Χαρτοπόντικας

Γραφές κι αναγνώσεις

Εσπέρας προκείμενον…

Τα διάφορα ιστολόγια που παρακολουθώ τα διαβάζω κυρίως βραδυνές ώρες. Εκτός Κυρακής και σχόλης που έχω την πολυτέλεια του λίγο παραπάνω χρόνου.

Αναγκαστικά ακολουθώ μια λογική εφημερίδας: τι βγήκε στον αέρα σήμερα, αντε και χτες το πολύ πολύ. Η εφημερίδα λέγεται άλλοτε monitor, άλλοτε feedreader, άλλοτε WordPress Friends Surfer, άλλοτε το blogroll μου, κοκ. Το αποτέλεσμα όμως είναι πάντα το ίδιο: είτε με τον πρωινό καφέ, είτε με το βραδυνό … τήλιο, την εφημερίδα στο τέλος την πετάς στα σκουπίδια.

Σκουπίδια, stricto sensu, δεν υπάρχουν στο internet: τα φύλλα της εφημερίδας είναι αναλλοίωτα (για τη συνείδηση που τα κατάπιε άλλο θέμα).

Η πράξη της αποριμματοποίησης των ιστολογικών αναγνωσμάτων είναι νοητική, εσωτερική. Όπως, αν συσσωρεύαμε εφημερίδες στο σπίτι σε λίγο δεν θα υπήρχε χώρος να κάτσουμε, έτσι κι αν συσσωρεύαμε ποστάκια στη μνήμη σε λίγο θα την χάναμε τελείως.

Το ιστολογείν είναι τέχνη του εφήμερου. Επιπλέεις συνεχώς στον αφρό του και δεν βουλιάζεις ποτέ γιατί δεν υπάρχει βάθος. Βάθος χρόνου.

Φαίνεται άδικο μεν, είναι αναπότρεπτο δε:  το να πετάς στα γρήγορα ότι έχεις διαβάσει.

Είναι όμως έτσι;

Ως συνήθως, the truth is in the eye of the beholder.

Κι ο παρατηρητής εδώ είναι η μέθοδος ανάγνωσης.

Τα λέω αυτά γιατί, συμπτωματικά, διαβάζοντας σαν σύνολο ένα ιστολόγιο που γνώριζα την ύπαρξή του από καιρό, όταν κάθισα να το περιηγηθώ βήμα βήμα, πόστ, πόστ, να χαζέψω τις εικόνες του, να δω την παρέα που το σχολιάζει συνήθως, να κοιτάξω τα links κτλ., άρχισε να αναδύεται στα μάτια μου μια εντελώς διαφορετική εικόνα,

Mέσα από αυτή την διαδικασία το γνωστό έγινε ευχάριστα άγνωστο και το εφήμερο απέκτησε έρμα.

Τα ιστολόγια είναι μια τέχνη προσωπογραφίας. Ο προσωπογραφούμενος είναι ο ίδιος ο ιστολόγος. Στο βαθμό δε που εκμηδενίζει τον εαυτό του μέσα στην ιδιαιτερότητά του (για να προβάλει κάτι πέρα από το προσωπικό) είναι ένας άνθρωπος του καιρού μας, ένας χαρακτήρας, ένας τύπος, ένας ήρωας.

Σ’ αυτή την ιδιότυπη ζωγραφική, η σωστή μέθοδος πρόσληψης είναι η δια του όλου ερμηνεία των επιμέρους. Όλα μετράνε. Τι χρώμα έχει επιλέξει, τι εικόνες, ποιούς ιστολόγους έχει στο blogroll, ποιά είναι η θεματολογία κτλ.

Στο τέλος μιας τέτοιας ανάγνωσης, κάτι μένει. Μπορείς να σκέφτεσαι τον ιστολόγο σαν  έργο κι όχι σαν  άρθρο.

Μπορείς να αναφέρεσαι σ’ αυτόν και τη σκέψη του, αν σ’ αγγίζει. Κρατάς αυτή τη χαρακτηριστική μυρουδιά του που, αν έχεις επιλέξει σωστά, μπορεί να είναι άρωμα. Κι αυτό μένει στη μνήμη τελικά. Κι αυτό πρέπει να μείνει. Και  μερικά ιδιαίτερα σημεία ίσως.

Άλλωστε αυτό δεν συμβαίνει και μ’ ένα βιβλίο ή ένα πίνακα; Ποτέ δεν συγκρατούμε το σύνολο. Θραύσματα μόνο. Ψηφίδες για να χτίσουμε τον δικό μας κατακερματισμό.

Τηρουμένων των αναλογιών,  η μέθοδος συμφωνεί μ’ αυτό που έλεγε ο Σεφέρης για τον Καβάφη: το έργο του πρέπει να το διαβάζει κανείς σαν ένα όλο. Κάθε ποίημα είναι work in progress.

Νομίζω ότι είμαστε τυχεροί που ζούμε και παρακολουθούμε το φαινόμενο που λέγεται ιστολογείν. Μπορεί να πεθάνει σε δύο χρόνια, δεν έχει σημασία. Όλα πεθαίνουν κάποτε. Αλλά εδώ βλέπουμε την αρχή μιας ιστορικής αλλοίωσης : την ζωή να διηθείται από τέχνη και το αντίστροφο.

Και για να προλάβω αυτούς που θα σηκώσουν περιφρονητικά το φρύδι, δεν εννοώ ότι τέχνη στο ιστολογείν είναι οι ποιητικοσυγγραφικές φιλοδοξίες κάποιων ιστολόγων, αλλά αυτή η ασύνειδη προσωπογραφία όλων των ιστολόγων που άθελά τους εμφανίζεται.

Advertisements

Single Post Navigation

25 thoughts on “Εσπέρας προκείμενον…

  1. Έτσι ακριβώς, αγαπητέ χαρτοπόντικα.

    Μόνο που το φρύδι του αυχμηρού θα σηκωθεί, ανεξάρτητα από τις προθέσεις και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο του κειμένου.

  2. @George Le Nonce Τι άλλο να πω παρά «ε, και;»
    Σε μερικούς είναι τίκ, σε άλλους παραμόρφωση του προσώπου…

  3. Κι’ομως μεσα στο σωρο των σκουπιδιων,υπαρχουν και διαμαντια…

  4. @πρέζα tv Γιατί σου φαίνεται ότι ισχυρίζομαι κάτι διάφορο;

  5. Βρίσκω πολύ ενδιαφέρον όλο τό άρθρο σου,υπογραμίζω απλώς αυτήν τήν εξαιρετικά εύστοχη φράση σου:»Κι ο παρατηρητής εδώ είναι η μέθοδος ανάγνωσης»
    Τούς χαιρετισμούς μου

  6. Μόνο χρόνια πολλά θα σας ευχηθώ αγαπητέ.

    Πως να σχολιάσεις το προφανές;

    Ότι επιθυμείτε λοιπόν και όμορφα να σας γυρίσει ο χρόνος.

  7. @Στέλιος Ευχαριστώ και χρόνια πολλά.

    @Αλκιμήδη Χρόνια σας πολλά κυρία μου 🙂

  8. Σωστές οι παρατηρήσεις σου. Επιτρέψτε μου να πω την προσωπική μου άποψη, και όποιος θέλει διορθώνει.

    Έχω ένα ιστολόγιο για τους Χ-Ψ λόγους. Δημοσιεύω κειμενάκια, σκόρπιες σκέψεις, μικροέρευνες, σχολιάζω την καθημερινότητά (μου) με τον ίδιο ρυθμό που διαβάζω μια εφημερίδα, ή που θα ήθελα να διαβάζω.
    Γράφω και σχολιάζω (για) πρόσωπα και γεγονότα που είτε δεν προλαβαίνω στην «real» καθημερινότητά μου, είτε δεν έχω κάποιον απέναντί μου, για να τα σχολιάσω σε επίπεδο προφορικού λόγου.

    Η απουσία των φυσικών μου χαρακτηριστικών και της κινησιολογίας μου, σε ωθεί στο να προσπαθήσεις να με ψυχολογήσεις διαβάζοντάς με.

    Μετά μπαίνω στη διαδικασία να βρω άλλους που κάνουν το ίδιο με μένα. Να βρω άτομα των οποίων τα σχόλια με αγγίζουν σε προσωπικό επίπεδο, να βρω άτομα τα οποία έχουν δομή λόγου και «στιβαρές» διατυπώσεις στα κείμενά τους.
    Έχοντας ως δεδομένο πως αρκετοί απο δω «μέσα» έχουν δόσεις μοναχικότητας, παλεύω να βρω με ποιούς συμπάσχω.
    Όσο συχνότερα το κάνω αυτό, τόσο μεγαλώνει η επιθυμία μου να γνωρίσω άτομα που σκέφτονται το ίδιο με μένα.

    (έχω την εντύπωση πως βγήκα εκτός θέματος. :P)

    Δ.

  9. @Διαιρέτης Περιγράφεις όμορφα τη διαδικασία εμπλοκής μ’ ένα ιστολόγιο και το σχετικό προσωπικό κίνητρο. Αυτό που λέω εγώ όμως δεν είναι ότι τελικά μέσα από το ιστολόγιο εμφανίζεσαι εσύ. Εμφανίζεται ένα πρόσωπο που έχει σχέση με σένα αλλά δεν είσαι εσύ. Είναι fiction. Δεν υπάρχει παρα μόνο ως ορίζεται μέσα από το ιστολόγιο.
    Η σχέση που έχει με σένα είναι η σχέση του Αμλετ με τον Σαίξπηρ, του ήρωα με το συγγραφέα. Με τη διαφορά ότι ο ήρωας εδώ δημιουργείται άθελα κι ανεξάρτητα από την πρόθεσή σου.
    Ελπίζω να μην έγινα πολύ θεωρητικός κι αφηρημένος.

  10. ώστε και η ζωή διηθείται από την τέχνη, ε;

  11. Δεν έγινες τίποτα απο τα δυο.
    Το σημείο που διαφωνώ είναι ως προς το fiction της υπόθεσης.
    Θα ήταν το λιγότερο άδικο απέναντι στον εαυτό μας, να «πλάσουμε» κάτι το οποίο γίνεται μέσον για να εκφράσουμε τις απόψεις μας. Αυτό μπορεί να γίνει κάλλιστα χρησιμοποιώντας μια αλληγορία (για παράδειγμα σε μια ιστορία). Το ίδιο το μέσον το επιτρέπει.

    Απο κει και πέρα, το αν δημιουργείται άθελα ο ήρωας ή όχι, είναι καθαρά στο χέρι του γράφοντος, και στο επίπεδο ειλικρίνειας στο οποίο βρίσκεται.Πως είναι κάποιος στην πραγματικότητα, πως θα ήθελε να είναι, και σε τι αναλογία παρουσιάζονται αυτά τα δυο στο ιστολόγιό του.

    Ένα ιστολόγιο καθαρά σαν σύνολο δε νομίζω πως μπορεί να αποτελέσει ενδεικτικό στοιχείο για τον δηιμουργό του. Αυτό ναι, είναι fiction. Τα κείμενα όμως είναι αυτά που δείχνουν πιο ξεκάθαρα τι εστί βερύκοκο 😛

    Το οτι ο ΧΧΧ χρήστης έχει ένα πολυ καλοστημένο ιστολόγιο,με πάρα πολλά links,
    ταξινομημένα posts σε κατηγορίες, όμορφες εικόνες να το διακοσμούν, και άλλα διάφορα μπιμπλίκια, δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να είναι ο αίσχατος ακατάστατος, ακοινώνητος άνθρωπος. Σε αυτή την περίπτωση το ιστολόγιο αποτελεί το «επιδιωκόμενο». «Έτσι θέλω να φαίνομαι, αλλα δεν είμαι».
    Κάπου εκεί έρχεται η ειλικρίνεια που είπα.

    Ελπίζω αυτά που έγραψα διαβάζονται όπως τα σκέφτηκα 😉

  12. @markos-the-gnostic Κάτι σου θυμίζει; 😉

    @Διαιρέτης Κάπου μπερδευόμαστε στις έννοιες (ως συνήθως).
    Δεν λέω ότι η τεχνική πλευρά ενός ιστολογίου δημιουργεί τον ήρωα αλλά οι επιλογές του ιστολόγου. Επίσης δεν λέω ότι ο ήρωαςπλάθεται για να εκφράσουμε τις απόψεις μας. Αυτό το κάνουν τα ποστ. Ο ήρωαςπλάθεται ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΑ. Είναι η συνεκτική ουσία ενός ιστολογίου και μιας κι έχει προέλθει από το ασυνείδητο ενός ιστολόγου έχει σχέση μ’ αυτόν αλλά δεν είναι αυτός.
    Αρκετά για σήμερα. Πάω για ύπνο. Καληνύχτα.

  13. «Τα ιστολόγια είναι μια τέχνη προσωπογραφίας. Ο προσωπογραφούμενος είναι ο ίδιος ο ιστολόγος.»

    Πολύ καλοδιατυπωμένο το συμπέρασμά σου. Και πολύ πετυχημένο.

    Με έχει φάει φυσικά η περιέργεια για το ποιον έπιασες και διάβαζες προς τα πίσω. Προσωπικά έχω βουτήξει σε 5 ιστολόγια όλα κι όλα στο μακρινό παρελθόν τους, και ήταν σε κάθε περίπτωση ιστολόγοι που ήδη με είχαν κερδίσει με την καθημερινότητά τους.

  14. πολύ όμορφα γραμμένο το κείμενό σου
    με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνο,
    κι εγώ είμαι της αντίληψης ότι ένα blog τις περισσότερες φορές
    είναι ο πραγματικός καθρέφτης του συντάκτη του!
    καλή χρονιά να έχεις δίπλα στα αγαπημένα σου πρόσωπα 🙂

  15. Θα συμφωνήσω μαζί σου.

    Ιδού όμως το ερώτημα που προκύπτει. Η δημιουργία μιας τεχνητής (για να μην πούμε ωμά ψεύτικης) εικόνας ιστολόγου δεν είναι ένας συνδυασμός υποκριτικής και λογοτεχνικής δράσης;

    Ο ιστολόγος που πείθει για την περσόνα του, δεν είναι σαν να δίνει σάρκα και οστά σε μια λογοτεχνική μορφή, όπως και ο συγγραφέας στους χαρακτήρες των βιβλίων του;

    Που τελειώνει άραγε η καλλιτεχνική δημιουργεία και ξεκινάει η εξαπάτηση;

    Καλή χρονιά και χρόνια πολλα χαρτοπόντικα και πάντα τέτοιες ωραίες εμπνευσεις.

  16. έτσι είναι…
    αν κι ο Σέξπυρ έλεγε αλλιώς την ατάκα..
    «the beauty is in the eye of the beholder»
    τώρα κατα πόσο αλήθεια κι ομορφιά συνάδουν, αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο!
    καλή χρονιά…

  17. @ολους δεν εχω πισι εδω που βρισκομαι (απο κινητο γράφω) γι αυτο οι απαντησεις με τη νεα χρονια που ευχομαι καλη σε ολους

  18. Καλή χρονιά.
    Λιγότερο λακωνικοί αμφότεροι την επόμενη φορά.

  19. Εύχομαι μια πολύ καλή χρονιά!

  20. Να σου ευχηθώ καλή χρονιά; 🙂

  21. Καλή χρονιά κύριε Χαρτοπόντικα. Δημιουργική και όπως θα την επιθυμούσες.

  22. Πολύ καλό κείμενο και πολύ σωστό.

    Καλή χρονιά να έχεις!

  23. Καλή χρονιά μεσιέ χαρτοπόντιξ, με υγεία και πολλές, κάθε είδους, εμπνεύσεις.

  24. καλή χρονιά και χρόνια καλά…
    γεμάτη από ευχάριστες στιγμές και ανθρώπους αγαπημένους…

    καλημέρα…

  25. @όλους Καλή Χρονιά με ευτυχία και χαρά. Κι όσο λιγώτερο είσαστε αναγκασμένοι να περνάτε ώρες μπροστά στον υπολογιστή και να δίνετε ηλεκτρονικές ευχές, τόσο το καλύτερο
    😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: