 😀

    @basileios Με εκπλήσεις ευχάριστα. Δεν ξέρω πολύ κόσμο που να του αρέσει ο Σικελιανός. Η γλώσσα του ξενίζει πια. Επίσης είσαι κι ο μόνος που σχολίασε την ουσία του ποστ, που ήταν το ποίημα του Σικελιανού

  10. ο Σικελιανός για μένα είναι ‘έρωτας ωριμότητας’ Πριν 15 χρόνια δεν τον καταλάβαινα, τον έβρισκα στρυφνό, περίεργο, υπερβολικό. Σήμερα τον θεωρώ πολύ άδικα ‘ξεχασμένο’ και είναι από τα πολύ αγαπημένα μου αναγνώσματα. Η γλώσσα του μπορεί να ξενίζει πια όπως λες αλλά ρέει μες στον νου μου πια.

  11. @Basileios Πολύ ενδιαφέρον αυτό που λες. Εμένα πάλι ισχύει το αντίστροφο. Είχα διαβάσει τον Αλαφροϊσκιωτο έφηβος κι ολόκληρες στροφές έχουν εντυπωθεί μες το μυαλό μου.
    Δεν είναι εύκολος ποιητής ούτε πάντα είμαι σύμφωνος μαζί του αλλά έχει ένα γνώρισμα που βρίσκεις στους αληθινούς δημιουργούς: ήταν ασυμβίβαστος στην επιδίωξη του απόλυτου, και στη ζωή και στην τέχνη. Και γι αυτό τραγικός

  12. Και δικός μου αγαπημένος – ένας από τους –
    και πληροφορίες για το σπίτι του στην Κορινθία,( το πεύκο που στη σκιά του έγραφε, με φιλοξενεί κι’ εμένα τα καλοκαίρια) στη διάθεσή σας.
    Καλησπέρα.

  13. @allmyfile Κρατάτε κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα! Κοινοποιείστε τα!

  14. Τα προαναφερθέντα, με χαρά…
    Λοιπόν, Στη Συκιά-το τελευταίο χωριό πριν το Ξυλόκαστρο- εκεί που αρχίζει ο Πευκιάς(μια έκταση 3χλμ με τα εναπομείναντα παραθαλάσσια πεύκα, στην οποία ευτυχώς! ΔΕΝ υπάρχουν «μαγαζιά»)βρίσκεται το ενδιαίτημα του ποιητού.
    Ενα πέτρινο αριστούργημα Πικιωνικής αισθητικής.
    Ο «έξυπνος» αδελφός του εφοπλιστού Τυπάλδου,κάποτε το αγόρασε και γύρω του, έχτισε ξύλινα μπάνγκαλόους.
    Σήμερα, φαντάζουν ερειπιώδη, είναι «πνιγμένα» όμως από ροδοδάφνες,ευκάλυπτους και πολλά λουλούδια.
    Το μόνο σημείο του συγκροτήματος που έχει στρωθεί με πλάκες, είναι γύρω από το πεύκο του Σικελιανού.
    Στο πέτρινο παγκάκι στη σκιά του οποίου ενεπνέετο και δημιουργούσε ο ποιητής, πέρασα τα καλοκαίρια μου…
    Ο Τυπάλδος και η σύζυγος του απεδήμησαν,
    το «σπίτι» όμως εξακολουθεί να λειτουργεί ως ρεσεψιόν,διατηρώντας αναλλοίωτη την «αυρα» της Εύας Πάλμερ, τα φθαρμένα υπέροχα έπιπλα, και τη συλλογή από βότσαλα και πέτρες του Σικελιανού.
    Οι κηπουροί και το προσωπικό, γερνούν εκεί-είναι ακόμη οι ίδιοι, και τα αδέσποτα της περιοχής είναι καλοδεχούμενα.
    Αν λίγο αγαπάτε την «παρακμή», τα αρώματα από παλιά,
    Αν αντέχετε την έλειψη «σύγχρονων» ανέσεων,
    εκεί θα είστε ευτυχής.
    Καλημέρα.

  15. @allmylife Πολύ ενδιαφέρουσα ενημέρωση. Ευχαριστούμε!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: