Χαρτοπόντικας

Γραφές κι αναγνώσεις

Διαχείριση χρήσης

Όταν άρχισα να ασχολούμαι με τους υπολογιστές, το σωτήριον έτος 1981 (ναι υπήρχαν τότε, μην απορείτε) βρέθηκα εμπρός σε ένα καινοφανές πρόβλημα: οι υπολογιστές διέθεταν αυτό το ιδιότυπο είδος διαδραστικής λογοτεχνίας που λέγεται «πρόγραμμα». Σε αντίθεση με τη συμβατική λογοτεχνία που είναι ένα είδος μανεκέν πάνω σε πασαρέλα (=το βιβλίο), τα προγράμματα μοιάζαν θηλυκά αλάνια που σε παρασέρναν σε σκοτεινά στενάκια για να σε ξελογιάσουν ή να τα ξελογιάσεις.

Χωρίς προηγούμενη κατάρτιση και εμπειρία για να βρω το δρόμο μου έξω από τα σοκάκια κατέφυγα στην απλή μέθοδο του «δοκιμή και λάθος» . Με τα χρόνια η μέθοδος έγινε έξη κι η έξη, δευτέρα φύσις ούσα, μου βλάστησε μια διαίσθηση που με καθοδηγούσε στο τι κουμπάκια να πατήσω και τι απαντήσεις να περιμένω. Υπήρχαν βέβαια πάντα τα εγχειρίδια χρήσης αλλά τα εγχειρίδια τελικά είναι για να αποκρυσταλώσεις στο μυαλό αυτό που ήδη έχει δοκιμάσει εμπειρικά. Το αντίστοιχο του κολυμπιού είναι διαφωτιστικό: ξέρετε κανέναν που να έχει μάθει ύπτιο κοιτώντας τις εικόνες ενός βιβλίου; Η βασική προϋπόθεση να μάθεις κολύμπι είναι να γίνεις μούσκεμα. Κατ’ αντιστοιχίαν η βασική προύπόθεση για να χειριστείς ένα πρόγραμμα είναι να τα κάνεις μούσκεμα πρώτα. Βρίσκω αυτή την αναλογία πολύ ενδιαφέρουσα αν την μεταφέρω στην ζωή την ίδια. Ακόμα κι αν η ζωή είχε εγχειρίδιο χρήσης θα ήταν άχρηστο. Δεν θα μπορούσες να την κολυμπήσεις αν δεν βρεχόσουν πρώτα. Υπάρχει βέβαια μια βασική διαφορά μεταξύ ζωής κι ενός προγράμματος: για το δεύτερο έχουμε μια έστω ασαφή ιδέα πού αποσκοπεί η χρήση του. Για τη ζωή το μόνο που διαθέτουμε είναι μια νυχτερινή ώρα: μαύρα μεσάνυχτα.Γι αυτό η ζωή μοιάζει με σωβούσα κρίση που πρέπει να την διαχειριστούμε. Η διαχείριση είναι η ίδια η διαβίωση. Θα μπορούσα να παραθέσω γοητευτικές αναλογίες ζωής προγράμματος αλλά δυστυχώς ανυπόστατες. Π.χ. φαντάζεστε να υπήρχε τεχνική υποστήριξη ζωής 24*7; Ή SLA (Service Level Agreement) που να εγγυάται το απρόσκοπτον της λειτουργίας της ζωής ή HelpDesk που να μπορείς να καλέσεις αναπάσα στιγμή και να ρωτήσεις:

«Παρακαλώ, έμεινα ορφανός. Τι πρέπει να κάνω;»

Ή

«Καταστράφηκα οικονομικά. Τι πρέπει να πατήσω τώρα;». Κάποιους στον κάλο είναι η απάντηση αλλά κανείς εξυπηρετικός τεχνικός του HelpDesk δεν θα ήταν εκεί να σας τη δώσει. Τι μένει λοιπόν; Να πατάς κουμπάκια, να βλέπεις παράθυρα να ανοίγουν και να κλείνουν σαν ευκαιρίες, να σώζεις τη δουλειά σου στο σκληρό δίσκο δηλ. να σώζεις με σκληρή δουλειά όσα εξασφάλισες στη ζήτα βγάζοντας δίσκο. Και να μαθαίνεις το πρόγραμμα όσο διαρκεί. Κι αμα βαρεθείς τι μένει; Alt Ctrl Del.

Advertisements

Single Post Navigation

23 thoughts on “Διαχείριση χρήσης

  1. Ναι. Συμφωνώ. Βέβαια η ζωή έχει μια βασική διαφορά, όσα τεστ και να κάνεις, παραμένει εντελώς μα εντελώς απρόβλεπτη…

  2. με προλάβατε για 2 χρόνια στην χρήση υπολογιστη. Εγώ ξεκίνησα το 1983 με έναν ΤΙ 99/4Α (τον οποίο έχω ακόμα…). Αυτός δεν είχε Alt Ctrl Del…

  3. Δεν με ενδιαφερει τοσο το τελος. Με ενδιαφερει να ανακαλυψω τα bugs της ζωης μου και να κανω ενα αποτελεσματικο debugging.

    Πολυ θα ηθελα να υπηρχε η δυνατοτητα του reload.

  4. @markos-the-gnostic Όχι, εντελώς. Είναι βασικά προβλέψιμη αλλά με χαοτικό σχήμα.

    @Basileios Ελα! Αφού μου ειχες πει ότι ήσουν πιτσιρίκος τότε 🙂

    @OldSkipper Αυτή είναι η προσέγγιση της ζωής από τη μεριά του προγραμματιστή όχι του χρήστη. Κι εγώ θα ήθελα να πάρω το ρόλο του προγραμματιστή της ζωής αλλά όπως κι ο κώδικας του DNA αυτό το έχει αναλάβει η τύχη.

  5. 2α γυμνασίου ήμουνα. Σε λίγους μήνες έγραφα προγράμματα σε ΤΙ Basic (της πλάκας έτσι…) και αντέγραφα τα κατεβατά προγράμματα από τα περιοδικά. Ποιο debugging της ζωής… εκεί να δεις debugging… Όταν μετά έμαθα C μου φάνηκε παιχνιδάκι 😉

    Πάντως σε λίγο καιρό που θα γίνουμε όλοι cyborgs και θα μπορούμε να φορτώνουμε προγραμματάκια στον εαυτό μας θα έχει πολύ πλάκα.

    we are the borg, resistence is futile, yopu will be assimilated…

  6. @Basileios Μικρός μικρός στα βάσανα!
    we are the blog, resistence is futile, yopu will be assimilated…

  7. we are the blog

    όλα από εθισμούς ξεκινάνε (και τελειώνουνε)…

  8. Πάντα γοητευτικότερο το να προσπαθείς. Ακόμη κι αν συχνά λαθεύεις. Η «ασφάλεια» της στατικότητας έχει μία … μούχλα.
    Χαίρομαι ειλικρινά που σας «ανακαλύπτω».

  9. @Basileios Για να παραλάξω τον Αριστοτέλη «Εξις πρώτη φύσις»

    @oistros Οιστρε η χαρά είναι αμοιβαία!

  10. δεν δουλεύουμε σήμερα και το ρίξαμε στα σχόλια και τα λογοπαίγνια; (κι αυτό εθισμός όπως όλα τα παίγνια)

  11. Πήγα να πατήσω ctrl alt del και να βγει Task manager και να πει the programme is not responding! Τέτοιος εθισμός πια!

  12. «Αυτή είναι η προσέγγιση της ζωής … ο κώδικας του DNA αυτό το έχει αναλάβει η τύχη.»
    Ίσως όταν ο χρήστης δεν έχει ιδέα από προγραμματισμό οι λειτουργίες του προγράμματος να του φαίνονται πράγματι τυχαίες γιατί δεν είχε ποτέ την εμπειρία να μπει μέσα στον κώδικα. Μήπως λοιπόν η τύχη δεν είναι τίποτα άλλο παρά ιοί με καλές ή κακές προθέσεις; Μπορεί αν βλέπαμε τη ζωή μας σαν ένα open source πρόγραμμα και φροντίζαμε πραγματικά να μάθουμε καλό προγραμματισμό, να μπορούσαμε τότε να αντιμετωπίζουμε πιο ικανοποιητικά τους ιούς αλλά και να το διαμορφώναμε όπως εμείς θέλουμε, πριν χρειαστεί να πατήσουμε το Ctrl Alt Del …

  13. @alepou Εθισμός στη ζωή ή στο μπλογκ μου; 😀

    @anonymous ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ. Δεν υπάρχει υπολογιστής στο σύμπαν να μπορεί να επεξεργαστεί τόσα δεδομένα.

  14. και για να συμπληρώσω και κάτι άλλο στο προηγούμενο σχόλιό μου. Μήπως η ζωή μας δεν είναι απλά ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα αλλά για να λειτουργήσει έχει ανάγκη τη συνεργασία και άλλων προγραμμάτων; Τότε αν κάποιο πρόγραμμα αξίζει μήπως θα πρέπει να είμαστε διατεθημένοι να μάθουμε και νέες γλώσσες προγραμματισμού;

  15. Το καλό με τον υπολογιστή είναι ότι αν πατήσεις ένα κουμπί δηλαδή αν κάνεις και κανένα λαθάκι δεν τρέχει και τίποτα.Σήμερα όλα επανέρχονται.Το θέμα είναι αν μπορείς να πατήσεις το delete στη ζωή και να διαγράψεις πολλά.

  16. Σωστό σε βρίσκω, ή όπως λέω στη Λου αυτοχαστουκιζόμενη, «σκάσε και κολύμπα»!
    Τα σέβη μου.

  17. @8848m Τι νικ κι αυτό! Σαν μικροεπεξεργαστής! Καλωσόρισες! Αν πατήσεις delete στη ζωή διαγράφεις εαυτόν!

    @AnLu Σωστό, αφού βραχείς σκάσε και κολύμπα

  18. Η αλλαγή πλατφόρμας ιστολογίου συνέπεσε με την απογείωση των κειμένων που, απ’ ό,τι φαίνεται, ετοίμαζες εδώ και καιρό!

  19. @mpampakis Καλωστον. Ελπίζω να εισαι καλά.
    Μην νομίζεις… Τιποτα δεν έχω ετοιμάσει ποτέ νωρίτερα. Απλώς είναι η περίοδος τέτοια. Ευχαριστώ για τον καλό λόγο όμως

  20. Polu wraia!!!Ama thes na ksefugeis apo tin kathimerinotita na patas «Escape»,i «Delete» gia kapoio lathos sou,uparxoun polla…

  21. @Jangel Ναι το «escape» δεν το ‘χα σκεφτεί. Escape (con)sequences. Για τα λάθη υπάρχει και Rollback. 😉

  22. Καλά να κάνεις στον εαυτό σου Ctrl Alt Del, όταν στο κάνουν οι άλλοι τι γίνεται;

  23. @MavriDalia Βάζεις password για να μη μπαινει όποιος ναναι στο λειτουργικό σου 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: