Χαρτοπόντικας

Γραφές κι αναγνώσεις

Εδώδιμα αποικιακά!

Περιήγηση της Αθήνας ως συνοδηγός. Έχω την ευκαιρία να χαζέψω από το παράθυρο. Βοηθάει κι η μέρα που είναι λαμπρή, με αυτή την ασυνήθιστη στιλπνότητα που έχουν οι χειμωνιάτικες λιακάδες.

Καθώς το μάτι συλλαμβάνει τους τσιμεντένιους όγκους να ορθώνονται παρατεγμένοι με στρατιωτική αυστηρότητα ή σαν μάχη εκ του συστάδην, αναπόφευκτα το μυαλό γυρνάει στο ερώτημα: «Αν σου δίναν αυτήν την πόλη να παίξεις, έχοντας απόλυτη εξουσία αλλά περιορισμένα μέσα, τι θα έκανες για να τη σουλουπώσεις;»

Αισθητικό σταυρόλεξο μ’ άλλα λόγια.

Μια φράση κλισέ, που έχω δει και ακούσει να γράφεται και να λέγεται πολύ, πηδάει σε πρώτο πλάνο:«το μόνο εξαγώγιμο προϊόν που έχει η Ελλάδα είναι ο πολιτισμός». Ακούγεται γελοία άμα την βάζεις στο φόντο αυτού του αστικού τοπίου. Πως μπορεί να παράγεται πολιτισμός ανεξάρτητα από την καθημερινή ζωή; Πως μπορεί να γεννάει ομορφία ο καλλιτεχνικός νους που τρέφεται με ασχήμια; What you eat, is what you beget. Ο πολιτισμός δεν είναι παρθενογένεση. Αναβλύζει από τόπο και χρόνο, από λαό και γλώσσα και κοινωνία, από πλούτο ή φτώχεια, από ιστορία κι απ’ όραμα.

Θυμάμαι εκείνη τη διαφήμιση επι χούντας που έβγαινε ο μαθητής κι έλεγε ότι τα προϊόντα που παράγει η χώρα μας είναι ελιές, λάδι κτλ κι ο εκφωνητής τον διέψευδε ενώ συγχρόνως προβάλονταν «λαμπρές» εικόνες ναυπηγείων, βιομηχανιών και ηλεκτροφόρων καλωδίων. Ναι έχουμε και κάποια θλιβερά τέτοια.

Σηκώνω τα νοητικά μανίκια και πιάνω δουλειά. Πετώντας από ψηλά καταρχήν, ξεπουπουλιάζω την πόλη από την γιγάντιες πινακίδες που έχουν παρασιτικά βλαστήσει σε πλείστες όσες οροφές. Διεκδικώ το λίγο ουρανό που δικαιούται το καθημερινό βλέμμα. Η πλατεία Συντάγματος είναι το πρότυπο.

Ύστερα περνάω στην λεπτοδουλειά: μια μια φεύγουν όλες οι κεραίες τηλεοράσεων που γρατζουνίζουν την προσπάθεια ενατένισης.

Σειρά έχουν οι δρόμοι. Κυρίως αυτοί οι μικροί συνοικιακοί κι ανήλιαγοι με τα πεζοδρόμια που έχουν σπάσει τα αναρίθμητα φορτηγά στη ραστώνη τους. Φραγγέλιο στο χέρι κι έξω τα φορτηγά από το ναό της καθημερινότητάς μου.

Τα μικρά αξιολύπητα αυτοκινητάκια τρέμουν βλέποντας τα μεγάλα αδέλφια τους να κατρακυλάνε στο πυρ το εξώτερο.»Που να πάμε Κύριε;»

«Είπατε τοις δημοτικοίς άρχοσι δώσει ημίν χώρον αναψύξεως». Χτίζω πάρκιν σε κάθε συνοικία για να μαζευτούν τα απολωλότα βιομηχανικά πρόβατα.

Κι ορθώνεται η κραυγή των εγκατελλειμένων, των έρημων παλιών σπιτιών που έλκουν την καταγωγή από τον πολυμήχανο εκείνο Γερμανό τον Τσίλερ.

-Έλεος, Κύριε! Μη παραδώσεις ημάς τοις εργολάβοις. Ει δε ουκ έξεστι αποφυγείν τοιαύτην μοίραν, μέμνησο ημών εν τη αναστηλώσει και μη καταστήσεις ημάς υποκαταστήματα τραπεζών.

-Αφίονταί σας αι αμαρτίαι τέκνα. Ιδού εμβαπτίσω ημάς εν Σιλωάμ και ανακαινισθήσεται πάσα η κτίσις (σας), και αποδώσω ημάς τοις αγαθοίς που θέλουν να ζήσουν μιαν ανθρώπινη ζωή με δυό παιδιά να παίζουν στον κήπο σας κι εκείνο το φοίνικα να τα χαϊδεύει στη σκιά του .

-Και τι έσωσες Κύριε μ΄ αυτή την παραζάλη σου; φωνάζουν οι εξόριστοι στη γέενα του πυρός.

-Έσωσα τη στιγμή και την αξιοπρέπειά μου κάτω από τέτοιο ουρανό, κάτω από τέτοιο ήλιο…

Advertisements

Single Post Navigation

6 thoughts on “Εδώδιμα αποικιακά!

  1. όσες φορές περνώ έξω από το – δι εμέ – ομορφότερο κτίριο της Αθήνας, το Ιλίου Μέλαθρον, έχω παρόμοιες σκέψεις για το τι θα ήθελα να κάνω στα γειτονικά κτίρια και τα απέναντι πολυκαταστήματα που του στερούν την λάμψη.

  2. Θυμάσαι διαφήμιση της χούντας;;;;;

    Μπράβο ρε συ, καιρό είχα να νιώσω τόσο νέος! 😉

  3. @Basileios Το Ιλίου Μέλαθρον χτίστικε από το Σλήμαν για να είναι ένα από τα πιο λαμπρά σπίτια στην Αθήνα.
    Εμένα το αγαπημένο μου πάντως είναι το Μέγαρο Σταθάτου. Ευτυχώς που έχει η Αθήνα την Πανεπιστημίου και την Β.Σοφίας για να θεωρείται λίγο πρωτεύουσα

    @mpampakis Τι να σου κάνω που εσύ παρότι μεγαλύτερος έχεις αλτσxαϊμερ 😀

  4. το μέγαρο σταθάτου έρχεται ακριβώς 2ο στην προτίμησή μου (με τρίτο τα ανάκτορα…)

  5. Εγώ πάλι θα βομβαρδιζα την πόλη και θα την έχτιζα από την αρχή – ίσως και με ατομικά όπλα, αφού είχα πάρει όλα τα νεοκλασσικά…κάτι σαν αυτό που κάνανε οι Αιγύπτιοι στο Abu Shibel, που μεταφέρανε τα αγάλματα, γιά να μήν τα σκεπάσει το υδραγωγείο που θα χτίζαν…

  6. @ο καλός λύκος Χαχα, να μεταφέρουμε τον Παρθενώνα μην τον πνίξει ο … Κηφισός

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: