Χαρτοπόντικας

Γραφές κι αναγνώσεις

Εν είδει κουίζ

Ο Καρυωτάκης νεκρός

Ο Μάρκος Αυγέρης είχε πει για το Εμβατήριο πένθιμο και κατακόρυφο του Κώστα Καρυωτάκη πως «και μόνο αυτό το ποίημα αν είχε γράψει θα έφτανε για να τον καθιερώσει μεγάλο ποιητή».

Το αντιγράφω εδώ και ρωτώ: τι φανταζόταν ο ποιητής όταν το ‘γραφε;

Στο ταβάνι βλέπω τους γύψους.
Μαίανδροι στο χορό τους με τραβάνε.
Η ευτυχία μου, σκέπτομαι, θα ‘ναι
ζήτημα ύψους.

Σύμβολα ζωής υπερτέρας,
ρόδα αναλλοίωτα, μετουσιωμένα,
λευκές άκανθες ολόγυρα σ’ ένα
Αμάλθειο κέρας.

(Ταπεινή τέχνη χωρίς ύφος,
πόσο αργά δέχομαι το δίδαγμα σου!)
Ονειρο ανάγλυφο, θα ‘ρθω κοντά σου
κατακορύφως.

Οι ορίζοντες θα μ’ έχουν πνίξει.
Σ’ όλα τα κλίματα, σ’ όλα τα πλάτη,
αγώνες για το ψωμί και το αλάτι,
έρωτες, πλήξη.

Α! πρέπει τώρα να φορέσω
τ’ ωραίο εκείνο γύψινο στεφάνι.
Ετσι, με πλαίσιο γύρω το ταβάνι,
πολύ θ’ αρέσω.

Advertisements

Single Post Navigation

21 thoughts on “Εν είδει κουίζ

  1. ποτε δεν έχει σημασια -νομιζω, ε- τι φανταζεται ο ποιητης όταν γραφει. σημασια εχει τι εικονες και τι συναισθηματα προκαλει το ποιημα στον αναγνωστη του. Απαξ και γραφτει ένα ποιημα αυτονομειται. ετσι δεν ειναι;

    παντως ειναι ενα πολυ ωραιο ποιημα και μπορει να διαβστει με πολλους τροπους. αυτο ειναι το χαρισμα του.

    σορρυ για ελλειψη τονων και κεφαλαιων, βλαβη εν οψει.. ουτε θαυμαστικα μπορω να βαλω…

  2. @Rodia Ετσι είναι γενικά, αλλά υπάρχει κάτι ενδιαφέρον στην αφορμή αυτού του ποιήματος γι αυτό το κάνω κουϊζάκι. Μπορεί κανείς να το μαντέψει από το ίδιο το ποίημα αν διαβάσει πολύ προσεκτικά 😉

  3. τις τελευταιες του στιρμές ισως;

  4. @padrazo κοντά είσαι αλλά θέλει εξειδίκευση. Σχεδόν όλη η ποίηση του Καρυωτάκη το τέλος του προοιωνίζει /απεικονίζει.
    Παρεπιπτόντως χτες μου κόπηκε η χολή με το ποστ σου για τον Κούρκουλο γιατί διαβάζω στον feed reader:
    «Ζωη ώρα μηδέν. Αντίο.» χωρίς να φαίνεται η φωτό του Κούρκουλου. Καταλαβαίνεις τι υπέθεσα. Μπρρρ

  5. Ασθενής στο κρεββάτι του πόνου κοιτάει το ταβάνι και αυτοσαρκάζεται;;;;

  6. @AnLu Κοντά κι εσύ αλλά όχι 😉

  7. @όλους Οφείλω μια εξήγηση υποθέτω.

    Ο τίτλος είναι το κλειδί.
    Εμβατήριο πένθιμο, μιλάει για θάνατο. Το ποιανού δεν χρειάζεται να το ρωτήσουμε. Κατακόρυφο όμως γιατί;
    Γιατί αυτή είναι η θέση ενός σώματος που κρέμεται από το ταβάνι, ενός απαγχονισμένου. Και το στροβίλισμα που βλέπει τους γύψους είναι και η αφορμή αλλά και το παραλήρημα της μοιραίας στιγμής.
    Ο Κ. πριν την απόφασή του να αυτοπυροβοληθεί σχεδίαζε να πεθάνει κάπως έτσι.

    Πάντως το ποίημα θεωρήθηκε η απαρχή της μοντέρνας ποίησης στη χώρα μας.

  8. Της στιγμής… για την Κ.

    Ας χορέψουν οι δαίμονες στη φουρτούνα της ψυχής μου
    Και ‘γω θα βγω στους δρόμους,
    θα γυρνώ
    και το ρυθμό θα τους κρατώ
    με μεταξένιο ντέφι…

  9. Άσχετο αλλά, δεν κρατιέμαι να μη στο πω: την Τρίτη (προχθές), απ΄όλη την Αθήνα στη Στοά του Βιβλίου, απ΄όλη τη στοά στις εκδόσεις Μεταίχμιο, απ΄όλα τα φυλλάδια σ΄αυτό για τα «118 πορτραίτα ανθρώπων της ποίησης» του Γιάννη Ψυχοπαίδη, ξεχώρισα ΑΥΤΗΝ τη φωτογραφία του Καρυωτάκη… (εδώ: http://www.metaixmio.gr/1/index.scr?current_language_id=1&option=197&include_file=result.scr&bgcolor=1&color=2), παραξενεύτηκα (που υπάρχει), αναρωτήθηκα αν είναι αληθινή, και και ποιό λόγο έγινε η φωτογράφηση σε τέτοια στάση…

  10. χαχαχα. μαλλον έπεσες στην διόρθωση της φωτογραφίας. δεν θα χρησιμοποιούσα ποτέ το blog με τετοιο πένθιμο τρόπο :)Μπρρρρ

  11. ίσως να πρόκειται για παραλληλισμό της μετάθεσής του στη Πρέβεζα, και τη κάθοδο στο Άδη του Ορφέα για την Ευρυδίκη…

  12. … μόνο το κρέμασμα από το ταβάνι σκέφτηκα διαβάζοντάς το… έτσι μου μίλησε

  13. @vita-mi-barouak Στην Κ. ή στον Κ. αναφέρεσαι; Με μπέρδεψες…

    @lemon Δεν έχω ιδέα αν είναι αληθινή ή όχι. Πρέπει να είναι. Την ξέρω πολλά χρόνια, αλλά …

    @padrazo 🙂

    @Ροϊδης Τώρα δεν ξέρω αν το λες κανονικά ή απλώς κάνεις συνδιαστικό σχολιασμό σ’ αυτό και το προπροηγούμενο ποστ

    @raffinata Ελπίζω να μην το ‘χεις σκεφτεί και μόνη σου 😉

  14. για ποιο λόγο να το σκεφτώ; υπάρχουν πιό ανώδυνοι τρόποι 😉

  15. Μα είναι σαφής ο απαγχονισμός, δεν θέλει ιδιαίτερη σκέψη. Αυτό το γύψινο στεφάνι τα λέει όλα.

    Τελικά, όμως, προτίμησε τον πιο ανώδυνο τρόπο. Και τον πιο σίγουρο.

  16. αυτή η σκέψη μόνο μου πέρασε από το μυαλό και μια άλλη, που δεν ξέρω αν ταιριάζει, αλλά θα την πω κι’ας με κράξετε: Την Αθανασία του έργου του.

    Να, το είπα, κράξτε με τώρα!

  17. @raffinata Τς,τς,τς..::)

    @Composition Doll Εμ, άργησες να απαντήσεις αλλιώς θα κέρδιζες το πλαστικό λουκούμι, έπαθλο του εγκριτου διαγωνισμού μας 😀

    @roidis Μάλλον στην αναφορά στο στεφάνι (: στέφανος, κότινος, δάφνη, δόξα) οφείλεται. Και δεν σε κράζουμε. Είπαμε, η ποιήση έχει ένα σημαίνον, πολλά σημαινόμενα.

  18. Ορθή η ερμηνεία, δεν θα την έβρισκα. Δεν θα πήγαινε καν το μυαλό μου (σνιφ, όπως διάβαζα στο γερμανικό Μίκυ Μάους). Εμένα με ρούφηξε ο τελευταίος στίχος…»έτσι, με πλαίσιο γύρω το ταβάνι, πολύ θ’αρέσω». Είναι απίστευτος. Είναι σαν να στολίζεις μια εικόνα θανάτου με ομορφιά. Είναι απίστευτο.

  19. πραγματικά πολύ προχωρημένο ποίημα, ιδίως για την εποχή του…

  20. @markos-the-gnostic Ναι, λόγω του ελεύθερου συνειρμού που εφαρμόζει το θεωρούν το πρώτο μοντέρνο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: