Χαρτοπόντικας

Γραφές κι αναγνώσεις

Η κούραση

Τα λαμπάκια στο ταμπλώ άναψαν απότομα. Η μηχανή αγκομάχησε για λίγο και σταμάτησε. Στη μέση του δρόμου. Ξαφνικά. Μετά από τον πρώτο πανικό, άρχισα να κάνω ένα νοητικό έλεγχο: βενζίνη σχεδόν φουλ, μπαταρία καινούργια, η μίζα δουλεύει, τα λάδια … τα λάδια; Το λαμπάκι του λαδιού αναμμένο. Ανοίγω καπώ. Κοιτάω το δείκτη. Άδειο. Μάλλον αυτό είναι.

Ένα λίτρο συνθετικά από το βενζινάδικο δυό στενά παρακάτω, η μηχανή πίνει αχόρταγα κι … ανάβει.

Λίγα λεπτά οδήγησης και πάλι τα ίδια. Σπρώχνω και το αφήνω στο πεζοδρόμιο. Ευτυχώς είμαι κοντά στο σπίτι. Μιας και δεν έχω ανανεώσει τη συνδρομή στην οδική βοήθεια, γυρίζω να αφήσω τα πράγματα και να σκεφτώ τι να κάνω.

Σκέφτομαι, και σκέφτομαι και την απότομη διακοπή της μηχανής και την επιβράδυνση της δικής μου ‘μηχανής’ από την κούραση. Ποιά κούραση; Δεν είναι αυτή που περιγράφουν τα εγχειρίδια βιοχημείας: αναερόβια καύση από μυϊκή προσπάθεια, και συγκέντρωση γαλακτικού οξέος στα κύτταρα που τα καταπονεί. Είναι μια άλλη κούραση που μάλλον το μυαλό υποβάλει στο σώμα. Πως κουράζεται το μυαλό, πως κουραζόμαστε; Γιατί, αν είμαστε θερμοχημικές μηχανές, δεν συμπεριφερόμαστε σαν τέτοιες; Γιατί τα βιολογικά συστήματα δεν σταματάνε απότομα, όπως οι κινητήρες εσωτερικής καύσεως όταν μένουν από βενζίνη; Ή όταν υπάρχει μηχανική βλάβη, «καλή» ώρα; Γιατί αρχίζει αυτή η επιβράδυνση των λειτουργιών σωματικών και πνευματικών. Γιατί να χρειαζόμαστε την ξεκούραση που είναι απλώς χρόνος αδράνειας, ανάπαυλας, ύπνου;

Σίγουρα κάποιος φυσιολόγος έχει τις απαντήσεις αλλά για μένα η κούραση κάνει την ανθρώπινη μηχανή πολύ … ανθρώπινη. Πολύ ζωντανή. Πολύ όχι μηχανή.

Με παρηγορεί αυτή η σκέψη. Νοιώθω που νοιώθω ρομπότ. Τουλάχιστον αφού κουράζομαι, δεν είμαι.

N’ est-ce pas?

Advertisements

Single Post Navigation

10 thoughts on “Η κούραση

  1. Άσε που τα ρομπότ δεν γράφουν και ποστ. Ή μήπως γράφουν;
    Καλημέρα 🙂

  2. Τα ρομποτ δεν δημιουργούν, όπως εσύ. Και δεν το λέω εγώ, το λέει το ρομποτ της διαφήμισης του johnny walker. κάτι θα ξέρει παραπάνω. keep walking, λοιπον 🙂

  3. Πράγματι είναι εκνευριστικές αυτές οι αναποδιές. Αποσυντονίζουν εντελώς. Αλλά τώρα που το σκέφτομαι, εσύ ποντικός δεν είσαι; Τι ανησυχείς λοιπόν μήπως και είσαι ρομπότ; Εκτός αν εννοείς ρομπότ ποντικός 😉

  4. Άμα κουράζεσαι δεν είσαι μηχανή;;;;
    Ίσως 😉

  5. μια μη μηχανή που βασίζεται σε μια μηχανή… βασίζεται όμως μόνο στη μηχανή; ΟΧΙ και βέβαια ΟΧΙ

  6. @όλους Για να είμαι συνεπής με το ποστ μου, ήμουν πάρα πολύ κουρασμένος για να σας απαντήσω χτες 😀

    @pascal Υπάρχουν προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης που γράφουν .. ποίηση, γιατί όχι και ποστ λοιπόν; 😉

    @Composition Doll Ομοθυμαδόν συμφωνούμε λοιπόν

    @deadend mind Ενδιαφέρουσα συσχέτιση με τη διαφήμιση. Θα προτιμούσα να έλεγε keep drinking βέβαια αλλά κι έτσι καλή είναι. Ευχαριστώ

    @αλεπου Μια στιγμή να κάνω κλικ το mouse μια που οι ποντικοί δεν είναι μηχανές 😀

    @An Lu Σε προβλημάτισα Αν λου;

    @markos-the-gnostic Γιατί μια «μη-μηχανή» χρειάζεται να βασίζεται σε μια άλλη «μη μηχανή»; Δεν σε πιάνω

  7. Καλημέρα αταίριαστέ μου φίλε (κάτασπρος εσύ, μάυρος εγώ, πόντικας εσύ, γάτος εγώ….)

    Αυτή η κούραση με τσακίζει κι εμένα, η ψυχική, είδικά όταν συσσωρεύονται προβλήματα σε διάφορους τομείς, σε έναν ή δύο συνήθως το αντέχω. Αλλά κάποιες στιγμές αισθάνομαι σαν κάποια δαιμονική δύναμη να παίξει μαζί μου και να ξεκαρδίζεταιστα γέλια, στέλνοντάς τα όλα απάνωτά.

    Τότε το ρίχνω κι εγώ στο φαί! Αμ πώς…

    (από άλλες εξαρτήσεις, καλύτερα δενείναι;)

    Νομίζω ότι αυτή η κούραση, είναι εγγενές χαρακτηριστικό του τρόπου ζωής μας. Οι πρόγονοί μας μπορεί να δούλευαν όλη μέρα, στο χωράφι ή στο γραφείο ή στο δρόμο, αλλά είχαν άλλες ασφαλιστικές δικλείδες, που εμείς δεν έχουμε.

    καλημέρα, μην κινήσεις το αυτοκίνητο ούτε μέτρο χωρίς λάδια. Αλλιώς ο λογαριασμός θα σού βγει πολύ φουσκωμένος…

  8. @Μαύρος Γάτος Καλησπέρα (πλέον) αταίριαστε! Περιέργως συμφωνούμε. Κι εμένα με ξεκουράζει το φαϊ, μου φτιάχνει την διάθεση.
    Για τους προγόνους εικασίες μπορούμε να κάνουμε μόνο. Ίσως η κούραση της αγωνίας της επιβίωσης να ήταν χειρότερη.
    Όσο για τ΄αμάξι, ο δαίμονας κρυβόταν σε κάποιο ηλεκτρονικό τελικά. Και για να τον ξετρυπώσω έσκασα 100 ευρουδάκια. Τι χαρά !

  9. Πολύ φτηνά τη γλύτωσες!

    Καλό βράδυ Σ;)))))

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: