Χαρτοπόντικας

Γραφές κι αναγνώσεις

Ουδέν Σχόλιον

Τον τελευταίο καιρό έχω μειώσει αισθητά τα σχόλια σε άλλα μπλογκ. Ο λόγος είναι η κούραση που νοιώθω να λέω πάνω κάτω τα ίδια πράγματα κάθε φορά.

Αν σ’ αρέσει ένα ποστ, το επαινείς και το δηλώνεις ρητά, κι αυτό είναι δίκαιο και σωστό και για το δημιουργό του ποστ αλλά και για λόγους ισορροπίας στη μπλογκόσφαιρα. Μετά από μήνες σχολιασμών όμως, κι αφού έχω πει για πολλά ποστ «εξαιρετικό«, «πολύ καλό«, «όμορφο» κτλ, κάπου πια νοιώθω ότι αρχίζουν και χάνουν το νόημά τους αυτές οι λέξεις. Κι αυτό είναι προσβλητικότερο για τους ιστολόγους που πιθανόν να σχολίαζα.

Τελικά πού αποσκοπούν τα σχόλια; Φαντάζομαι, οι εμπνευστές αυτής της λειτουργίας είχαν στο νου τους περισσότερο μια δημόσια συζήτηση παρά ένα χώρο επευφημιών κοινού.

Συζήτηση όμως μπορεί να υπάρξει στα θέματα που χωρούν συζήτηση. Και δεν είναι όλα τέτοια.

Η αποχή από τον σχολιασμό επιφέρει την στέρηση του σχολιασμού, γιατί όλα σ’ αυτή τη ρημάδα την μπλογκόσφαιρα λειτουργούν στα πλαίσια της ανταποδοτικότητας.

Το linkblog στο monitor θα μπορούσε κάλλιστα να έχει και το νόημα του ότι κάτι το εκτιμώ και μ’ αρέσει αλλά επειδή δεν μπορώ να είμαι κολλημένος στο monitor για να δω πότε θα δημοσιεύσουν ποστ οι μπλογκερς που παρακολουθώ, ούτε αφού δω το ποστ στο μπλογκ τους να πάω να το ψάξω στο monitor έχω χρόνο, κι αυτή η λύση δεν εξυπηρετεί.

Ίσως αν ο Παναγιώτης Βρυώνης έβγαζε κανένα μαγικό add-on που να το κολλάει σαν κουμπάκι ο καθείς στο μπλογκ του κι όπου ο κάθε επισκέπτης πατώντας το θα μπορούσε να κάνει αυτόματα linkblog στο monitor;;; Λέμε τώρα!

Λύση δεν έχω βρει. Μόνο προβληματισμούς εκθέτω ελπίζοντας να με φωτίσει κάποιος με κανένα σχόλιο 😀

Advertisements

Single Post Navigation

21 thoughts on “Ουδέν Σχόλιον

  1. Συμφωνώ-στις δύο πρώτες σειρές τα λές όλα.

    Καθόλου δε θέλω να γράφω πια σχόλια-όλο τα ίδια και τα ίδια, όμως μ αρέσει πολύ να μπαίνω και να βλέπω την εξέλιξη-στη ζωή και στη σκέψη, του καθενός… Θα ήθελα όμως να ξέρουν οτι είμαι εκεί, οτι διαβάζω.

    Άσε που νομίζω οτι όλοι (ή κρίνω απο τον εαυτό μου?) γράφουμε για να βγεί απο μέσα μας η σκέψη, ο καημός, για ένα μεράκι, για τη χαρά της γραφής, κι όχι για να πιάσουμε κουβέντα ή για να ανταλλάσουμε φιλοφρονήσεις «είστε πολύ καλός, ωωωω, ευχαριστώ, παρομοίως»….

    Αλλά πάλι, είναι μεγάλη χαρά να βλέπεις οτι περνούν και σε διαβάζουν, μεγάλη. Κι ας μην αφήνουν σχόλια, μόνο να ξέρεις οτι Μοιράζεσαι.

    Δεν ξέρω, όλα όσα λες με προβληματίζουν κι εμένα.
    Και ώρες ώρες νιώθω αγενής που δεν απαντώ στα σχόλια στο βλογ μου, αλλά πάλι, αν δεν μου βγεί αυθόρμητα δεν θέλω να το κάνω…

  2. Ουδέν σχόλιο!

    (άργησες, αλλά το κατάλαβες πως λειτουργεί το Σύστημα, το Ένα και Μοναδικό Μεγάλο Σύστημα :-p)

  3. Αγαπητό μου Ποντίκι,

    είχα καιρό να περάσω λόγω φόρτου εργασίας και περιορισμένου χρόνου -και τέλοσπάντων δεν είναι εδώ ο χώρος να απολογηθώ. Έκανα ένα μικρό updating στα επεισόδια που έχασα, αλλά δε θα σου πω πόσο και αν μου άρεσαν, διότι θα ξέφευγα από το πνεύμα τούτου του ποστ (μου άρεσαν πάντως, κι αν δεν το έλεγα, θα έσκαγα).
    Έχεις δίκιο σε αυτά που λες, αλλά εμένα με κουράζει πια η λογική της ανταποδοτικότητας και δεν θέλω να μπαίνω σε μαγαζιά, μόνο και μόνο επειδή οι μαγαζάτορές μου ψωνίζουν από το δικό μου (αν και αυτού του τύπου η ανταλλαγή στηρίζει συχνά τις ανθρώπινες σχέσεις, εντός και εκτός δικτύου). Εξού και περιόρισα τους χώρους που επισκέπτομαι, καίτοι παραπάνω από όσο θα επιθυμούσα, για λόγους ανωτέρας βίας. Το reader βοηθάει αρκετά γιατί επισπεύδει τις διαδικασίες, αλλά δεν επιτρέπει το σχολιασμό (για τον οποίο βέβαια υπάρχει χρόνος; έχει νόημα να αφήσω στο σχόλιο μια χαζομάρα, μόνο και μόνο για να δώσω το παρόν;).
    Ούτε κι εγώ έχω απαντήσεις σε όσα θέτεις, απλώς καταθέτω προβληματισμούς.
    Πάντως, ενδεχομένως, το να αφήνεις σχόλια όπου πας, λειτουργεί σαν reminder ότι υπάρχεις, αλλιώς σε ξεχνάνε, και ίσως γι’αυτό δεν πολυπερνάνε από το μαγαζί σου πια (το β’ ενικό χάριν εκφραστικής ευκολίας, αφορά όλους μας η παρατήρηση).

    Καλό σου βράδυ.

  4. πες τα χρυσόστομε,

    ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι ΠΡΕΠΕΙ να γίνει αυτό το πράγμα. Έχουμε αρχίσει και χάνουμε τη μπάλα πια και η ενέργεια πέφτει. Θέλει κάτι και σύντομα..

  5. Αλλά πάλι είναι αστείο να σε λινκμπλογκάρουν στο blospot…

  6. Τελευταία, τα μόνα σχόλια που κάνω είναι σε bloggers που μόλις ξεκίνησαν και ξέρω ότι έστω και το ένα σχόλιο θα τους δώσει θάρρος.
    Κατά τα άλλα, διαβάζω πολλούς, σχολιάζω σε ελάχιστους.
    Π.χ, έχω να σχολιάσω στην krot κανά τρίμηνο, και σ’ εσένα χαρτό πάνω από δεκαήμερο.
    Κι’ όμως, διαβάζω κάθε καινούριο σας ποστ.

  7. Η ανυπαρξία σχολίων στην αρχή
    Η μερική παρουσία σχολίων στη συνέχεια από τους λίγους φίλους
    Η αυξανόμενη παρουσία σχολίων αργότερα που σου κλείνει πονηρά το μάτι και λες «Ουπς, ήρθε η δικαίωση».
    Παράλληλα, η γνωριμία και με άλλους. Ο κύκλος που φαινομενικά μεγαλώνει αλλά στην ουσία παραμένει πάντα ο ίδιος. «Είμαι δημοφιλής»
    Η σωρεία σχολίων. «Είμαι μεγάλος blogger τελικά»
    Η ανταποδοτικότητα «Μωρέ πάντα μου γράφει, ας του γράψω κι εγώ»
    Οι δημόσιες σχέσεις (BR- Το B απ’ τα blogs είναι). «Ας γράψω να μου γράψουνε και τούμπαλιν»
    Οι απουσίες » Τι, δεν τους άρεσε; »
    Τα σημάδια των καιρών
    Όλα είναι θεμιτά λέω εγώ
    Τόση ώρα προσπαθώ να σου αφήσω ένα πετυχημένο σχόλιο σε περίπτωση που δεν έγινα αντιληπτή… 🙂

  8. Το ίδιο έχω πάθει και εγώ. Τα linkblogs είναι μια λύση μέχρι να βρεθεί ένας άλλος κώδικας.

  9. Εξαιρετικό πόστ!

    Πολύ καλό!!

    Όμορφο!!!

    κτλ!!!!!

    😉

  10. ..γιατί όλα σ’ αυτή τη ρημάδα την μπλογκόσφαιρα λειτουργούν στα πλαίσια της ανταποδοτικότητας.

    Αν ίσχυε αυτό που λες, θα είχα γράψει μόλις δύο σχόλια στο μπλογκ σου από τότε που ξεκίνησα – όσα δηλαδή έχεις γράψει στο δικό μου.
    Αν θυμάμαι καλά πρέπει να έχω γράψει στο μπλογκ σου πολλαπλάσια σχόλια.
    Σχολίασα κάθε ποστ που μου άρεσε και κυρίως που θεώρησα ότι ΕΙΧΑ ΚΑΤΙ ΝΑ ΠΩ.
    (χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια ότι τα ποστ που δεν σχολιάζω δεν μου αρέσουν)

    Την ίδια αρχή ακολουθώ σε όλα τα μπλογκ που σχολιάζω.

    Στο δικό μου μπλογκ λαμβάνω συνήθως σχόλια από τους ίδιους ανθρώπους. Εχουμε δημιουργήσει μια παρέα κατά κάποιο τρόπο, και σχολιάζουμε τα ποστ ο ένας του άλλου.
    (Στην παρέα υπάρχουν τρεις πολύ καλοί ποιητές)

    ΠΟΤΕ δεν ένιωθα ότι κάποιο σχόλιο μου το έγραψαν για ανταποδικότητα. Είναι όλα ειλικρινή. Οπως ειλικρινή είναι και τα δικά μου στα δικά τους ποστς. Ειλικρινής επίσης είναι κι η επιθυμία μας για επικοινωνία, ανεξάρτητα από το περιεχόμενο του ποστ, που πολλές φορές λειτουργεί ως αφορμή για ένα αστείο, για ένα πείραγμα, για ένα κομπλιμέντο, και φυσικά για ένα σοβαρό σχετικό με το ποστ σχόλιο.

    Συμπλήρωσα πρόσφατα τη λίστα με «τα αγαπημένα μου». Είναι νομίζω εικοσι μπλογκ (και φυσικά είναι και το δικό σου:)

    Μόνο η έλλειψη χρόνου ή η κούραση με υποχρεώνουν να μειώσω τα σχόλια, κάποιες μέρες.

    Είμαι λοιπόν υπερ των -ειλικρινών και ουσιαστικών – σχολίων.
    Πιστεύω ότι όλοι μπήκαμε στο μπλογκοχωριό αναζητώντας επικοινωνία και συντροφιά, παρηγοριά στην ατομική και συλλογική μοναξιά της «εκεί έξω» ζωής.
    Αυτά.

  11. Ξέχασα να σημειώσω ότι τέσσερις πέντε από τους είκοσι μπλογκερς που έχω βάλει στη λίστα των lnks μου δεν μου έχουν γράψει ποτέ ούτε ένα σχόλιο.

    Δεν με ενοχλεί καθόλου. Τους διαβάζω κάθε μέρα (όταν μπορώ) και αφήνω σχόλια στα ποστς τους όποτε νιώθω ότι έχω κάτι να πω.

    Τους έβαλα στα links μου επειδή απλά μου αρέσουν ( και για να τους προτείνω σε όσους επισκέπτονται το μπλογκ μου ) και όχι για να μου γράφουν σχόλια.

  12. @κασσιανός Μη μου συγχίζεσαι αγόρι μου! Κάθε κανόνας εχει τις εξαιρέσεις του. Και συ είσαι μια λαμπρή!

  13. Ξέχασα να ΤΟΝΙΣΩ επίσης ότι το μπλογκ μου ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΜΟΝΙΤΟΡ.

    Επέλεξα συνειδητά να μην κάνω αίτηση εγγραφής, μετά από μια παρεξήγηση που είχα με τον vrypan (όταν έκανε δύο μήνες να βάλει το προηγούμενο μπλογκ μου, το οποίο από δικό μου τεχνικό λάθος σβήστηκε εντελώς από την μπλογκόσφαιρα αμέσως μετά, και δεν έκανα ξανά αίτηση για το καινουργιο μπλογκ που ξεκίνησα. Ούτε σκοπεύω να κάνω. Τους μπλογκερς που μου αρέσουν θα τους ανακαλύψω μόνος μου. Είναι θέμα χρόνου.)

  14. Σε καταλαβαίνω απόλυτα. Αυτή η συνθήκη «ανταποδοτικότητας», δεν υπάρχει μόνον εδώ μέσα αλλά και στην κοινωνία γενικότερα. Ωστόσο, ομολογώ πως ενώ μπορεί να μπω στο μόνιτορ και να λινκάρω πολλά Posts, ενώ τα διαβάζω όλα μετά μανίας κατόπιν μου φαίνεται ολίγον τι υπερβολή να σχολιάζω καθημερινά. Παρ’όλα αυτά υπάρχουν πολλά όμορφα πράγματα για να διαβάσεις και να σκεφτείς και από εκεί και πέραν καλό είναι ενίοτε όχι να φιλοφρονήσεις σε μορφή σχολιασμού αλλά πραγματικά να αποτυπώσεις άποψη για το κείμενο και τις σκέψεις που σου γεννά.

  15. αφού δε μου απαντάς στο σχόλιό μου, σιγα να μην ξαναπατήσω εδώ μέσα! :ΡΡΡΡΡΡΡ

  16. Ανταποδοτικότητα ε
    Δεν είναι αυτό το πρόγραμμα που επιδοτεί θέσεις εργασίας;
    Έτσι διάβασα 🙂
    (Σε ευχαριστώ για την έμπνευση, σου χρωστάω μερικά linkblog στα πλαίσια της αγαθής αρχής της ανταποδοτικότητας…
    Α ναι ξέχασα να σου πω, το ποστ σου είναι εξαιρετικό, εσύ είσαι πολύ καλός άνθρωπος, ήξερα μια κοπέλα που ήταν φίλη, με την ξαδέλφη μιας γνωστής της θείας της γιαγιάς σου γι αυτό θα σε προσέξω ιδιαίτερα, κλπ κλπ
    Καλό σας βραδάκι κύριε, τα σέβη μου !!! 🙂

  17. Ρε πόσο βλάκας είμαι, ξέχασα να βάλω λινκ
    http://parafoniades.wordpress.com/2006/12/15/job-ads/
    Μια ζωή αποτυχημένος, ούτε ένα comment της προκοπής δεν μπορώ να γράψω 😦

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: