Χαρτοπόντικας

Γραφές κι αναγνώσεις

Τρόμος πίσω από το πρόσωπο

Καθόταν απέναντί μου. Τα χαρακτηριστικά του έφερναν λίγο σε γιαπωνέζο. Τα ρούχα κουβάλαγαν τα σημάδια μιας αινιγματικής φθοράς. Ήταν η ένδεια ή η ατημελησία που την γέννησε; Άγνωστο. Προσπαθούσα να διαβάσω αλλά οι άναρθροι ήχοι που έβγαζε με αποσπούσαν. Κάθε λίγο διέκοπτε το περίεργο γρύλισμα για να μιλήσει (σε ποιόν;) με μια φωνή σχεδόν μηχανική, μη ανθρώπινη. Λόγια ενός φανταστικού εκφωνητή, ηχογραφημένα στο βάθος του μυαλού του.

Όταν η κυρία δίπλα ρώτησε πού έπρεπε να κατέβει για να πάει στο Νοσοκομείο Γεννηματά, βγήκε από το τρανς και με μεγάλη προθυμία και φυσικότητα της έδωσε τη σωστή απάντηση.

Ύστερα η κυρία άρχισε να λαγοκοιμάται κι αυτός έπιασε πάλι το γρύλισμα.

Τρελός!

Έσκυβα πεισματικά στο βιβλίο προσπαθώντας να τον αγνοήσω αλλά η ταραχή μου μεγάλωνε. Η ίδια ταραχή που νοιώθω πάντα δίπλα στους τρελούς και τους ανοϊκούς. Θυμήθηκα την αδελφή μου να μου λέει προχτές για τον πατέρα της φίλης της. Μια βαριά και καλπάζουσα περίπτωση άνοιας. Έπινε ava για τα πιάτα και κυνηγούσε τη γυναίκα του με μαχαίρι.

«Βάλτε τον σε ίδρυμα και ξεχάστε τον» τους είχε συμβουλέψει ο νευρολόγος, ο ίδιος που παρακολουθεί και τη μάνα μου. «Δεν έχει καμιά σημασία ή αξία να τον επισκέπτεστε. Δεν σας αναγνωρίζει, δεν σας καταλαβαίνει».

Σηκώθηκα νωρίτερα απ΄ότι έπρεπε και δραπέτευσα στο διπλανό βαγόνι.

Φυγή και φόβος.

Έπιασα να εξετάζω τον εαυτό μου για την αντίδρασή του.

Τι είναι αυτό που με συνταράζει τόσο βαθιά κι αδικαιολόγητα;Αδικαιολόγητα, αλήθεια;

Η μια σκέψη έφερε την άλλη και σύρθηκα αργά σ’ ένα συμπέρασμα.

Δεν αρκεί η ανθρώπινη μορφή για να κάνει τον άνθρωπο. Αυτό που ασύνειδα αναμένουμε είναι η κάθε ανθρώπινη μορφή να έχει και μια κοινωνικά προδιαγεγραμμένη συμπεριφορά. Λίγο πολύ ξέρουμε το ρεπερτόριο των αντιδράσεων,των μικρών ή μεγάλων μυϊκών συσπάσεων, των αποκρίσεων ή των μακροσκελών αγορεύσεων κι ανεξάρτητα αν τις αναμένουμε ή αν μας ξαφνιάζουν, τις θεωρούμε οικείες. Τις θεωρούμε ανθρώπινες. Και ησυχάζουμε υπαρξιακά ακόμα κι όταν οι άλλοι μας επιτίθενται ή μας αγνοούν.

Στην περίπτωση των τρελών και των ανοϊκών ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα σκαιό εσωτερικό που δεν αναγνωρίζουμε και που τελικά βαθιά μέσα μας δεν θεωρούμε ανθρώπινο. Νοιώθουμε τον ίδιο μεταφυσικό φόβο που θα νοιώθαμε αν ένα δαιμόνιο είχε κάνει κατάληψη στην ανθρώπινη υπόσταση.

Ποιος είναι αυτός που έχουμε απέναντί μας; Ή, καλύτερα, τι είναι;

Ένα ζώο που γρυλίζει είναι οικείο. Ένας άνθρωπος που γρυλίζει όμως τι είναι; Είναι ζώο; Κι αν είναι ζώο γιατί μας φοβίζει;

..υπάρχουν άραγε

ανάμεσα στις χαλασμένες τούτες γραμμές τις ακμές τις αιχμές τα κοίλα και τις καμπύλες

υπάρχουν άραγε

εδώ που συναντιέται το πέρασμα της βροχής του αγέρα και της φθοράς

υπάρχουν,η κίνηση του προσώπου το σχήμα της στοργής

εκείνων που λιγόστεψαν τόσο παράξενα μες την ζωή μας

αυτών που απόμειναν σκιές κυμάτων και στοχασμοί με την απεραντοσύνη του πελάγου

ή μήπως όχι δεν απομένει τίποτα παρά μόνο το βάρος

η νοσταλγία του βάρους μιας ύπαρξης ζωντανής

εκεί που μένουμε τώρα ανυπόστατοι λυγίζοντας…

(Γιώργος Σεφέρης από τον Βασιλιά της Ασίνης)

Advertisements

Single Post Navigation

13 thoughts on “Τρόμος πίσω από το πρόσωπο

  1. Μου προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον ο τρόπος που το ανέπτυξες. Ποτέ δεν είχα σκεφτεί αν είναι φόβος αυτό που νιώθω πλάι σε τέτοια άτομα, εγώ σε αμηχανία το απέδιδα, αλλά ίσως είναι μεικτό το συναίσθημα. Με μια λέξη, chapeau για το ωραίο σου κείμενο!

  2. «Νοιώθουμε τον ίδιο μεταφυσικό φόβο που θα νοιώθαμε αν ένα δαιμόνιο είχε κάνει κατάληψη στην ανθρώπινη υπόσταση.»

    Εκπληκτικά άρτια τοποθέτηση.

    Το μεγάλο ερώτημα φυσικά είναι αν (και πώς) είναι στο χέρι μας να αποφύγουμε τυχόν ανάλογη μεταμόρφωση…

  3. @αλεπού Σ’ ευχαριστώ 🙂

    @mpampakis Έλα ντε. Δεν είναι βέβαια.

  4. και σκέψου το ακόμη πρωταρχικότερο, τα άτομα με μορφικές δυσπλασίες, κάτι να μην υπάρχει ή να είναι φρικτά στραβό, τότε σαν να παύουμε να ασχολιόμαστε μαζί τους, σαν να μην είναι άνθρωποι…

  5. Ποντίκι, πολύ ωραίο κείμενο. Συνεχίζοντας τη λογική της Αλεπούς, το απέδιδα στον φόβο προς το διαφορετικό ή το δυσερμήνευτο.
    Αλλά δεν είχα προσωρήσει το συλλογισμό πιο πέρα.

  6. @markos-the-gnostic Εμένα δε με ξενίζει τόσο η δυσμορφία γιατί με ένα απλά δύσμορφο άνθρωπο μπορείς να επικοινωνήσεις, κι αυτή η επικοινωνία είναι η αναγνώριση ότι είμαστε του ίδιου είδους…

    @krotkaya ma petite belge σ’ ευχαριστώ 🙂

  7. Πραγματικα εχεις ευαισθησιες.Ναι ,προκειται για φοβο προς το αγνωστο , αυτο που δεν ειναι κοινως αποδεκτο και σε αυτο φταιει η Παιδεια ολων μας.Ο τροπος που φερομαστε απεναντι στο «διαφορετικο»ειναι κατα καποιο τροπο και ο τροπος που αντιλαμβανομαστε την ιδια τη ζωη.Ειναι οι ανασφαλειες που κουβαλαμε ολοι μας και που μας κανουν να στεκομαστε αποστασιοποιημενα απο ολα τα ατομα που αποκαλουμε….διαφορετικα.

  8. @Maria-Maria Δεν ξέρω αν είναι φόβος για το διαφορετικό ούτε μπορώ να φανταστώ ποια παιδεία θα μπορούσε να μας εξοικειώσει μ’ αυτό. Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι ο φόβος αυτός προέρχεται από την αναγνώριση κάποιου εξωανθρώπινου μέσα σε ανθρώπινη μορφή. Κι ο φόβος προκύπτει ακριβώς από αυτή τη συνοίκηση. Υποσυνείδητα την εκλαμβάνουμε σαν μια προσπάθεια εξαπάτησης που μετέρχεται το εξωανθρώπινο για να … δεν ξέρω τι.

  9. με κουφανες.εξωανθρωπινου μεσα σε ανθρωπινη μορφη;;;

  10. @Maria-Maria Οι παράλογες περιπτώσεις επιδέχονται παράλογες αιτιολογήσεις 😉

  11. Πολύ εύστοχο. Εκπληκτικό.
    Τα ειλικρινή μου συγχαρητήρια, Χαρτοπόντικα.
    Μια σκέψη:
    Νομίζω πως η πλήρης έλλειψη επικοινωνίας αποπροσωποποιεί και τον «τρελό» και εμάς. Μοιάζει να μην μένει τίποτα προς αναγνώριση, και αυτό αφήνει ένα απίστευτα παγερό συναίσθημα.

  12. @aerosol Και γω γύρω από τη δυνατότητα επικοινωνίας είδα την έννοια του ‘προσώπου’. Έχεις δίκιο και σ’ ευχαριστώ.

  13. Παράθεμα: Τα μυστικά της αορατότητας « aerosol

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: