Χαρτοπόντικας

Γραφές κι αναγνώσεις

Fa yeung nin wa

Fa yeung nin wa.
In the mood for love.
Ερωτική επιθυμία.

Ονόματα γι αυτό που μένει ανεκπλήρωτο. Που έγινε εικόνα εμβληματική. Ταινία. Ή όνειρο.
Μια γυναίκα, με λαιμό σφιχτά κλεισμένο σε αυστηρά κομψούς γιακάδες. Ένας άνδρας, πιο ισχνός από τη γραβάττα του, πιο φευγαλέος από τον καπνό του τσιγάρου του. Γυαλισμένοι κι οι δύο. Άψογοι. Ανέγγιχτοι. Σε μια βρώμικη πόλη. Σκοτεινή και νυχτερινή ακόμα και τη μέρα.

Μένουν μακρυά ο ένας από τον άλλο ποθώντας και διστάζοντας. Κι η ευκαιρία χάνεται. Αργότερα χάνεται κι από τη μνήμη. Και μένει μόνο ένα μυστικό. Κρυμμένο. Ψιθυρισμένο στην κουφάλα ενός δέντρου ή σε μια τρύπα κίονα στον Ανκορ Βατ.

Τι θα ακούγαμε αν μπαίναμε σ’ αυτό το δέντρο; Τι παλμός θα μας διαπερνούσε από το μυστικό της κολώνας;
Όπως ερχόμουνα πίσω με το τραίνο με χτύπησε σα τη ζέστη. Αυτή η ανάποδη εικόνα. Να μην είσαι αυτός που λέει το μυστικό αλλά το δέντρο που τ’ ακούει.

Κι αληθινά σα δέντρο νοιώθω, περιδιαβαίνοντας την μπλογκόσφαιρα, όπου χιλιάδες μικρά στόματα ψελίζουν το δικό τους μυστικό. Ένας γαλαξίας μυστικών ανεκπλήρωτων…

Advertisements

Single Post Navigation

8 thoughts on “Fa yeung nin wa

  1. Φοβερή ταινία! Μου άρεσε πιο πολύ απ’ το 2046.
    Κι είναι ενδιαφέρουσα η οπτική σου για τη μπλογκόσφαιρα, αρκεί βέβαια να είμαστε άξιοι να σεβαστούμε αυτά τα μικρά μυστικά που μας εκμυστηρεύονται.
    Εμπνευσμένο ποστ!
    Τελικά ποντίκι, μια χαρά αποδίδεις, παρόλη τη ζέστη ε;

  2. πόσο πολύ νοηματοδοτεί τη ζωή μας το ανικανοποίητο…

  3. Έχεις δίκιο-τι θαυμάσια οπτική γωνία!
    Εύγε χαρτοπόντικα, καταπληκτικός!

  4. Γειά!
    Μπαινοβγαίνω και εγώ που και που στα «μυστικά» σου.
    Ωραία ταινία!! από τις καλύτερες, και το 2046 επισης.
    Ενδιαφέρον κείμενο.
    Εγώ περιδιαβαίνοντας τα μπλόγκ και μάλιστα όταν δεν αφήνω κείμενο (ωστε να κάνω την παρουσία μου αισθητή) αισθάνομαι ότι κρυφοκοιτάζω σαν μέσα από την κλειδαρότρυπα, η το ματάκι της εξώπορτας.
    το δενδρο σου όμως μου αρέσει περισσότερο.
    εύγε και από μένα.
    OCGB

  5. οι πιο ερωτικές στιγμές είναι συχνά οι ανεκπλήρωτες, ανομολόγητες…

    τώρα θυμήθηκα στον «κλέφτη της Βαγδάτης» αυτήν την κλασική βουβή ταινία, τη στιγμή που ο «κλέφτης» μπαίνει κρυφά στον οντά της πριγκήπισσας.
    Το μόνο που ακούμπησε και φίλησε με πάθος ήταν η άκρη από το πέπλο της… και όμως, από τις πιο δυνατές στιγμές του κινηματογράφου…

  6. @όλους Έχω πολύ καιρό να απαντήσω σχόλια και σίγουρα δεν είναι ‘επίκαιρο’ πια. Ευχαριστώ για τις σκέψεις σας πάντως

  7. «Ποθώντας και διστάζοντας»…Τα συνόψισες (σχεδόν) όλα σε αυτά τα δύο ρήματα.Ενδιαφέρων ο παραλληλισμός με την μπλογκόσφαιρα.

  8. τοσο απλο αυτο που ειπες αλλα και τοσο ακριβες! ναι, ακριβως οπως το λες!
    κανω βολτιτσα στους κηπους των bloggers,
    αγαπημενων και αγνωστων,
    ξημερωματα παντα.
    χαιρετω,
    balabala bambaluna

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: