Χαρτοπόντικας

Γραφές κι αναγνώσεις

Διαβάζοντας για εφιάλτες μετά από έναν εφιάλτη

Ξύπνησα από ένα εφιάλτη ο οποίος έχει κατά πάσα πιθανότητα σχέση με το ότι έπεσα για ύπνο με πολύ γεμάτο στομάχι. Για να χαλαρώσω άνοιξα τον υπολογιστή κι άρχισα να ξεφυλλίζω ηλεκτρονικά την Ελευθεροτυπία. Και, τι σύμπτωση! Το άρθρο που μου τράβηξε την προσοχή ήταν το «Ποιός σκηνοθετεί τους εφιάλτες μας»

via enet.gr

Posted via web from Στο δίχτυ

Είσαι ό,τι πετάς

140485451_d6d5f8e7ef_o

Είναι νέα, όμορφη, εξεζητημένη.

Περπατάει με μεγάλες δρασκελιές σίγουρες.

Σίγουρη: Ότι την κοιτάνε.

Την κοιτάω.

Καθώς διασχίζει τα λίγα μέτρα που χωρίζουν το περίπτερο με μένα, ξετυλίγει τη σοκολάτα που αγόρασε. Μακριά απ΄αυτήν τα χαρτιά του περιτυλίγματος. Δεν της πρέπουν.

Πετάει το ένα.Δεξιά.

Δαγκώνει.

Πετάει το άλλο. Αριστερά.

Δαγκώνει.

Μου ρίχνει γρήγορη ματιά, σίγουρη ότι την θαυμάζω. Προσπερνάει.

Πετάει και το τελευταίο χαρτί.

Κάτω. Στο πεζοδρόμιο.

Κι απομακρύνεται τυλιγμένη την υπεροχή της.

«Είσαι, ό,τι πετάς», σκέφτομαι…

Η φωτογραφία είναι από τον dev null στο Flickr

Προσωπικός Ελικώνας

Narcissus by Caravaggio  A Boeotian hero whose...
Image via Wikipedia

Εντελώς τυχαία, έπεσα σήμερα πάνω σ’ αυτό το ποίημα του Seamus Heaney,  το οποίο μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Λέγεται Personal Helicon (εξ ου κι ο τίτλος του ποστ) και το αντιγράφω εδώ:

As a child, they could not keep me from wells
And old pumps with buckets and windlasses.
I loved the dark drop, the trapped sky, the smells
Of waterweed, fungus and dank moss.

One, in a brickyard, with a rotted board top.
I savoured the rich crash when a bucket
Plummeted down at the end of a rope.
So deep you saw no reflection in it.

A shallow one under a dry stone ditch
Fructified like any aquarium.
When you dragged out long roots from the soft mulch
A white face hovered over the bottom.

Others had echoes, gave back your own call
With a clean new music in it. And one
Was scaresome, for there, out of ferns and tall
Foxgloves, a rat slapped across my reflection.

Now, to pry into roots, to finger slime,
To stare, big-eyed Narcissus, into some spring
Is beneath all adult dignity. I rhyme
To see myself, to set the darkness echoing.

Αν θέλετε να ακούσετε τον ίδιο τον ποιητή να το απαγγέλει μαζί με αρκετά άλλα, πηγαίντε εδώ.

Χριστουγεννιάτικος παλιμπαιδισμός

winterscene2

Αργοπεθαίνει..

Δεν ξέρω ποιος την έφτιαξε ή την μετέφρασε αυτή την παρουσίαση. Μου την έστειλαν με email  και την παραδίδω σε κοινή θέα γιατί μου άρεσε.

Post Navigation