Χαρτοπόντικας

Γραφές κι αναγνώσεις

Το χρονικό του Σαν Μικέλε

Από τη μητέρα μου ‘κληρονόμησα’ μερικά βιβλία. Βάζω εισαγωγικά γιατί δεν πρόκειται για κάτι που άφησε πίσω του κάποιος θανών, αλλά κάτι που πέρασε στην κατοχή μου δικαίω χρησικτησίας. Τα περισσότερα απ’ αυτά τα ντυμενα με μπορτνώ πανί και χρυσά γράμματα βιβλία ήσαν μυθιστορήματα εποχής, βιογραφίες διασήμων γυναικών όπως Ντεζιρέ, Ιωσηφίνα αλλά και ανδρών όπως του Μπαϋρον και του Τουλούζ Λωτρέκ. Ανάμεσά τους υπήρχε κι ένα κάποιου συγγραφέα άλλης εποχής όχι τόσο χρονολογικά όσο από άποψη μόδας.

Ο Αξελ Μούντε ήταν ένας Σουηδός γιατρός που έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Παρίσι. Σπούδασε δίπλα στον Σαρκό στη Σαλπετριέ και, όπως λέει ο ίδιος, έγινε ένας γιατρός της μόδας. Αρκετά νωρίς στη ζωή του, φοιτητής ακόμα, επισκέφτηκε την Ιταλία, πήγε στο Κάπρι, το αγάπησε κι αποφάσισε να αποκτήσει ένα σπίτι εκεί.

Το Χρονικό του Σαν Μικέλε είναι η ιστορία της ζωής του με άξονα τις επιστροφές κι απομακρύνσεις από το Κάπρι.

Ο Μούντε δεν ήταν κανένας ιδιαίτερα προοδευτικός ή προβληματισμένος συγγραφέας. Το βιβλίο του είναι ποτισμένο με τον συναισθηματισμό που διακατέχει όποιον  κοιτάει τα περασμένα. Αν θυμάμαι καλά, ήταν ο Χένρυ Τζέημς που τον παρότρυνε να το γράψει, επειδή, ακούγοντας ιστορίες από τη ζωή του , τις θεώρησε αρκούντως μυθιστορηματικές.

Θα περίμενε κανείς να είναι γεμάτο από τις ιστορίες ενός εύπορου αστού -κι ως ένα βαθμό είναι- αλλά αυτό που το διακρίνει από τα μυθιστορήματα του σωρού, είναι η ιδιαίτερη αγάπη με την οποία περιγράφει ο Μούντε τους εξόχως λαϊκούς χαρακτήρες: Την ταχυδρόμο στο Κάπρι, την Μαρ ία Πόρτα Λέττερε, τον σκουπιδιάρη Αρκάντζελο Φούσκο κ.α.

Το βιβλίο ήταν απολαυστικό πάντως και μ’ είχε γεμίσει μ’ έναν πρώιμο κοσμοπολιτισμό και μια διάθεση για ταξίδια.

Γιατί ασχολούμαι μ’ ένα ξεχασμένο βιβλίο; Ειλικρινά δεν ξέρω. Έκανα αναγκαστική αποχή από το μπλογκ μου για τρεις μέρες ελέω ΟΤΕ (είχε κοπεί και τηλέφωνο και ιντερνετ στο σπίτι) και προσπαθώντας να ξαναπιάσω το νήμα ήταν το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό.

Ίσως γιατί το Χρονικό του Σαν Μικέλε ήταν το πρώτο ‘ενήλικο βιβλίο’ που διάβασα μετά τους Ιούλιους Βερν και τα συναφή. Κάτι σαν αρχή της περιπέτειας της ανάγνωσης στη ζωή μου. Και όντας τέτοιο, το χρησιμοποιώ σαν ορόσημο, σαν αμπάριζα για τούτο το νέο ξεκίνημα. Άντε, βγαίνω!

Έπεα πτερόεντα φθινοπωρινής νυκτός …

Advertisements

Single Post Navigation

28 thoughts on “Το χρονικό του Σαν Μικέλε

  1. Αυτά τα βιβλία με το μπορντώ πανί και τα χρυσά γράμματα… Πόσα τέτοια δεν έχω κι εγώ! Και με τα αρχικά των γονιών μου χαμηλά στη ράχη. Από τότε που τα βιβλία «δένονταν» κατά παραγγελία.

  2. @Composition Doll Φαίνεται ήταν η μόδα της εποχής. Αλλά τι μόδα! Όχι pulp..

  3. Καλημέρα ποντίκι,
    Ενδιαφέρουσα προσωπικότητα αυτός ο γιατρός.
    Α, και πολύ γλαφυρά τα έπεα πτερόεντα φθινοπωρινής νυκτός…

  4. 8-))))))
    Η «Ντεζιρέ» κρατούσε το τοπ 1 της εφηβείας μου, απ’ όπου την «έριξε» το «Εκκρεμές του Φουκώ»….

  5. θυμάστε το απόσπασμα όπου ο γιατρός ‘προκάλεσε’
    λόξυγγα στον κυνηγό, για να σώσει τα αηδόνια;
    Καλησπέρα

  6. Την ταχυδρόμο στο Κάπρι, την Μαρία Πόρτα Λέττερε.

    Tην Γκρατσιέλλα του Λαμαρτίνου να προσθέσω!

    Μιλάτε για μια εποχή σχεδόν ξεχασμένη, όπου οι Ιταλικές παραλίες και νησιά χρησίμευαν ώς τόποι μιας ανέμελης και θεραπευτικής ζωής για τους Βόρειους Ευρωπαίους.

    Νοστάλγησα συνειρμικά με το κείμενο σας την Ισκια και το Κάπρι… την Κοστιέρα Αμαλφιτάνα!

  7. ..φαίνεται ήταν επιτυχία της εποχής γιατί και εγώ το «κληρονόμησα» αλλά χαρτόδετο!

  8. @αλεπού Πάλι καλά που κατάφερες να δεις ενδιαφέρον στην προσωπικότητα του γιατρού από την τηλεγραφική αναφορά μου!

    @An Lu Την Ντεζιρέ ομολογώ την παράτησα στη μέση. Δεν είναι για αγόρια αυτό το μυθιστόρημα 🙂 Το εκκρεμές πάλι το έχω μάθει απ’ έξω 😀

    @allmylifelilia Ναι η ζωοφιλία του Μούντε με είχε επηρεάσει πολύ. Αλλά νομίζω ότι ήταν κορυδαλλοί κι όχι αηδόνια.

    @Γεώργιος Χοιροβοσκός Φαίνεται πως έχουμε παράλληλες διαδρομές εφηβείας αγαπητέ! Ή μάλλον γονείς της εποχής τους.

    @nesim Ετσι κυκλοφορούσε. Αλλά η μητέρα μου είχε δέσει τα βιβλία της κι είχε βάλει και το μονόγραμμά της. Τό ίδιο και της Composition Doll αν δεις πιο πάνω. Μάλλον συνηθιζόταν τότε.

  9. Κι εγώ, κι εγώ (μη χάσω!!) έχω δεμένα & βυσσινιά & με χρυσά τα αρχικά της μαμάς… Τα θεωρώ μεγάλης αξίας, όχι μόνο για τη λογοτεχνική τους αξία, αλλά γιατί αποκτήθηκαν τεύχος-τεύχος σε μια εποχή ανέχειας, και δέθηκαν και φυλάχθηκαν μέχρι σήμερα με κόπο επίσης…

    Αυτό το «Χρονικό του Σαν Μικέλε», σε τι έκδοση το έχεις? έχει πέσει στο μάτι σου πουθενά-λες να υπάρχει σήμερα σε κανένα βιβλιοπωλείο?

  10. @lemon Μάλλον δεν υπάρχει. Έκανε μια έρευνα ο Χρήστος Φασούλας αλλά με πληροφόρησε πως … τζίφος. Ε, ασε να έχουμε κι εμεις κάτι δυσεύρετο 😉

  11. Εγώ το ψάχνω (ξανά) καιρό τώρα.
    Το είχα βρει σε ένα παζάρι πριν τέσσερα-πέντε χρόνια και στο μοναστηράκι (μια παλιά έκδοση) στα χρησιμοποιημένα. Μα το δεύτερο το έκανα δώρο και το πρώτο το δάνεισα χωρίς επιστροφή.
    Όπως είχα πει άλλη φορά, «ας προσέχαμε».

    Μου είχε κάνει πολύν εντύπωση το τί έγραφε για τους σκύλους και το θάνατο στην σχεδόν αρχή του βιβλίου.
    Μου φάνηκε δύσκολο στην αρχή, μα όσο πήγαινε γινόταν και πιο ενδιαφέρον.
    Αυτή η διαμάχη για τα αποδημητικά πουλιά και το πώς στο τέλος μονιάσανε οι δυο τους.

    Τέλος πάντων, πραγματικά ωραίο βιβλίο.
    «Μπέλλο» που θα έλεγε το ορχούμενο κορίτσι στην αρχή…

    Χάρηκα ιδιαίτερα με την αναφορά.

  12. @ανώνυμος Δεν μας είπες πως το γνώρισες αρχικά ανώνυμε. Γιατί για να το ψάχνεις τόσο επίμονα μάλλον το ήξερες πιο πριν. Έτσι δεν είναι;

  13. Γιατί ποιον θα αφορούσε αυτό;
    Αλλά αφού ρωτάς, να μην το κρύψω.
    Ένας φίλος μου το σύστησε, χρόνια πριν το πρωτοδιαβάσω. Δεν ήταν επίμονη η αναζήτηση πριν το διαβάσω.
    Ούτε τώρα.
    Αλλά έχω πάντα το νου μου.

  14. Εγώ πήγαινα για ύπνο. Και κάτι τελείως διαφορετικό μπήκα να δω στο internet, από ένα lap που δεν είναι καν δικό μου (δεν τα βολεύομαι αυτά τα πράγματα, προτιμώ τα κανονικά πληκτρολόγια). Και τότε «έπεσα» στον Μούντε. Δεν υπάρχει βιβλίο που να έχω αγαπήσει περισσότερο. Το έχω διαβάσει άπειρες φορές. Και θα το ξανακάνω σύντομα. Η δική μου έκδοση είναι με ένα υφασμάτινο κάλυμμα που κατασκεύασε για δώρο στη μητέρα μου ο φίλος της που της το χάρισε τότε. Δεν είναι ένα βιβλίο που σε «τραβάει» τελείως στο χρόνο και στο περιβάλλον του; Θα ήθελα να τον είχα γνωρίσει τον Μούντε στα νιάτα του. Και η λατρεία του για τους σκύλους! Έτσι ονομάσαμε τον μόνο σκύλο της ζωής μου: Άξελ. Ήταν ιδέα της μητέρας μου. Με τον Μούντε δεν μπορείς μπορεί να αισθανθείς ότι δεν υπάρχει πια. Όσο τον διαβάζεις ζει. Έχω βρει και ένα άλλο μικρό βιβλίο δικό του, κάποτε στο Μοναστηράκι

  15. @Λίζη Μου θύμησες τον ενθουσιασμό της πρώτης αναγνωσης Λίζη, νάσαι καλά. Έχω κι εγώ άλλο ένα βιβλίο του, το «Ανθρωποι και ζώα», αυτό εννοείς;

  16. Καλησπέρα. Δεν εννοώ το «Άνθρωποι και ζώα», αλλά το «Αναμνήσεις». Είναι ένα λεπτούλι βιβλιαράκι (το μόνο απογοητευτικό, γιατί πώς να ξεκινήσεις να διαβάζεις κάτι από τον Μούντε μετά από το Χρονικό του Σαν Μικέλε και να γνωρίζεις εκ προοιμίου ότι θα τελειώσει τόσο γρήγορα; Η έκδοση είναι από το 1943 και μάλιστα η διεύθυνση των εκδόσεων Α.Καραβία είναι «γωνία Ακαδημίας-Ιπποκράτους». Ωραία δεν είναι έτσι, αντί για ολόκληρο κατεβατό διεύθυνσης/ταυτότητας με ταχυδρομικούς κώδικες, τηλέφωνα και fax (καλά οι αριθμοί τηλ. χρήσιμοι είναι) διευθύνσεις ηλεκτρονικές, web sites; Η χαρά στα βιβλία του ίδιου συγγραφέα είναι να ξαναβρίσκεις ήρωες που νόμιζες ότι αποχαιρέτισες για πάντα σε ό,τι δικό του προηγούμενο έχεις διαβάσει. Σε αυτό το βιβλιαράκι, λοιπόν, ξαναβρίσκεις μερικούς από τους προηγούμενους «γνωστούς σου». Είναι κάπως σαν τα 2 βιβλία της Ευγενίας Φακίνου: Την Αστραδενή και το Έρως-Θέρος-Πόλεμος. Τα έχεις διαβάσει;

  17. @Λίζη Και στο άνθρωποι και ζώα έχει διάφορους γνωστούς από το Χρονικό. Δεν ήξερα ότι έχει κυκλοφορήσει και τρίτο βιβλίο του!
    Τα βιβλία της Φακίνου δεν τα έχω διαβάσει. Γενικά με την ελληνική λογοτεχνία είμαι λίγο πίσω 😉

  18. gia sas! diavasa gia ton axl munte prin arketa xronia sena vivlio tis agelikis varela to «o theos agapa ta pulia» otn imun akomi sto dimotiko! prin ligo kero t xefilisa k ida to onoma arketes fores na anaferete sto vivlio,,, ! dn exo diavasei kapio vivlio tu akoma,,,alla tha psakso mipos vro kapio! diavaza ta sxolia sas,,,ine telio afto me ta piimata,,,p ta xerete oloi ke ta sxoliazete,,,ke ta vivlia,,, diavasa prosfata t ekremmes tu fukw tu umberto eco, dn tha po oti to katalava apolita,,,!!! isws logw ilikias,,! kirie xartopontika me tromazete! (…:) Το εκκρεμές πάλι το έχω μάθει απ’ έξω :D…)!! afta…! ine oreo pantos na bori kanis na katalaveni afta p diavazei!!

  19. @efi Δεν ήξερα για το βιβλίο της Αγγελικής Βαρελα.
    Δεν κατάλαβα όμως τι εννοείς με το :diavaza ta sxolia sas,,,ine telio afto me ta piimata
    Σε ποιά σχόλια και ποιά ποιήματα αναφέρεσαι;

  20. ennoousa ta sxolia-dialogo diarkeias pio panw!!!!! sti sinexeia dn xero ute go ti akrivws ennousa me to: «ine telio afto me ta piimata» ,,,anaferomun genikws sto site,,,mu fanike poli endiaferon,,,ke malon mu vgike ligo afthormito den xero,,,!! vlakies leo pali e? an thes svista afta,,,xalane tn oli ikona, grafo ke greeklish,,,:-)!

  21. @efi Δεν είχα σκοπό να σε τρομάξω ή να σε αποθαρρύνω. Να συνεχίσεις να λες ότι θες κι όπως θες. Αλήθεια όμως, γιατί γράφεις greeklish;

  22. ela m de,,,afu k o Zampunis t ipe : «mi grafete greeklish, dn ine chic» H alithia ine oti me paresiran oi kakes parees! oloi etsi grafun kai oloi etsi egrafan prin apo mena otan me evalan st pexnidi t msn opu o latinikos xaraktiras iperisxuse t elliniku,,,! afti ine i istoria tis miisis mu st greeklish!όλα αυτά μέχρι να ξυπνήσει το πολυφημισμένο-πολυσυζητημένο αδούλωτο ελληνικό μας πνεύμα και να επαναστατήσει ενάντια στο φάντασμα της παγκοσμιοποίησης ;)kαlύtεrα tώrα;?

  23. @έφη Καλύτερα. Άλλο μεσεντζερ και τσατ κι άλλο μπλογκιν. Εδώ προσπαθούμε να αρθρώσουμε ένα λόγο γι αυτό δεν μπορούμε να αγνοούμε τη γλώσσα μας. Στα άλλα είναι απλώς επικοινωνία της στιγμής. Δεν χρειάζεται καμιά προσοχή.

  24. Εντάξει, μόνο ελληνικά απο εδώ και πέρα κύριε Χαρτοπόντικα!!

  25. Σε συνέχεια των αναζητήσεων του βιβλίου, έλαβα αυτό το μήνυμα από τον ioannisblogger:

    Το αναδημοσιεύω με την άδειά του:

    Στις 6/2/2007, ioanniblogger έγραψε:

    Θα ήθελα να σε ενημερώσω πως, μετά από ψάξιμο, μπόρεσα να το βρω ξανά στο παζάρι του βιβλίου στην Κλαυθμώνος. Αν δούμε το χώρο σαν Π, είναι στην πάνω δεξιά γωνία και είναι από τις εκδόσεις ΠΕΛΛΑ, σε μετάφραση του Κοσμά Πολίτη.

    Επίσης, είναι ένα βιβλιοπωλείο των εκδόσεων ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ σε μια κάθετη στη Σόλωνος που δεν θυμάμαι το όνομά της αυτή τη στιγμή, κοντά στη νομική, ημιυπόγειο, στο οποίο είχα τις προάλλες (στις γιορτές του νέου έτους) ρωτήσει τον βιβλιοπώλη και μου είχε πει πως θα μπορούσε να το βρει, και σε καλή μετάφραση μάλιστα…

    Σκέφτηκα μετά από τα σχόλια και το ψάξιμο του φίλου σου του Χρήστου Φασούλα, πως θα φαινόταν χρήσιμη τούτη η πληροφορία, τόσο σε εσένα όσο και σε άλλους.

    Να είσαι καλά.

    Κι επιπλέον βρήκε και διευθύνσεις:


    Βρήκα και την κάρτα των εκδόσεων Κουλτούρα:

    Λάμπρος Κ. Κωστακιώτης & Σια Ε.Ε.

    Μαντζάρου 4 & Σόλωνος 54 Αθήνα

    Τηλ. 210 36 36 281

    Καλλιδρομίου 48-50 Αθήνα

    Τηλ. 210 38 42 975

    e-mail:koultour@otenet.gr

    Όσοι πιστοί προσέλθετε

  26. γεια ειμαι η γωγω βρηκα στα σκουπιδια χθες το βιβλιο αυτο.,.,,..,ειναι τελειο.θελω ομως βοηθεια δεν εχω σελιδες .σταματαει στο κεφαλαιο ΧΧΧΙ ΙΣΤΟΔΡΟΜΙΕς σελιδα 368 ειναι απο μεταφραση κοσμα πολιτη εκδοσεις κακουλιδη.παρακαλω οποιος εχει το βιβλιο να επικοινωωισει μαζι μου θελω αν μπορει να μ δωσει τις σελιδες .

  27. Αν οι Ιούλιιι Βερν που αναφέρεις είναι για πιτσιρίκια ας όψονται οι βλακώδεις παιδικές διασκευές. Αν διαβαζες κανένα πnnijosρωτότυπο κείμενο του στα γαλλικά θα καταλάβαινες τι εννοω

  28. Γωγώ, εχω το βιβλιο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: