Χαρτοπόντικας

Γραφές κι αναγνώσεις

Take five

Ο JAGO μ’ έβαλε και μένα στο παιχνίδι με αυτό το … chain post να το πω, blog πυραμίδα να το πω, ότι είναι τέλος πάντων. Γενικά αντιπαθώ τα πυραμιδικά σχήματα όταν έχουν μεταφορική διάσταση ενώ, αντίθετα, το γεωμετρικό σχήμα της πυραμίδας με βρίσκει άφωνο θαυμαστή. Η δημόσια γύμνωση όμως, έστω κι αυτής της ταπεινής μορφής, απαιτεί ένα θάρρος -αν μιλάμε για μια γύμνωση με ειλικρίνεια. Κι επειδή το θάρρος γενικά μου λείπει, θα το αντιμετωπίσω σαν πρόκληση για να πω κάποια ουσιαστικά πράγματα για μένα. Take five to read me.

α. Διχασμός

Αν έχω ψυχή, τότε δεν έχω μία. Έχω δύο. Κάτι σαν Ντόκτωρ Τζέκυλ και Μίστερ Χάιντ, αλλά όχι με το απλουστευτικό δίπολο καλό – κακό. Δεν μιλάμε για δύο αμοιβαία αναιρούμενα, αλλά για ασύμβατα. Η περσόνα μου στη μπλογκόσφαιρα είναι ένα καλό παράδειγμα. Εδώ προβάλω ένα φιλολογίζοντα, «ευαίσθητο», «πνευματικό» εαυτό, ενώ η του έξω κόσμου ζωή, είναι υλιστική, πρακτική και αφόρητα συνήθης. Η μια πλευρά είναι το ψέμα της άλλης αλλά κι οι δύο είναι η δική μου αλήθεια.

Ο διχασμός μου δεν περιορίζεται στην παραπάνω σχηματική αντίθεση. Πάει πολύ παρά πέρα. Οι φίλοι μου δεν θα μπορούσαν να είναι και φίλοι μεταξύ τους ενώ συχνά έχω βρει εαυτόν να επιθυμεί, κι ενίοτε να μοιράζεται, δύο διαμετρικά αντίθετους συντρόφους.

β. Ενθουσιαστική περιέργεια.

Το μυαλό μου έχει μια ροπή προς τον εγκλωβισμό. Σαν κισσός αγκαλιάζει το πρώτο δέντρο που βρίσκει μπροστά του, ακολουθεί τους δαιδάλους των κλαδιών του μέχρι το τελευταίο φυλλαράκι, πνίγει την όποια θαλερότητά του με μια ένθεη απομύζηση και μετά εγκαταλείπει το κουφάρι στο οποίο ενδιέτριψε παρασιτόντας για να συρθεί στο επόμενο θύμα.

Τι μένει; Η ανάμνηση ενός δάσους…

γ. Μελέτη θανάτου

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, θυμάμαι και την καταναγκαστική αίσθηση προσωρινότητας που δεν μ’ άφησε ποτέ να χαρώ βαθειά κι ολοκληρωτικά όσα στην ατυχή της επιλογή μου χάρισε η τύχη. Σαν τη σκιά που πέφτει μπρος μας, και μακραίνει όταν ο ήλιος γέρνει πίσω μας, έτσι κι η σκέψη του ανύπαρχτου επέκεινα στοιχειώνει το κάθε μου εντεύθεν.

δ. Απόσταση

Με τους ανθρώπους που έχω συναντηθεί στη ζωή μου πάντα υπάρχει μια διακριτική απόσταση. Σαν να έχω χαράξει γύρω μου το μαγικό κύκλο που κρατάει έξω τους δαιμόνους της μέθεξης, της αλληλοκατανόησης και επικοινωνίας. Η μοναξιά μου δεν οφείλεται στους άλλους. Έχει γεννηθεί μαζί μου.

ε. Ετεροχρονισμός

Όσα μεγάλα συναισθήματα έχω νοιώσει, τα απεκόμισα σαν αποτέλεσμα μυρηκασμού. Τη στιγμή που πρέπει να πω την ατάκα μου στο θέατρο της ζωής, ή έχω τρακ ή έχω γλωσσοδέτη και παράγω απανωτά σαρδάμ. Όταν οι άλλοι βγαίνουν από τη σκηνή, ή μένουν όταν φεύγω, εγώ παίζω πλεϋ μπακ το ρόλο στο μυαλό μου. Κι εκεί έχω επιδόσεις καρατερίστα.

Το παρελθόν μου δεν έχει σαγήνη. Είναι η ζωή που δεν έζησα και που αναδομώ κατά το δοκούν.

Ο βασιληάς είναι γυμνός τώρα και για ν’ αποτρέψει τα περίεργα βλέμματα ρίχνει το μπαλάκι στους:

bebelac

Αλεπού

Βασίλειο

Μάρκο

Μαύρη Ντάλια

Advertisements

Single Post Navigation

29 thoughts on “Take five

  1. TA SEVH MOY

    APO TA KORYFAIA THS PYRAMIDAS;-)))

  2. Πράγματι από τα καλύτερα φίλτατε.

  3. @όλους Δεν ξέρω αν πρέπει να λέω ευχαριστώ για τα καλά λόγια που λέγονται για μια εξομολόγηση..

  4. 6oν. κάναμε ποστ για το ίδιο θέμα, με τον ίδιο τίτλο, ευτυχώς με καλύτερο περιεχόμενο εσύ 😉

  5. @raffinata Τα μεγάλα πνεύματα ..;)

    @teifwnas Ή ψωνισμένος πολύ 🙂

    @markos-the-gnostic Όχι ότι περίμενα κάτι άλλο από σένα αλλά δεν τάπα ρε για να ψηφίσετε.

  6. Τέκνον μου, αφέονταί σοι αι αμαρτίαι. Υπαγε, αμαρτάνων εξακολουθητικώς!

    :-))

  7. @Rodia Ευχαριστώ πάτερ, εεε, μήτερ ήθελα να πω 🙂

  8. Γιατί να’ναι εξομολόγηση όλα αυτά? Γιατί να σε προβληματίζουν? Ο περισσότερος κόσμος έτσι είναι. Εμένα τουλάχιστον, τα υπό α)β)γ)δ) και ε) μου ακούγονται πολύ πολύ οικεία.

  9. @TZINA Eίναι θέμα χαρακτήρα …

  10. οντως ειπες τα πιο ουσιαστικα 🙂

  11. και τι χαζα στο γυμνασιο με φωναζαν κοροιδευτικα kangaroo επειδη εκανα kick boxing..χαρτοποντικα επρεπε να με λενε, και μενα κ τα πεντε με εκφραζουν 🙂 οοοps..στραβος ο καβος η στραβο το πηδαλιο…?

  12. Παράθεμα: 5 άχρηστα πράγματα για μένα. « Ficciones

  13. @Nina KickBoxing?! Εγώ κάποτε μάθαινα Κουνγκ Φου 😀
    Αυτό τα εξηγεί όλα!

  14. Χαιρετίζω τον πολυ-χασμένο πόντικα!

  15. Έχω κι εγώ το πλάκωμα του (γ). Διαρκώς και παντού. Μια επιφύλαξη που με ακολουθεί σαν τμήμα της σκιάς μου.

    (κι αρκετά συχνά ισχύουν και τα (δ), (ε) αλλά αυτό το άτιμο το (γ) με πλακώνει)

    Ήταν πολύ ουσιαστική η πεντάδα σου φίλε.

  16. Αναρωτιέμαι αν είστε χάμστερ ή αρουραίος 🙂

  17. @An Lu πολυ-χαλασμένος μήπως;;;

    @mpampakis Χμ! Ενδιαφέρον!

    @oistros Χαμρουραίος!

  18. ο βασιλιάς αγαπητέ είναι καλά ντυμένος. κάνεις λάθος.

  19. Ναι, πράγματι, έτσι κάπως σε ξέρω. Συγχαρητήρια για το ωραίο στρηπτίζ…

  20. Errare humanum est
    …μα αυτό είπα κι εγώ, άνθρωπος είσαι σφάλματα κάνεις.
    😉

  21. @Ροϊδης Συνενοηθήκαμε 😉

    @ellinida Ζε βου ρεμερσι!

  22. Εξομολογητική διάθεση λοιπόν ε;

  23. Παράθεμα: Metablogging.gr Blogcast » Η αρχή των μπλογκοπαιχνιδιών

  24. Απίστευτο. Απίστευτο. Δύο σχεδόν χρόνια μετά να ξαναδιαβάζω αυτό το κείμενο, να βλέπο το σχόλιό μου. Απίστευτο. Δύο χρόνια ε? Ε λοιπόν σήμερα, δύο χρόνια σοφότερη, σε βρίσκω υπέροχα ψωνισμένο!! Είναι υπέροχο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: