Χαρτοπόντικας

Γραφές κι αναγνώσεις

Το πορτογαλικό σπίτι

Οι ιστορίες έχουν τόπο και χρόνο. Γι αυτό και μένα μ’ αρέσει να νοιώθω το χρόνο τους όταν επισκέπτομαι τον τόπο τους. Να φέρνω στο μυαλό μου μιαν αφήγηση όταν πατάω τον τόπο που τη γέννησε, ή την φιλοξένησε, ή τουλάχιστον φιλοξένησε αυτόν που την έγραψε.

Πριν λίγους μήνες πέρασα από τη Βιτσέντζα για ένα απόγευμα μόνο. Στον οδηγό είχα διαβάσει πως η Βιτσέντζα είναι η πόλη του Παλλάντιο, του μεγάλου αναγεννησιακού αρχιτέκτονα. Στα περίχωρα αφθονούν οι βίλες που έχει χτίσει, ενώ όχι μακρυά από το επιβλητικό Δημαρχείο, δικό του δημιούργημα, είναι το Τεάτρο Ολύμπικο, το πρώτο κλειστό θέατρο της Ευρώπης, επίσης δικό του.
Πίσω από το Δημαρχείο, σε ένα στενό δρομάκι, συνάντησα ένα μακρόστενο σκοτεινό σπίτι με έντονα πορτογαλική αρχιτεκτονική. Ένοιωσα μια κρυφή χαρά όταν το είδα, γιατί σ’ αυτό το πορτογαλικό στυλ αναγνώρισα αυτό που έψαχνα. Είχα κάνει την πολυπόθητη σύνδεση.

Από τον latemunesa

Αλλά ας πάμε την ιστορία πίσω. Εκεί που ξεκίνησε. Σ’ ένα βιβλίο. Ως συνήθως.

Πριν πολλά χρόνια είχα διαβάσει τις «Αδάμαστες Ψυχές» του Φώτη Κόντογλου. Γνωρίζοντας τον βυζαντινό ‘προσανατολισμό’ του Κόντογλου, το βιβλίο είχε αποτελέσει έκπληξη καθώς είναι μια συλλογή ιστοριών θαλασσοπόρων, κονκισταδόρες, πειρατών και άλλων ταξιδευτών προερχόμενων από τη Δύση.

Ο Κόντογλου, για να συγγράψει το βιβλίο είχε ανατρέξει σε παλιά χειρόγραφα και δυσεύρετα κείμενα. Και γι αυτό μόνο του άξιζαν συγχαρητήρια. Δεν έμεινε εκεί όμως. Οι ιστορίες που άλλοτε μετέφραζε άλλοτε παράφραζε και συντόμευε, είχαν την φρεσκάδα και τη ζωντάνια της δικής του γλώσσας, της ασκημένης στα μυστικά των ναυτικών επαγγελμάτων και όρων . Επιπλέον, διακόσμησε το βιβλίο με δικά του σχέδια, σε βυζαντινή τεχνοτροπία αλλά με απαράμιλλη χάρη.

Αντόνιο Πιγκαφ�ττα

Από τον oceanking_uk…

Μια από τις «Αδάμαστες Ψυχές¨ του ήταν κι ο Αντόνιο Πιγκαφέττα, ο χρονογράφος του ταξιδιού του Φερδινάνδου Μαγγελάνου κι ένας από τους 18 παλινοστήσαντες του πρώτου αυτού περίπλου της γης (260 είχαν ξεκινήσει). Ο Πιγκαφέττα, γέννημα θρέμμα της Βιτσέντζα, με γνώσεις αστρονομίας, χαρτογραφίας και γεωγραφίας εκτελούσε χρέη χαρτογράφου και μεταφραστή. Το πρωτότυπο χειρόγραφο της αφήγησής του(» lRelazione del Primo Viaggio Intorno Al Mondo«) που εξέδωσε αργότερα στο Παρίσι δυστυχώς χάθηκε. Η ιστορία όμως που μας διηγήθηκε έμεινε. Και μαζί μ’ αυτήν και τ’ όνομά του.

Το σπίτι στη Βιτσέντζα είναι το σπίτι του Πιγκαφέττα. Κι η πορτογαλική εμφάνιση εξηγείται από την υπηρεσία στον Πορτογάλο Μαγγελάνο. Πουθενά δεν έχω διαβάσει γι αυτόν τον αρχιτεκτονικό χαρακτηρισμό. Ήταν η αυθόρμητη σκέψη μου μόλις είδα το σπίτι. Θύμιζε τόσο κτίρια της Λισαβόνας….

Οι Αδάμαστες Ψυχές είναι εξαντλημένο βιβλίο. Έψαχνα καιρό να το βρω αλλά ο εκδοτικός οίκος μου έλεγε ότι δεν είχαν σχέδια ανατύπωσης. Λίγο πριν το ταξίδι που μ’ έφερε στη Βιτσέντζα περνούσα τυχαία έξω από ένα παλαιοβιβλιοπωλείο στην Ιπποκράτους. Δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό να ρίξω μια ματιά, κι ω του θαύματος δύο αντίτυπα, ένα δεμένο κι ένα άδετο, περίμεναν εκεί τον ‘ελευθερωτή’ τους. Γκελ γκελ καϊκτσή!

Πήρα το δεμένο και πολύ χαίρομαι γι αυτό. Είναι ακουμπισμένο στο κομοδίνο, δίπλα στο κεφάλι μου, μαζί με άλλα βιβλία και περιμένει. Από καιρού εις καιρόν, όταν θέλω να ξαλαργάρει το μυαλό μου σε άγριες θάλασσες, τ’ ανοίγω. Κι ένα νοτισμένο αεράκι δροσίζει το δωμάτιο και το μυαλό μου.

Advertisements

Single Post Navigation

10 thoughts on “Το πορτογαλικό σπίτι

  1. Και μας δροσίζεις κι εμάς μ’ αυτά που γράφεις! 🙂

  2. Τα ποστ σου μερικές φορές είναι μαγευτικά…

    «Είναι ακουμπισμένο στο κομοδίνο, δίπλα στο κεφάλι μου, μαζί με άλλα βιβλία και περιμένει. Από καιρού εις καιρόν, όταν θέλω να ξαλαργάρει το μυαλό μου σε άγριες θάλασσες, τ’ ανοίγω. Κι ένα νοτισμένο αεράκι δροσίζει το δωμάτιο και το μυαλό μου.»

    Τα βιβλία στάθηκαν και για μένα στη ζωή (κι ακόμα είναι) παράθυρα, αλλά και δεκανίκια που σε βοηθούν να υπάρχεις, ακουμπισμένα δίπλα στο κρεβάτι…

  3. Πανέμορφη η Vicenza! Και το Veneto γενικώς. Ζήλεψα. Θέλω Ιταλίαααα!
    Καλό Πάσχα.

  4. @alepou Αν συμβαίνει, το χαίρομαι 🙂

    @lemon Επειδή η ζωή σε όλους δεν είναι το ίδιο γενναιόδωρη σε εμπειρίες, έχουμε πάντα τη διέξοδο της δανεικής εμπειρίας του βιβλίου

    @Ελληνίδα Κι εγώ δεν το χορταίνω το Βένετο. Ο επόμενος στόχος λέγεται Τρεβίζο. Καλό Πάσχα!

  5. αυτές οι εξορμήσεις για τις ανακαλύψεις των νέων κόσμων, αχ, αρκετά τις προσπαθήσαμε στο μέσα μας, ας ενσκήψουμε επιτέλους και στο έξω… όλη η λαχτάρα μου επικεντρώνεται πια στο χειροπιαστό, εκεί βρίσκεται άλλωστε όλη η ομορφιά και όλο το μυστήριο…

  6. Καλή Ανάσταση

    κι όπως αναστήθηκε ο Χριστός, έτσι να αναστηθεί κάθε

    ελπίδα, όνειρο,ανάσα και θέληση που “σταυρώθηκε” άδικα…

  7. Ο Κόντογλου…δίκοπη ιστορία.
    Θα τα πούμε μια άλλη φορά γι’ αυτόν.

    Καλή Ανάσταση Χαρτοποντίκιε μου!

  8. @Αναστασία Και σε σένα και χρόνια πολλά για τη γιορτή σου 🙂

    @the_return Είμαι περίεργος να δω τι θα μου πεις. Καλή ανάσταση!

  9. Χριστός Ανέστη…
    Χρόνια Καλά, γεμάτα υγεία και ευτυχία…
    Εύχομαι, οι προσδοκίες σου να πραγματοποιηθούν…

    Και πάλι, Χρόνια Καλά…

  10. @γιώργος Χρόνια πολλά και σε σένα Γιώργο κι εύχομαι η ζωή να σου ανταποδίδει την αγάπη που της δείχνεις 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: